Lahat ng Kabanata ng Billionaire's Ex-Fiance: Kabanata 1 - Kabanata 10

- Zoefia Chelsea Morgan -"Hi, baby!" Nagulat ako nang may humalik sa pisngi ko habang nagpupunas ako ng mesa sa coffee shop.Napangiti ako nang makita si Jeremy, my boyfriend for almost two years. Mag-a-anniversary na kami sa susunod na buwan. Hindi ko akalain na magtatagal kami lalo na't ang dami ring nakapalibot na babae sa lakaking ito. Akala ko ay magsasawa siya agad sa akin at iiwan ako.But he did not.He keeps on reassuring me I'm the only one.Masaya ko siyang niyakap pero agad ding bumitaw nang ma-realize na nakasuot pa ako ng apron ng coffee shop kung saan ako nagtatrabaho. Medyo pawis na rin ako dahil sa pagod dahil kanina pa rin ako galaw nang galaw rito."Bakit ang aga mo?" tanong ko dahil kapag sinusundo niya ako ay pasara na kami pero ngayon ay isang oras pa bago magsara ay nandito na siya.Ngumuso siya. "I missed you." Nagkamot siya ng batok niya at saka ako niyakap ulit. "Dinner tayo."Natatawa ko siyang itinulak dahil nakatingin na ang mga kasamahan ko sa amin. Nanu

"Congratulations, anak."Nginitian ko lahat ng bumabati, maski ang mga hindi ko kilala na naging imbitado sa ginawa kong opening ng cafe dito sa New York. It's the largest branch we have here in US.Napaka-romantic ng overall design ng lugar. It can cater up to a hundred persons. Bukod sa maluwang siya ay may second floor pa. Beautiful and custom-made dessert designed couches, cute stuffs on the other side, and vintage style on the other. The romantic feels is all over the place.Ngayon pa lang ang unang araw ng pagbubukas pero pakiramdam ko ay success na ang business na ito. Why not? The fact that I loved it myself means people will love it, too. May pagka-perfectionist ako pagdating sa mga businesses namin kaya kapag sa akin dumaan ay alam na nila na mataas ang kalidad ng lahat."Zoe!"I turn around only to see my only brother, wearing his usual business-suit outfit. Naglakad siya palapit sa akin at saka bumeso."Kuya!" I shrieked. "You made it. Akala ko ay hindi ka na makakapunta."

"Naayos mo na ba lahat ng dadalhin mo?" Kuya looked a bit worried. "Sigurado ka bang kaya mo ng bumalik sa Pinas, Zoe? I'm sorry for doing this to you."Ngumiti ako sa kanya. "Ano ka ba, kuya, ayos lang iyon. Saka pakiramdam ko ay ito na rin ang tamang oras para harapin lahat."Niyakap niya ako nang mahigpit.Ngayon ang huling araw ko rito sa New York. Ano mang araw mula ngayon ay magkikita ulit kami ng taong limang taon kong hindi nakikita. I wonder if he looks the same as those pictures in the magazines.Napag-usapan na namin ni kuya ang mangyayari. Nagkaroon na rin ng meeting kasama ang mga makakasama ko sa Pinas para sa project na iyon. I also talked to the investors of the said project. Medyo madaming kailangan iayos pero limang ko na rin namang ginagawa ito kaya hindi na rin ganoon kahirap. Hindi alam ni kuya ang marriage proposal na balak kong i-offer kay Jeremy. Pero alam ko na aware siya na either magbe-benefit kami roon kung sakaling ako ang mapang-asawa niya, o maaapektuha

"Huwag mo ng isipin iyon. Hindi naman siya kawalan, duh!""Satrue lang. Ano naman kung gwapo yung ex mo? Eh, napakadami namang may itsura sa mundo. So kung mayaman? Eh, may pera ka rin naman. Hahanapan na lang kita ng iba."Napailing-iling ako sa mga kaibigan ko. Kasama ko ngayon si Ryla at si Jess. Nasa loob kami ng Mall at namimili ng mga gamit ko dahil madami pang wala sa condo. At ngayon ay naglalakad-lakad kami habang namimili ng sofa set para sa living room ko. Katatapos lang kasi namin bumili ng mga appliances na ide-deliver mamaya.Topic nila si Jeremy. Yung Jeremy na bago. Hindi ko siya ma-consider na ex ko dahil ibang-iba siya sa taong nakilala at minahal ko. I get that we're both mad at each other but I don't see any reason for him to rude at me. It's not like I cheated on him-- oo nga pala, iyon nga pala ang akala niya."P'wede ba, Jess? Hindi naman ako umuwi para sa kanya o para makipagbalikan, ano!""You proposed a marriage, Zoe! Ano pa sa tingin mo ang nangyayari ha?" U

Cheater...Narinig ko na naman ang salitang iyon. Hindi ako galit. Hindi na rin ako naiinis. Noon siguro, oo. Noon, naiinsulto. Pero ngayon ay wala na lang. Hindi rin naman ako guilty.Tumayo ako at lumayo sa kanya. Mukhang kahit naman anong gawin kong pangungumbinsi ay wala akong magagawa."You're looking for a wife," puna ko. "Wala ka rin namang girlfriend. It's not as if may mawawala sa iyo kung ako ang pipiliin mo."His brow shot up. Umayos siya ng tindig at diretsong tumingin sa akin pero bago iyon ay pasimple niyang pinasadahan ang kabuuan ko. I'm wearing a semi-formal clothes today so he can't put a bad comment on it."Wala rin naman akong mapapala kung ikaw ang pakakasalan ko."Yung pang-iinsulto mula sa bibig niya ay tumagos sa dibdib ko. Wow! As if naman may mapapala ako sa kanya."Ano naman kung wala?" Taas-noo ko siyang tiningnan. "Company, partnership, business deal... iyon ang pinag-uusapan natin dito. This is nothing personal.""Marriage is very personal to me, Miss Mor