บททั้งหมดของ The Vampire King 's Wife: บทที่ 11 - บทที่ 20

Dahan dahan kong naimulat ang mga mata ko dahil sa pagkakayakap sa akin ng kung sino."Good morning, wife..." bulong nito sa tainga ko na nagpangiti sa akin."Good morning," I greeted and sat on my bed as I stretched my arms."Hmm..." ungol ko habang nakangiti."Teka... Paano ako napunta dito?" nagtatakang tanong ko sa kaniya.Sa pagkakaalam ko ay kasama ko si Xavyera kagabi sa garden ah?"I saw you last night with Xavyera on the garden. Both of you fell asleep so I brought you here and put you to bed." Vladimir explained."How about Xavyera?" I asked."Don't worry, Rheid is with me that night. Siya na mismo ang nagdala kay Xavyera sa kwarto nito." Paliwanag nito na nagpangiti sa akin."Thank you," I said and stood up, "Mag aayos na muna ako..." saad ko habang dala dala ang towel ko at pumasok na sa banyo.I just do my routine and take a quick shower. Once I finish taking a bath I fix myself and wear a black dress paired with a black plan

Someone's POV."You are a traitor!" sigaw ko rito habang nagpupumilit makawala sa pagkakatali."Who cares anyway?" she asked."They are all busy chitchatting downstairs! Sino pa sa tingin mo ang magliligtas sayo kung... Ito na din ang huling araw mo?" Nakangising tanong nito na ikinangamba ko."You! I trusted you and... You will just end my life like this? I thought we were bestfriends?" I asked.Hindi ko enexpect na ang isang katulad niya ay kaya kaming traydorin ng ganito.What if pap*tayin niya talaga ako? Paano ko na sila masasabihan pa?"You don't even know me, Xscyn. You lose your power, so you are too useless to live." Nakangiting sabi nito bago tumawa ng pagkalakas lakas."Vladimir! Zarovich! Apollo! Lazaros! Xelize! Astrid!" sunod na sunod na tawag ko sa mga kasamahan ko pero lalo lang akong nanghihina."Help me, Xelize... Help me..." nanghihinang saad ko.Dahan dahan naman s

Astrid's POV.Napatingin ako kay Xeviona at kay Von. Umiiyak ito sa dibdib ni Von habang itong si Von naman ay pinapatahan si Xeviona at may binubulong."This place is miserable! Masyado ng maraming buhay ang nawala..." Mage stopped and looked at the kingdom."Panigurado, sa labas ng kaharian e may mga lobong nakabantay," she continued."Vlad, you think you can see on your vision if there are werewolves nearby?" I asked.He nodded at me and give a sign to wait for his response. Habang hinihintay naman si Vlad ay ibinaling ko naman ang tingin kay Von and Mitzie."Von, you go fly, check if the place is safe and if there are some shelters in here. We need a shelter before going to that kingdom," I said while pointing the kingdom whose on top of the mountain."And Mitzie, try to ask some help sa mga hayop na kaibigan mo. Tanungin mo at sabihin mo sa mga katiwala natin sa kaharian na nandito na tayo," sabi ko.

Still Xelize's POV.Dahan-dahan kong naimulat ang mga mata ko at agad na nakita ko ang mga matang naalala ko bago ako nawalan ng malay n'ong gabing iyon."Vladimir..." Nakangiting tawag ko sa pangalan niya."We did it!" Sigaw ni Xeviona.Dahan-dahan akong napaupo sa pagkakahiga bago tumayo.Iniikot ko ang buong paningin ko bago napaluha.Naaalala ko na ang lahat. Yung araw na nagpropose si Vladimir sa akin, kung paano niya ako nakilala sa una kong buhay, kung paano nagsimula ang lahat...Agad akong napapikit habang inaalala ang mga alaalang iyon.Dahan dahan akong napahinga ng malalim at sinimulang bumaba sa kwarto ko. Nakikita ko sina ina at ama na nanonood ng telebisyon kaya agad akong tumakbo palapit sa pintuan at dali daling binuksan ito."Xelize, bumalik ka ritong bata ka!" sigaw ng aking ina.Hindi ko na pinagtuunan ng pansin ang mga sigaw nila, umiiyak akong tumatakbo

Xelize's POVNandito kami ngayon sa pinakahuling palapag ng palasyo. Masama ang pinupukol na titig ni Vladimir sa kaharap namin ngayon, si Tanler.I remember this wizard, ito ang pumatay sa akin. Ngayon na hindi na ako isang normal na tao ay sisiguraduhin kong matatalo ang dapat na matalo."You're too stupid, did you know that?" Spike asked.Hindi nakatakas sa paningin ko ang sunod sunod na paglunok nito."Pumayag ka pa na pakawalan kami dahil ang akala mo ay ganoon kana kalakas para talunin kami," Vladimir said.Nanatili lamang itong nakatitig kay Vladimir, hindi ito nagtangkang magsalita man lang.Maya maya ay nagkatinginan kaming apat bago nagsimulang tumakbo palapit kay Tanler.Agad naman kami nitong tinapunan ng mga fire balls gawa ng mahika niya.Agad akong umiwas, ganoon din ang tatlo. Tumakbo agad ako palapit sa kaniya at agad na inatake ng suntok pero nakakailag ito. Ngumisi ito sa akin bago ako sinipa ng pagkalakas lakas dahilan para tumilapon ako sa pader."Xelize!" I heard