บททั้งหมดของ Binili Ako ng CEO: บทที่ 71 - บทที่ 80

-Back to the present-Unang-una, nawala ang itay sa amin. Sunod ang inay at ngayon ay hindi namin alam kung sino ang may gawa sa kaniya nito. Ngunit may naiwang gamit na hindi amin sa pinangyarihan ng aksidente kaya hinala ng pulisya ay pinatay ang inay sa hindi pa nakikilalang suspek.“Ate, kumain ka na muna.” Napatingin ako kay Dave, ngumiti ako sa kaniya at niyakap siya. Kusa nalang tumulo ang luha sa mga mata ko. Hindi ako makapaniwala na wala na ang inay kasi parang kamakailan lang ay nakangiti pa ito sa amin.Kamakailan lang ay nakikipagtawanan pa siya sa amin. Kamakailan lang ay kasama pa namin siya. Gusto kong magwala. Dalawang araw nalang ang libing niya. Hindi na namin siya makikita, hindi na namin siya makakasama.“Wala akong gana e,” sabi ko sa kaniya. Makikita ang pag-aalala sa mukha niya. “Si kuya mo? Nakita mo ba?” pagkagising ko ay wala na si Mr. Shein sa tabi ko.“Umuwi muna siya ate. Kukuha muna siya ng damit niya at dadalhin niya sa bahay.” Tumango nalang ako at tum

It’s been 2 months, nasa bahay na kami ng kapatid ko sa bahay na tinitirhan namin ni Mr. Shein ngunit hindi ko pa rin siya makita. Sinubukan ko ng tawagan si Vicente ngunit gaya niya ay hindi rin niya alam dahil ipinagkatiwala sa kaniya ni Mr. Shein ang LBP ng ilang buwan.Panay ang punta ni Lee, TG at Richmoon dito para kamustashin ako at kahit sila ay hinahanap rin ang asawa ko. Nag-aalala na ako sa kalagayan niya. Pagkatapos kong malaman ang lahat kay Edmund at Richmoon tungkol sa nangyari sa amin ng itay 10 years ago, napagpasiyahan ko na hintayin ang asawa ko.Ayaw kong mag conclude agad ngunit heto at hindi namin siya mahagilap. Gabi-gabi nalang ako umiiyak sa kwarto namin, nakatingin sa bintana at hinihintay ang pag-uwi niya. Gabi-gabi ko nalang pinalangin na sana bumalik na siya.Na miss ko na ang tawa niya, na miss ko ang yakap niya, namiss ko ng pagmasdan ang blue niyang mga mata bago ako matulog. Pinagsisihan ko na hindi ko madalas maiparamdam at nasasabi sa kaniya na mahal

Ginising ko si Mr. Shein no’ng maihanda na ni manang sa mesa ang mga pinaluto ko. “Gising na muna,” niyogyog ko siya para magising. Nang mamulatan niya ako ay basta nalang niya hinigit ang kamay ko kaya nahiga ako sa mga bisig niya. “I need a cuddle from my baby,” mahinang aniya bagay na ikinangiti ko. Mas lalo kong ipinagsiksikan ang sarili ko sa kaniya at ako na mismo ang kusang yumakap dito. “You smell nice,” “Kasi kompleto ang gamit ko dito sa loob ng bahay. Galante ang sugar dadeeh ko e,” natatawa kong sabi. Nakita kong bumuka ang isang mata niya para tignan ako at nasalubong ko ang kulay asul nitong mata. Napalabi ako nang maalala na halos dalawang buwan ko ring hindi nakita ang mata niyang ‘yan. “Who’s your sugar daddy?” kunot noong tanong niya. “Ikaw,” sagot ko at humagikgik sa gilid. Imbes na mainis ay sumilay sa akin ang mapayapa niyang ngiti. “At least gwapo ang sugar dadeeh mo,” aniya sa tono ng pagmamayabang. Hindi ako nakasagot at mas lalo ko pang pinagsiksikan ang

“Ate, tara na!!” unang lumabas ang kapatid ko sa sasakyan habang natatawa si Mr. Shein na ibinaba ang binata ng sasakyan niya. “Dave, you need cash? Just tell me!” Ngumiti siya ng pagkalaki-laki at umiling.“Kuya, huwag na. Baka bawiin ni ate ang ibibigay mo. Ayaw pa naman niya no’n,” natatawang sabi ng kapatid ko dahilan kung bakit kumunot ang noo ko. “Anong ibig niyang sabihin?” nagtataka kong tanong kay Mr. Shein na hindi na magawang tumingin sa akin.Tinignan ko si Dave at agad itong sumipol at tumingin sa malayo. “Anong pinag-usapan niyo dalawa?” kunot noong tanong ko sa asawa ko.“I’m planning to give him a car,” nanlalaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Anong car? Seryoso ba siya sa mga pinsagsasabi niya?“Mr. Shein? Naririnig mo ba ang sarili mo? Car?”“It’s a gift, baby. Besides Dave deserves it kasi mataas ang grades niya.”“Mr. Shein, it’s too much. Sobrang laki ng regalo mo sa kaniya,” lumabi siya at naglalambing na kinuha ang kamay ko at dinala ito sa mga labi niya.“Hay

Jayden Shein’s sentiments Habol ko ang aking hininga. Nang tignan ko ang sarili sa salamin at halos gusto kong durugin ang mukha ko dito. Buong lakas kong sinuntok ang salamin dahil kung bakit dumudugo ang kamao ko. Sobrang saya nang makita ko si Oliver kanina and like what I expected, he’s still mad at me. I met his wife. I’m happy that he’s happy with his life ngunit hindi ko magawang sumaya no’ng hindi man lang niya sinabi sa akin na nagpakasal na siya at nag-asawa na. And I think, wala ding alam si dad dito. Ngunit sino nga ba ako para sabihan man lang niya? Sobra nga siguro ang galit niya sa akin ng hindi man lang niya kayang ipaalam s aakin. Ngunit masaya na ako nang makitang mahal siya ng asawa niya. Na handa itong ipaglaban ang kapatid ko kahit na sa kung sino. Oliver is not interested in his inheritance kay Dad. But nag-iba na ang takbo ng panahon ngayon. Dahil sa success na nagawa niya sa buhay, naging prospect siya para ibigay ni dad ang lahat sa kaniya. At nauubos ang o