Startseite / Romance / SOLD TO A HEARTLESS DEVIL ( MONDEÑEGO SERIES) / Kapitel 1 – Kapitel 10

Alle Kapitel von SOLD TO A HEARTLESS DEVIL ( MONDEÑEGO SERIES) : Kapitel 1 – Kapitel 10

65 Kapitel

PROLOGO

"I'm sorry" Nakayuko'ng sambit ko.Palaging ito na lang ang sinasabi ko sa kanya. Sorry! Nasunog kasi ang polo nitong plinantsa ko. Iniisip ko kasi kung paano ko makakamusta ang mga kapatid ko. At namalayan ko na lang na umuusok na ang plantsa na hawak ko at sunog na ang damit ni Hace sa braso nito. Sinubukan ko itong maisalba at napaso pa nga ang kamay ko pero hindi ko iyon inalintana, ang mahalaga ay ang damit ni Hace. Hinila ako nito sa braso palapit sa kanya. Nagiguilty ako sa ginawa ng ama-amahan ko sa kanya kaya hinahayaan ko siyang saktan ako. "Sorry? Hoy tanga, hindi na mababago pa ng sorry mo ang nangyari!" Tiim bagang na bulyaw nito sa'kin. Alam kong doble ang meaning ng sinabi niyang iyon. Binitawan na ako nito at tumalikod. "Ano pa ba ang gusto mo'ng gawin ko?! " Hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas para magsalita nang ganoon.

UNO

"Bili na po kayo" sigaw ko sa mga dumadaan sa pwesto ko. Nandito ako sa palengke ngayon at nagtitinda ng iba't-ibang gulay. Tulad ng talong, okra, ampalaya, opo at iba. Maaga palang ay nandito na ako para magtinda. Wala na kaming mga magulang at kami ng dalawa ko pang kapatid ang naiwan. Wala na si mama, at ang ama-amahan ko naman ay hindi na umuwi sa bahay, kaya ako na lang ngayon ang tumataguyod sa pamilya namin.Wala na kaming balita sa kanya mula noong huli nitong padala. Mabait naman iyon kaya nagtaka kami na isang araw hanggan umabot ng buwan ay hindi na siya umuwi. Nag-iwan lang ito ng sulat na huwag daw kaming mag-alala sa kanya at ayos lang daw siya. "Ineng, bigyan mo nga ako nito" napangiti ako ng lumapit sa akin ang suki ko. "Naku, mas maaga po yata kayo ngayon?" tanong ko dahil medyo maaga nga siya ngayon kaysa sa nakaugalian. "

DOS

Nang makarating sa trabaho ay nagsimula na agad ako. Isa akong waiter dito at nagpapasalamat ako at natanggap ako dito. Dati kong kaklase sa high school ang may- ari kaya natanggap ako at hapon ang shift ko. Matapos makapagbihis ng uniporme ay lumabas na ako at nagsimula ng magserve. Nakakapagod ang pabalik-balik na lakad at hindi ka halos makaupo kahit sandali sa dami ng custumer. Sikat ang restaurant na ito dito sa bayan naminat dinarayo talaga. Dahil bukod sa hindi kamahalan ang mga pagkain, afford na afford pa talaga at masasarap din. "Isang large burger at fries! " saad ko sa counter ng kitchen. Sa restaurant na ito ay hindi lang pang umagahan, tanghalian o hapunan, kundi pati na rin sa meryenda ay kumpleto sila. "Oh, Nerissa nandito ka na pala?" tanong ni Echo. Siya ang dati kong kaklase at may - ari at isa din siyang chef dito. &n

TRES

Katulad kahapon ay maaga akong nakauwi,dahil na rin sa mabilis na naubos ang mga paninda ko.Naglalakad na ako ngayon papuntang sakayan kasama si Fely,na hanggang ngayon ay hindi pa rin maka move on sa nangyari kanina. “Bakit kasi hindi mo nalang sinagot si Jordan?Palagi ka pa naman tinatanong no’n.Ako na nga ang ka-text,pero ikaw pa rin ang hanap!” Nakangusong lintanya nito kaya napatawa nalang ako at napailing. Sinamaan niya naman ako ng tingin at naunang maglakad ng malapit na kami sa sakayan. “Ayaw mo no’n,p’wede ka ng pumorma sa kanya.Solong-solo mo na siya ngayon!” Tinaas baba ko pa ang kilay ko,pero ang bruha ng irap lang.Mas lalo naman akong natawa. “Sana nga gano’n lang kadali ‘yon! Patay na patay kaya ‘yon sa’yo!” Nauna na itong pumasok sa traysikel at naupo.Sumunod akong tumabi sa kanya. “Eh,patay na patay ka rin naman sa kanya!Kaya bagay kayon--aray!” Natatawa akong napahawak sa tagiliran kong kinurot niya. “Tseh,tigilan mo nga ako Nerissa!Kung hindi ko lang alam na

QUATRO

“Everything is okay now,good thing you brought her here in time .”“ Oo nga dok,salamat po.”Naalimpungatan ako sa pagkakatulog dahil sa mga nag-uusap. “Ano’ng nangyari?” Kaagad naman na nabaling ang tingin nila sa’kin.Naupo ako habang hawak ang ulo ko.Medyo nahihilo pa ako at papikit-pikit pa.Dinaluhan naman ako ni Echo at hinawakan ang kamay ko.“Mabuti at gising ka na.Kumusta ang pakiramdam mo?”Napakunot ang noo ko ng mapagmasdan ang paligid.Ang huli kong naalala ay may mga lalaking gustong kumuha sa’kin.Pinipilit nila akong sumama kaya tumakbo ako.Pero naabutan pa rin nila ako at may tinurok sila sa’kin kaya nawalan ako nang malay.“Echo ,ano’ng nangyari?Ano'ng—bakit ako nandito?”Hindi ko alam kung anong mararamdaman ngayon dahil sa kaba.Baka madamay si Echo.Lalo na ng makita ko ang pasa sa mukha niya.Hinawakan naman nito ang magkabilang balikat ko at pinahinahon ako.“I’m sorry,kung sana ay hinatid kita sa sakayan ay hindi ito mangyayari sa’yo.I’m really sorry!”Naguguluhan a

STAHD 5

Nagising ako,hindi dahil kailangan kong magising ng maaga para pumunta sa palengke.Kung hindi dahil,hindi ako makatulog ng maayos.Nakakatulog ako,pero nagigising din.Bangungot kung anuman ang nangyari sa’kin.Paulit-ulit na bumabalik ang nangyari.Balewalain ko naman ay kusang bumabalik.Hindi ko alam na may luha na palang tumulo sa pisngi ko kung hindi ko pa naramdaman ang kamay na humaplos sa pisngi ko.Napatingin ako sa kapatid kong si Anorld,mukhang nagising ito dahil sa’kin.“Ate,may problema po ba?Nagising po ako dahil narinig po kitang humihikbi.”Malungkot na saad nito,hinahaplos pa rin ang pisngi ko.Mabilis akong yumakap sa kanya at hinalikan ang ulo niya.“Ayos lang si ate,matulog ka nalang ulit.”“Nanaginip ka po ba ng masama kaya ka naiyak?”Umangat ang mukha nito sa’kin,natawa ako sa cute niyang mukha kaya pinisil ko ang ilong niya.“Oo eh,may gusto daw kasing kumuha sa inyo sa’kin.Ilalayo daw kayong dalawa ni Arjun sa’kin.”Malungkot kong sagot.Umiling naman siya.“Hindi po

STAHD 6

“Ano’ng kailangan niyo?” Nanginginig kong tanong sa mga lalaking hawak ngayon ang pamilya ko.“Alam mo kung ano ang kailangan namin.O baka naman ,gusto mo na ang mga batang ‘to na lang ang kunin namin?”Nakangising tanong nito at itinutok ang baril sa mga kapatid ko.Nagsisigaw ang mga ito,kahit si tiyang at tiyong na nagpupumilit na makawala .“Huwag please,’wag ang mga kapatid ko! Wala silang alam dito!”Humagulhol na ako,hindi ako makalapit dahil na rin sa baril na nakatutok sa’kin.“Huwag niyong idamay ang mga pamangkin ko! Kung anu man ang kasalanang nagawa ng kapatid ko,sa kanya niyo ibaling huwag sa mga bata! Sinabi ko naman sa inyo na matagal ng hindi umuuwi ang kuya ko! Parang awa niyo na,huwag ang mga bata!”Umiiyak na rin si tiyang at umiiling.Wala rin magawa ang kapit -bahay namin dahil na rin siguro sa takot.Umiling -iling ako sa kanila at pinilit na makatayo para makalapit sa kanila,pero biglang nagwala si tiyong at nakawala siya .Pinagsusuntok niya ang mga kalalakihan na

STAHD 7

HACE“You’re drinking again.”I looked back when I heard Draco’s voice.My best friend.I just shrug at him and drink the rum on my glass.Naupo ito sa katabi kong stool at nagsalin din ng alak.Uminom ng kaunti at humarap sa’kin.He just stare at me for a while before talking.“Are you still on,on getting Ronaldo’s daughter?” He ask as his brows narrowed at me .I just shrug and drink the last drop of my rum.“None of your business!”I answered back,and poured another drink.Inagaw niya ang alak na hawak ko at pinakatitigan ako.Napatingin na din ako sa kanya at nakipagtagisan ng tingin.Tingin na parang inaarok niya ang sinabi ko.“It’s my god damn business Mr. Mondeñego! Dinadamay mo ang taong walang alam sa ginawa ng ama niya.Aren’t you being unfair? Where’s your honesty and justice?”“So what he did to us is fair?!”Bulyaw ko sa kanya,hindi ko na napigilan pa ang emosyong lumukob sa sa’kin.This topic is sensitive for me.“Buhay ang nawala Draco,kaya buhay din ang kapalit!”Nakakuyom an

STAHD 8

Nagising ako na maasakit ang pantog ko.Dahil na rin siguro sa kakulangan ng tulog nitong nagdaang gabi ay napahaba ang tulog ko.Napabalikwas ako ng bangon ng maalala ang nangyari,at kung nasaaan ako ngayon.Inilibot ko ang paningin at mukhang nandito ako sa isang silid.Ang gara ng kwarto,malaki ang kama na hinigaan ko.Sobrang lawak,black at gold ang kulay ng paligid.Sigurado na lalaki ang nagmamay-ari ng silid na ‘to.Mabango din ang silid.Panlalaking amoy,at sa naalala ay tuluyan na akong napatayo.Naglibot ako sa buong kwarto at ng may unang pinto na makita ay mabilis na akong nagtungo doon. Napahinga ako ng malalim ng makitang banyo nga ang nabuksan kong pinto.Matapos makapagbanyo lumabas na ako at napaupo sa sopang naroon.Napatakip ako sa mukha ng namasa ang mata ko.Kailangan ko ng harapin ang kapalaran ko dito.Kailangan para sa mga kapatid ko.Kamusta na kaya sila ngayon?Baka hanggang ngayon umiiyak pa ang mga kapatid ko.Gustuhin ko man sila na matawagan ay hindi ko hawak ang cellph

STAHD 9

“What did just call me?”Ulit niya sa tanong niya.Napatitig na lang ako sa kanya at namasa ang mata ko.Tumayo na ako at hindi na sinagot pa ang tanong niya.“Wala ka na bang ibang iuutos?Malalim na ang gabi at mabuting magpahinga ka na rin.”“I ask you woman,now answer me?!”Napahinto ako sa sigaw niya.Sasabihin ko ba?‘Hindi,hindi siya ang H mo.Gumising ka,ang H mo hindi makakaya na gawin kung anuman ang ginawa niya sa’yo ngayon. At hindi ka niya sisigawan!’“P’wede ba na H na lang ang itawag ko sa’yo?”Napakunot noo naman siya sa sinabi ko.“No!”Sagot niya at bumalik sa pagkakadapa."Call me sir!" Sabi ko nga,hindi niya talaga ako kilala.Hindi na siya nagsalita pa ulit kaya naglakad na ako palabas.Hindi ko alam kung saan ako mahihiga,kung pupuntahan ko ba si ‘nay Lara.Pero dahil wala naman siyang iniuutos ay nanatili ako sa sopa.Hindi na rin ako madalaw ng antok.Napapahingang malalim akong naupo,at napatingin sa nakasarang pinto sa kwarto niya.Marami ng nagbago.At siguro ay isa na

ZURÜCK

WEITER

CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

DMCA.com Protection Status