บททั้งหมดของ TWISTED : บทที่ 51 - บทที่ 60

PUNO siya ng pagtataka ng magising siya dahil nasa inuupahang bahay na siya na pagmamay-ari ni aling Myla. Napangiwi siya ng gumalaw siya. Napakasakit ng katawan niya.Natigilan siya ng maalala ang lahat ng nangyari sa kanya. Umiiyak na niyakap niya ang sarili.Nakatakas nga siya sa impyernong mansion ni Draken tapos makikita rin pala siya ni Leo. Hindi na niya maalala ang mga nangyari matapos siyang gahasaìn ni Leo dahil nawalan na siya ng malay.Pinahid niya ang luha. Kung gano'n ay alam pala ni Leo kung saan siya nakatira. Mas lalo siyang naiyak sa naisip. Pa'no kung bumalik ito at gawin na naman sa kanya ang ginawa kagabi?"Diyos ko wag naman sana." Umiiyak na usal niya. Kahit na masakit ang katawan niya ay pinilit niyang tumayo para kumain at maligo. Hindi pwede na pabayaan niya ang sarili, kailangan niya maging malakas para may lakas siyang tumakas.Paulit-ulit na tumakas sa baliw na mga binata.Pinahid niya ang luha ng tumulo 'yon habang nakatingin siya sa repleksyon sa harap ng

TAKOT ang naramdaman niya ng pagkalipas ng ilang oras pumasok si Piero. Nakatingin ito sa kanya ng may ngisi sa labi. Umupo ito sa single couch na nasa harapan ng kinauupuan niya.Binasa pa nito ang labi gamit ang dila habang malagkit ang tingin sa kanya.Nag iwas siya ng tingin. Hindi niya gusto ang paraan ng pagtingin nito. Para bang hinuhubaran na siya nito sa isip nito. "Come here, bitch." Iminuwestra nito ang hintuturo sa kanya.Umiiyak na tumayo siya at saka lumapit rito. Hinila siya ni Piero saka inupo sa kandungan nito paharap rito.Ramdam niya ang matigas na kahabaan nito sa pagitan ng hita. Hindi niya gusto ang ginagawa pero alam niya na mapapahamak ang mga bata kung magmamatigas siya.Wala ng ibang paraan.Kailangan niya sundin ang mga utos nito para sa kapakanan ng mga bata.Humawak ang kamay ni Piero sa baiwang niya. Unti-unting nabuhay ang apoy ng pagnanasa sa mga mata nito habang nakatingin sa kanya. Nagbaba siya ng tingin dahil hindi niya kaya makipagtitigan rito.Nila

NAPASIGAW siya sa sakit ng umulos ng sabay si Draken at Piero. Pakiramdam niya ay wasak na ang mga butas niya dahil sa napakahapdi ng paglalabas-masok ng mga ito."Damn!" Mura ni Draken sa sarap habang salitsalitan na dinidilaan ang dalawa niyang dibdib."Fuck! Ahhh!" Hibang na hibang si Piero sa likuran dahil sa sarap. Samantalang si Leo ay nakatingin sa kanila na puno ng pagnanasa ang mata habang nagtataas-baba ang kamay sa pagkalalaki.Gusto niyang sabihin na tama na pero hindi niya magawa. Napakasakit ng butas niya sa likuran sa tuwing umuulos si Piero kaya napapanganga nalang siya sa sakit. Pakiramdam niya ay nawasak na siya. Walang tigil sa pagtulo ang luha niya.Namumungay na ang mga mata niya at nagsimula na siyang tangayin ng libog na dulot ng drugs na pinainom ng mga ito sa kanya.Pulang-pula ang mukha ni Draken dahil sa tinatamong sarap. Napapatingala rin ito habang hawak ang dalawang niyang dibdib. Si Piero naman ay nakahawak ang dalawang kamay sa baiwang niya habang umuul

KASALUKUYAN siyang kumakain mag isa. Puro tauhan lang ng mga binata ang nasa mansion ngayon ang kasama niya para bantayan siya. Ang usapan ng mga ito dapat ay nasa bahay ang isa para masiguro na hindi siya tatakas kaya nagpaiwan si Draken, pero nakiusap siya rito na kung pwede ay bilhan siya ng langka na hinog na hinog at walang mga buto kaya napilitan itong umalis.Nakagat niya ang labi. "Bwisit nakalimutan ko!" Mahina niyang tinuktukan ang ulo. Mamaya ay makahalata ito na naglilihi pala siya. Hindi niya mapigilan ang mainis sa sariling katangahan.Paano ay naglalaway talaga siya. Pakiramdam niya ay hindi siya makakatulog paghindi niya 'yon nakain mamayang gabi.Nagulantang siya ng makarinig ng malakas na pagsabog. Napatayo siya sa takot at gulat. Ang mga tauhan ng mga binata ay nagkagulo at tumakbo palabas para tingnan kung ano ang nangyari. "Regina!" Hindi makapaniwala na tumingin siya kay Amara na mayro'ng kasama na limang lalaki, may dala ang mga ito na nakalagay sa mga maleta n

MATAGAL na umiral ang katahimikan sa pagitan nilang apat. Nanatiling nasa tuhod ang tingin niya. Hindi niya gusto na makasalubong ng tingin isa man sa mga ito.Gusto na niyang umalis pero hindi niya magawa dahil hindi pa niya nakukuha ang mga anak niya. Ang sabi ni Leo ay makikita niya ang mga bata rito, pero bakit wala ang mga anak niya rito? Nagsinungaling ba sa kanya si Leo dahil may plano na naman ang mga ito?Totoo kaya ang hinala ni Amara na baka nga isa 'tong bitag para sa kanya? Bahagya siyang pumikit para ipanalangin na sana ay hindi iyon totoo."Totoo ang sinabi ko, Regina. Gusto ka lang namin makausap." Si Leo ang unang bumasag ng katahimikan. "Gusto namin humingi ng tawad sa lahat ng nagawa namin sa 'yo." Hindi siya kumibo. Nanatiling nakatuon ang mga mata niya sa tuhod niya."Gusto namin na itama ang mali namin. Gusto ka namin ligawan sa maayos na paraan. Ipaparamdam namin sayo kung gaano ka namin kamahal ng sa gayo'n ay mahalin mo rin kami." Dagdag pa ni Leo.Nag angat s