Lahat ng Kabanata ng CEO's Forgotten Wife: Kabanata 91 - Kabanata 100

“Hindi yun, wala akong balak na gawin yun.” Napalingon naman ako sa kaniya pero nakatingala pa rin siya, bahagya pa siyang napangiti saka bumuntong hininga. “Minahal ko si Trina kahit alam kong may asawa na siya, ako yung nandun sa mga panahon na lubog na lubog siya. Ako yung nasa tabi niya habang ikaw wala kang maalala sa kaniya. Sinubukan ko naman lahat para lang mahalin niya ako pero hindi pa rin naging sapat para mabaling ang pagmamahal niya sa akin. Gusto kitang makausap para sana hilingin sayo na hayaan mo muna ako, hayaan mo muna akong makasama siya sa loob ng maikling panahon. Gusto ko lang makasama na muna siya at si Chris, para ko ng anak si Chris dahil ako ang tumayong ama niya. Nandito ako nakikiusap sayo bilang lalaki, gusto ko muna siyang makasama at gawin ang mga bagay na ginagawa ko sa kaniya dati, gusto ko lang magpakaboyfriend sa kaniya kahit na wala namang kami.” tawa pa niyang saad, napalunok na lang ako ng kagatin niya ang pang-ibaba niyang labi at ang paglandas

Nakahinga lang ako ng maluwag ng makalabas na siya ng office ko. Napahawak na lang ako sa bandang dibdib ko dahil sa bilis ng kabog ng puso ko. Is he really serious? Masyadong biglaan ang mga lumalabas sa bibig niya kaya pati ako nabibigla at hindi ko alam ang isasagot sa kaniya. Napasandal na lang ako sa upuan ko ng mapansin ko ang isang vase ng bulaklak sa gilid ng table ko na ngayon ko lang napansin. Kinuha ko naman ang card sa ibabaw nun. “You’re beautiful than this flowers my wife. I love you.” Kahit walang pangalan alam kong siya ang nagbigay nito. Yeah, he’s serious, he’s really serious. Paano kung bumalik na yung ala-ala niya at nalilito lang pala siya sa akin? Why am I thinking this anyway?  Kung magbago man ang isip niya wala na akong pakialam. Si Chris ang mahalaga sa akin, he’s enough for me. I don’t need any man in my life.   Paglabas ko ng office ko ay sakto rin ng makita ko si Ate Joyce. “Ate,” tawag ko sa kani

“Just remember that I’m here. Hindi ko kayo iiwan ng anak natin.” malambing niyang saad kaya bahagya akong ngumiti sa kaniya. Mariin kong naipikit ang mga mata ko nang yakapin niya ako. I want to stay beside him, I want to be with him again but I don’t know how to start. “Handa akong ipakita at iparamdam sayo ang nararamdaman ko para sayo. I want you to feel that I’m sincere Trina. Bumalik man ang ala-ala ko o hindi walang magbabago sa nararamdaman ko.” Napangiti na lang ako sa sinabi niya. I hope so Darren pero hindi pa kita masasagot sa ngayon. Gusto ko na munang ihanda ang sarili ko sa lahat ng bagay, if I’m really ready to love you whole heartedly again no matter what happened. “Matulog na tayo, good night. I love you.” tanging tango at ngiti na lang ang naisagot ko sa kaniya. Nagtungo na siya sa sofa saka kinuha ang unan at kumot na gagamitin niya. “Don’t think too much, ako na lang isipin mo.” nakagat ko na lang ang pang-ibaba kong labi saka natawa. Hindi ko al

Napangiti na lang ako ng maalala ko ang mga sinabi niya sa akin kanina, ang mga matatamis niyang salita. Naipilig ko na lang ang ulo ko at pilit na inalis iyun sa isipin ko para makapagfocus ako sa mga trabaho ko.Kung ano-ano naman kasing sinasabi niya sa oras ng trabaho naming dalawa, ginugulo niya tuloy ang isipan ko, ang pagfofocus ko.Inasikaso ko ang lahat ng mga gagamitin ni Ate Joyce at ni Ashley sa New York ganun na rin ng mga kakailanganin nila. Kailangan maiayos ko na bago ang flight para hindi ko na iisipin pa sa susunod na araw kung may naiwan pa ba kami o wala na.Inabala ko ang sarili ko para dun, minsan ay dinadalaw ko rin sila sa practice nila kapag silang dalawa na lang. Maayos naman sila minsan pero hindi maiwasan ang irapan siya ni Ate Joyce kapag nagsasalubong ang mga mata nila. Maldita lang talaga siguro si Ate Joyce at wala naman siguro silang dalawa na malaking alitan. Problema talaga kapag may alitan talaga sila na hindi ko alam.

“Congratulations Mr. and Mrs. Dela Vegas wooooaaaahhh.” Masaya pa nilang sigawan. “Yes! Marry her again!!” rinig kong malakas na sigaw ni Ate Joyce, kumalas naman na ako sa pagkakayakap ni Darren at pinunasan niya ang mga luhang lumandas sa pisngi ko. “Don’t you dare to hurt her again you jerk!!” natawa kaming lahat sa sinigaw ni Ate Joyce, nilingon ko naman siya at siya ang may hawak kay Chris. “Marry again, marry again.” Anas din ng munti naming anghel. “I will not do that Joyce, don’t worry.” Sagot ni Darren sa kaniya. “You should! Ako mismo ang magkakalbo sa magiging babae mo, hmp!” anas pa ni Ate Joyce. “Ang galing mo pong kumanta Sir. Nakakainlove!” sigaw pa ng kung sino. Unti unti naman na silang nagsibalikan at walang ibang bukambibig kundi ang ginawa ni Darren na pagkanta. “What was that?” tanong ko sa kaniya ng kaming dalawa na lang ang naiwan. Kinuha ni Ate Joyce si Chris at umalis din sila kaagad. “I just wa