All Chapters of ZARCHX MONTENEGRO: Chapter 141 - Chapter 150

Sa Pendilton El Dorado, Hating-gabi na ay patuloy pa ring tumutugtog ang musikang masarap sa tenga mas lalong dumarami ang tao sa dance floor. Sa loob ng opisina ni Lance. Ang round table ay napapalibutan ng pitong silya kung saan nakaupo sina Klinton, Zarchx, Lance, LV, Renzi, Scott at Cyrus. Walang ibang nakapatong sa malaking pabilog na lamesa kundi ang pitong old fashion glass habang nasa centro ang bote ng alak katabi ang stainless na kahon na naglalaman ng sigarilyo, stainless lighter at antique ashtray. Kahit na napakaingay at makalas na musika ang nagaganap sa iba-iba ay napakatahimik sa kanilang kinaroroonan—malinaw na naririnig ang bawat isa. Sinabi nina Lance, Scott, LV at Renzi ang importante na kanilang nalalaman kina Zarchx, Klinton at Cyrus pagkatapos ang tatlo naman ang nagbahagi ng kanilang nalaman mula sa kanilang pinunantahan. Dahilan para mapagtanto nilang pito na kagagawan ito ng mahigpit na kalaban ni Zarchx na sina Emilio Martin at Julio Mariano. Ang laha

Malalaki ang bawat hakbang ni Amary at mabilis siyang naglakad palabas ng hospital ngunit nanatili ang pustura ng isang desenteng babae. “Amary?” tawag ni Maxine nang bigla na lamang itong umalis. Agad na dumapo ang mata ni Maxine sa bungad ng hospital kung saan papunta si Amary. Nang makita si Zarchx, agad na pumasok sa isipan ni Maxine sasabihin nito kay Zarchx ang posibleng mangyayari kay Zarchx Junior sa galit na paraan at may panunumbat. “Amary!” Humabol si Maxine. “Amary, wait!” Nagtatakang nagkatinginan ang mag-asawang Montenegro sa tinuran ni Maxine kung kaya't sumunod ang mag-asawa pati na rin ang dalawang guwardiya. “Anong nangyayari?” nagtatakang tanong ni Julio nang makitang dali-daling lumabas ang mga ito. Nakangising sumunod si Emilio, “We will see.” Akmang susunod si Julio kay Emilio nang biglang hawakan ni Odisza ang braso ng kaniyang ama. Dumapo ang mata ni Julio sa kamay ni Odisza na mahigpit na nakakapit sa kaniyang braso bago dumapo ang mata sa mukha nito.

Nanatiling nakasalampak sa sahig si Odisza dahil sa ginawang pagtulak ni Zarchx—walang kahit isa na lumapit para tulungan siyang tumayo. Nilingon ni Odisza si Zarchx na nanatiling iniinda ang sakit na dinadaluhan ito ni Kayatana at Alejandro. Si Lance ay galit na galit ito pagkatapos nagsusuka, pinipigilan ni Klinton at Cyrus na makalapit kay Scott dahil nais nitong sapakin. Patawa-tawa si Scott maging si LV at Renzi ay hindi mapigilang pagtawanan ang dalawa dahilan para mas lalong mapikon si Lance. Habang si Amary at Maxine ay papasok sa hospital, inaalalayan ni Maxine si Amary dahil panay pa rin ang iyak nito. Nang sumalubong ang guwardiya, initusan ito ni Maxine na tumawag ng Doctor upang matingnan si Zarchx. ‘Hindi ko papalampasin ang ginawa mo sa asawa ko!’ galit na sigaw ng isipan ni Odisza. Nang makita ni Odisza na papalayo si Amary ay mabilis siyang tumayo upang habulin ‘to. “Amary, bumalik ka rito!” sigaw ni Odisza. Agad na hinablot ni Odisza ang buhok ni Amary dahila

Malinis na ang silid ni Zarchx Junior, wala na ang kalat at bubog ngunit puno ito ng tao. Sa kanang gilid ng hospital bed ni Zarchx Junior, nakaupo si Amary sa silya habang nasa likuran nito si Alejandro at Kayatana, sa kaliwang bahagi ang magkambal na Alas at Ace—katabi ang lalaking doctor. Habang si Maxine nasa paanan ni Zarchx Junior, muling tinitingnan si Zarchx Junior—ginagawa ni Maxine ang ginawa ng doctor kanina sa paa ni Zarchx Junior. Sa likod ni Maxine nakahelira sina LV, Lance, Renzi, Cyrus, Scott, at Klinton habang si Zarchx ay nakasandal sa hamba ng nakabukas na pintuan. Zarchx Junior just watching on what Maxine's doing to his legs, no reaction at all. “The results say it's all normal, there's no sign to be crippled. . . But Zarchx Junior can not feel nor move his legs.” imporma ni Maxine as she stopped what she's doing. No one answers, the room filled by silence. “I think there's a mistake in the results,” wika ni Maxine at bumaling sa kasamang doctor, “Let's mak

Lumabas ng rooftop si Odisza, tinahak niya ang pasilyo at binuksan ang p***o patungo sa exit—ang hagdanan pababa. Huminto si Odisza sa patag na espasyo sa gitna ng hagdaan na mas kilala sa tawag na landing. Bago humarap sa likuran, nakapameywang na nag-angat ng tingin si Odisza sa taong nasa itaas ng hagdaan. It's Diego Lopez, her father right hand man. “Did you kill my son under my father's order?” madiing tanong ni Odisza habang pinupukol ng masamang tingin si Diego. Nanatiling walang emosyon ang mukha ni Diego na nakatingin kay Odisza habang dahan-dahang bumaba ng hagdan. “Patawad, Miss Odisza—” Bago pa matapos ni Diego ang sasabihin, agad itong kinabig ni Odisza sa kuwelyuhan. Marahas na isinandal sa pader at tinutukan ng baril sa ulo. “Miss Odisza, ibaba mo ‘yan!” pakiusap ni Diego habang nakataas ang dalawang kamay. “Ipinangako ko sa sarili ko na mamatay sa kamay ko ang taong pumatay sa anak ko, sabihin mo. . . Ikaw ba ang bumaril kay Zeus?” “Hindi!” Sunod na sunod na u