บททั้งหมดของ The CEO's Personal Maid: บทที่ 21 - บทที่ 30

"Mas maiging iwasan na lang natin ang isa't-isa." Ang katagang iyon ang walang sawa kong naririnig sa isip ko. Gusto pala namin ni senyorito ang isa-isa't pero hindi raw kami p'wede. Ang saklap naman no'n! Medyo masakit pero ayos lang. Suportado ko naman kung ano 'yong gusto niya at crush ko lang naman siya. At isa pa, masyadong mataas ang pangarap ko kung ipipilit ko ang sarili sa kanya. Mayaman siya kaya nga senyorito namin siya rito, e. At ako? Kasambahay lang. Mas bagay siya kay Rhianne kahit pangit ang ugali ng isang 'yon. At ako, siguro magma-madre na lang talaga ako! "Rika!" Nilingon ko ang pinaggalingan ng boses na iyon at nakita ko si Sir Gavin. Ngimiti ito ng malawak at nilapitan ako habang nakapamulsa siya. "Good morning po!" bati ko sa kanya at itinigil muna ang pagwawalis para asikasuhin siya. "Kakain ka na po ng breakfast?" tanong ko sa kanya. "Yeah, can you guide me to the dining room?" Mabilis akong tumango at naglakad papunta sa gusto niyang destinasyon. Ang to

Dahan-dahan ko siyang hinarap at tumango. "Opo, senyorito. May practice po kasi ako sa pageant namin," paliwanag ko at nag-iwas nang tingin. "Pero kung may iuutos ka, pwede ko namang gawin muna 'yon o mag-absent na lang muna ako sa practice namin.""Nah, it's okay. Magpahatid at magpasundo ka sa papa mo," utos pa niya na mabilis sinundan ni Gavin."Ako na ang gagawa no'n! Sasamahan ko siya.""What?" Nagsalubong ang kilay ni senyorito. "No way, Gav. You need to come with us," seryosong aniya."Iwan ko po muna kayo," pagsingit ko dahil nabibigatan na ako sa dalang mga pinagkainan. Iniligpit ko iyon nang maayos at nang makabalik do'n ay naroon pa rin silang dalawa."Rika, ang papa mo ang sasama sa 'yo, maliwanag?" utos sa akin ni senyorito."Opo," sagot ko at bumaling kay Gavin. Nakangisi ito na parang tuwang-tuwa siya sa nangyayari. "Maybe next time, Rika," sambit niya."Opo," ulit ko sa sagot at tinignan si senyorito. Nakatingin siya sa akin habang seryoso at parang yelo ang mga mata.

"Rika..."Naalimpungatan ako nang may tumawag sa akin. Mabilis kong iminulat ang mga mata at sumalubong sa akin si senyorito, sa tabi niya ay naroon si Rhianne na salubong ang plakadong kilay."Aalis na po ba?" Mabilis na tanong ko at tumayo. Napahawak naman ako sa puno nang biglang mahilo. "Yeah but... are you fine? Sa kotse ka na matulog kung inaantok ka pa.""Hindi na po," sagot ko at iginala ang paningin sa paligid. Wala na ang sikat ng araw. Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakaidlip... o nakatulog.Matapos ro'n ay dumiretso kami sa lugar kung nasaan ang pribadong waterfalls na nasa pangangalaga ng gobernador na si Sir Atticus. Hindi ito bukas sa publiko dahil pinapanatili ang kalinisan at kagandahan nito. Sobrang linaw at bughaw talaga ang kulay ng dagat at tubig na nagmumula sa talon. Sa paligid nito ay naroon ang matatayog na puno at halaman. May mga malalaki at may katulisang bato. Binuhat ko ang bag ng mga babaeng kasama mamin sa kotse. Maliliit lang naman iyon at maga

"Ako na ang bahala, Gav," pagsasalita ulit ni senyorito bago ko naramdaman ang paglalakad niya.Muli akong pumikit dahil sa pagkahilo dulot ng alak. "Ang kulit mo, Rika," rinig kong bulong niya."Gusto..." hirap na sambit ko. "...kitang makasama... senyorito," putol-putol na sambit ko at 'di namalayang umiiyak na. "Ayaw ko nang... umalis ka. Tapos 'di ka na naman babalik agad. Miss na miss na kita." Wala na akong pakialam sa sasabihin niya. Basta masabi ko lang itong nararamdaman ko para kahit papaano, gumaan ang nararamdaman ko."Fine," maikli pero seryosong tugon niya.Napamulat ako at hinaplos ang pisngi niya. "Senyorito... bati na tayo. Please? Balik tayo sa dati. Noong wala ka pang girlfriend," parang batang sabi ko pero nanatili siyang nakatingin sa harapan. Ang gwapo kahit seryoso siya."Gusto kita, senyorito. Sabi mo gusto mo rin ako.""Shut up. You're just drunk."Napanguso ako at muling napapikit.May kinausap si senyrito bago ko naramdaman ang malambot na kama sa likuran ko

"Game!" Kumumpas si Franz at sinimulang i-play ang tugtog. Mabuti na lang ay 'di gano'n kalakas ang speaker kaya hindi nakakabulabog."Take my hand, stop! And one two three... one two three!" sinabayan ni Franz ang liriko habang sumasayaw kami. "And! Girl, you know I want your love—nauna ka, sis, ulit!" puna niya sa akin. "Chill ka lang, sabayan lang natin 'yong beat. Basta sa 'your love' papasok ang next step na sabay tayo.""Gets!" determindong sagot ko at inulit iyon. Sa pagkakataong iyon ay hindi na ako nagkamali sa parteng iyon."Harutan mo pa sa 'put your body on me'! Kunyari ako 'yong crush mo!" Natawa naman ako sa payo niya. "Wala na akong crush!""Weh? Ikaw pa nawalan?" Mas lalo siyang natawa kaysa sa akin. "What was your dance for?""Senyorito Brandon!" Damang-dama ko ang gulat ni Franz nang lingunin niya ang nagsalita.Pasimple kong pinunasan ang pawis sa noo at leeg dahil sa presensya niya. Pakiramdam ko ang haggard ko na agad! "Hi, it's nice to see you again. Franz, r