Semua Bab YOUNG AGAIN: Bab 21 - Bab 30

Karina's Pov:Ngayong araw ay isinama ako ng aking ina sa isang albularyo upang maresolbahan na ang mga misteryo sa aking mga panaginip. Hinatid kami ni Noah hanggang sa makarating sa bahay ng manggamot. "Dito ko na lamang kayo hihintayin sa labas, kayo na lamang ang pumasok." wika ni Noah sa amin.Matarik ang kinalalagyan ng bahay ni tatang Heron, kaya naman ng makarating kami ay halos lumawit na ang aking dila sa sobrang hingal sa paglalakad.Luma na ang bahay na gawa lamang sa kahoy ang sa amin ay bumungad. Ngunit ang bahay na ito ay tila may mahika sa aking paningin. Tila inaakit ako nitong pumasok sa loob. Sa gilid nito ay puno ng mga halaman at bulaklak. May mga paro-paro din nagliliparan sa paligid nito."Halina kayo, pumasok kayo sa loob!" wika ng isang babae na may edad bente anyos. "Kanina pa nag-aantay sa inyo si tatang!" dagdag pa niya.Nang sinabe iyon ng babae ay nagkatinginan kami ng aking ina. Wala kaming ibinilin o nagsabe na pupunta kami dito. Paano naman nila nalam

Nang makarating ako ng aking silid ay doon na ako bumigay, napaluhod at napaiyak ng sobra-sobra.Hindi maalis sa aking isipan kung saan ba ako nagkulang at kung bakit niya ginawa sa akin ang ganoong bagay. Akala ko ay ako lang, akala ko kuntento na siya sa akin ngunit akala ko lang pala. Mapait akong napatawa."Bakit naman ganoon? Tanong ko sa kung sino man ang nagbalik sa akin sa mundong ito. "Mas lalong masakit pala iyong nasaksihan ko, sana pala nanatili na lang ako doon. At sana hindi na ako naghangad pa na muling makasama siya! Talaga nga naman lahat ng bagay ay may kapalit." mapait kong wika sa sarili.Naninikip ang aking dibdib ss isiping iyon. Pakiramdam ko ay pinipiga ang aking puso. Hinang-hina at hindi makahinga. Naghahalo na rin ang aking sipon at mga luha.Humiga ako sa aking kama na hindi na nagpalit at doon na lang umiyak ng umiyak hanggang sa makatulog ako.----Nagmamadali akong bumaba ng tricycle na aking sinakyan, nasira ang aking gamit na sasakyan kaya naman pumar

"Bakit ka nakatingin sa'kin?" Nakataas kilay kong tanong sa kanya.Mukhang seryesong-seryoso ang kanyang tingin na wari ba ay may gustong sabihin."Ano? sabihin mo na!" tudyo ko pa sa kanya.Natatawa naman siya at napilitang magsabi."P'wede bang maligo ka na? sambit niya na nagpataas ng kilay ko."Bakit mabaho na ba ako?" sabay amoy ko sa damit at kili-kili ko. "Amoy panis na laway ba ako?" dagdag ko pa.Nang silipin ko siya ay tila nakakaloko ang kanyang ngiti."Niloloko mo ba 'ko?" paismid kong tanong sa kanya."Hinid ah! Gusto ko lang maligo ka na para makapunta na tayo ng cavite kaagad.""Hmp! dapat sinabi mo kaagad!" sabay layas sa harapan niya. "Akala ko mabaho na ako, nakakahiya! Siraulo talaga 'to!" pahabol na wika ko sa kanya.Kinuha ko si baby Chichi kay Jordan, para siya'y pakainin na. Mukha na kasing gutom ang aking aso.Nang matapos makakain ay dinala ko na si Chichi sa aking silid. Kinakausap ko si Chichi habang kalong-kalong ko siya."Ang bait talaga ng nagregalo sakin

Karina's Pov:Nagising ako nang nakayakap at nakaunan sa braso ni Noah. Nang sulyapan ko ang orasan ay alas tres y medya na ng madaling araw. Sinulyapan ko ulit ang natutulog na si Noah. Hindi ko maintindihan kung bakit ganito ang nararamdaman ko habang kayakap ko siya. Pakiramdam ko ay gumagaan ang aking pakiramdam sa yakap niya. Pati ang sakit ng aking ulo sanhi ng pagkahulog ko sa tubig ay parang tinutunaw ng kanyang yakap.Masyado akong natakot nang mahulog ako sa bangka. Pakiramdam ko iyon na ang aking katapusan. Nang lumubog ako sa ilalim ng tubig, pakiramdam ko ay pangalawang beses na akong nahulog. Habang nasa ilalim, ang nakikita ko sa ilalim ay may suot akong paningkaw sa aking katawan at pilit ko iyong tinatanggal. Ngunit kahit anong pilit kong tanggalin ay hindi iyon matanggal. Nakakainom na ako ng maraming tubig hanggang sa dumilim ang aking paligid at tuluyan na akong nawalan ng ulirat.Kaya naman nang ako ay magising mula sa pagkakaligtas sa akin ni Noah ay sobra-sobran

Nagulat man si tita Soledad sa mga kalat namin sa casita. Tila natuwa naman siya nang makita kami ni Noah na magkayakap.Alam kong sa una pa lang ay boto na siya sa amin ni Noah kaya siguro nang makita niya kami na magkayakap ay ngumiti pa ito ng pagkatamis-tamis sa amin."Sila na nga po, tita! Tama po ang nakikita n'yo!" pambasag sa katahimikan ni Remualdo. "Naku, tita! Kung alam niyo lang para kaming nanood ng drama dito kaninia." Panunudyo pa ni Remualdo sa amin.Tinampal naman ni Abby ang bibig ni Remualdo."Siraulo ka talagang, pakialamero ka! Ang daldal-daldal mo talagang lalake ka!" sita sa kan'ya ni Abby.Napailing na lamang kami ni Noah sa bangayan ng dalawa.Natahimik naman ang dalawa ng seryesong tumikhim ang ina ni Noah."Maayos ka na ba, iha?" Nag-aalalang tanong ni tita Soledad sa akin."Opo, ayos na po ako, tita." sagot ko sa kanya habang nakagat labing sumulyap kay Noah. Kinakabahan ako kahit na alam ko naman na gusto ako ng mama niya. Iba parin talaga 'yung alam niya