Library

Search

Home / Romance / Fated to Love You / Chapter 21 - Chapter 30

All Chapters of Fated to Love You : Chapter 21 - Chapter 30

30 Chapters

21

DISMAYADO na umuwi si Kalel sa kaniyang condo unit. Wala siyang magawa dahil ayaw siyang kausapin ni Mayumi kahit na si Bunny ay hindi na rin niya makontak. Nakita rin niyang panay tawag ang Daddy niya pero wala siya sa mood na sagutin ang tawag nito dahil alam niyang pagagalitan lang siya nito. Matapos ang mga ilang oras na pagmumukmok ay bumangon siya at sinimulang gawin ang report at journal. Marami naman siyang ideas dahil marami siyang nakuhang larawan gamit ang DSLR camera niya. Sapat na 'yon para mabuo niya at matapos ang task nila.Nasa kalagitnaan na siya ng paggawa ng report ng may nagdoorbell. Wala siyang ganang tumayo at tinungo ang pinto, sunod ay binuksan na niya ang ito ng mas lumakas ang pagdoorbell. Bumungad si Sebastian sa harapan niya. "Good afternoon dad," bati niya sa daddy niyang nakatayo sa harapan niya. Seryoso ang mukha niya. "Puwede ba tayong mag-usap?" seryoso nitong tanong. "Of course dad, pumasok ka." Iginiya niya ang ama papasok sa loob ng unit niya

22

PAGKAUWI ni Briana galing Ifugao ay dumiretso siya sa kaniyang Tita Shirley, nagsumbong siyang iniwan siya ni Kalel sa Ifugao at muntik pa siyang maligaw pauwi dahil hindi niya kabisado ang lugar. Galit na galit siyang nagsumbong ng mga nangyari. In the first place, siya ang may kasalanan nun, siya ang kusang sumunod at nanggulo roon pero pakiramdam niya ay siya ang biktima sa nangyari. "Tita Shirley, pagsabihan mo naman si Kalel na huwag na niya akong saktan at iwan sa susunod. Pumunta lang naman ako ng Ifugao para tulungan siya pero nagalit silang dalawa ni Mayumi.""Don't worry kakausapin ko siya bukas. Pupunta ako sa opisina niya. Alam mo sumosobra na siya sa supladuhan niya. Matagal na akong nagtitimpi sa mga kalokohan niya dahil ayokong magalit sa akin si Sebastian. Pero ngayon parang hindi na ako kampanti na walang gagawin.""Tama 'yan. Sumusubra na talaga siya sa ugali niya. Salamat Tita Shirley," malambing na wika ni Briana at yumakap pa kay Shirley. At naniwala kaagad si Sh

23

DUMIRETSO si Kalel sa sementeryo. Gusto niyang dalawin ang puntod ng mommy niya. Gumugulo ang utak niya kaya gusto niyang maibsan 'yon sa pamamagitan ng pagsabi ng mga saloobin niya sa harap ng puntod ng mommy niya.Nasa tapat na siya ng puntod ng mommy niya. Nakita niya ang bulaklak na nakapatong sa nitso nito. Sa tantiya niya mga kahapon lang iyon nilagay doon. Syempre alam niya na ang daddy niya ang naglagay nito dahil ito ang paboritong bulaklak ng mommy niya. Dati nang buhay pa ito ay marami nito sa garden nila. At ayaw na ayaw ng mommy niyang maapakan o mapitasan man lang kahit isang tangkay. Naupo siya sa gilid ng nitso nito. Nagsimula siyang sariwain ang mga panahong buhay pa ito at masaya silang naglalaro. "Mommy, alam mo malaki ang kasalanan ko kay Dad, sinagot-sagot ko siya at nag-away kami. But I can't understand his point. Why is he protecting Mayumi at all times?" Parang iiyak siya pero pinigil niya. Lalaki siya kaya hindi marapat na makita siyang umiiyak. 'Yon ang it

24

Masaya si Mayumi na nakasama niya sina Michelle at Auntie Maya sa isla. Mula nang dumating siya tatlong araw na ang nakalipas, hindi niya naramdaman na may problema siyang iniisip o may taong dapat pakisamahan na hindi naman talaga siya gusto. Sa laki ng mundo, parang dito sa maliit na isla natagpuan niya ang tahimik at payapang lugar na matagal na niyang hinahanap.Bukod sa pagkakasama nina Michelle at Auntie Maya, ginugol niya rin ang karamihan ng kanyang oras sa pagtulong sa lokal na nursing home ng isla. Ang pasilidad na matatagpuan sa tabi ng dagat ay tahanan ng labinlimang matatanda at pitong batang walang mag-alaga. Noong unang araw pa lang na makita niya ang mga bata, hindi niya napigilan ang puso na mamuhay ng kaunti para sa kanila. Tuwang-tuwa naman ang mga bata dahil siya mismo ang nandoon para tulungan sila sa mga takdang-aralin nila. Minsan pa nga ay nagdala siya ng mga bagong lapis, papel, at kwaderno mula sa lungsod kaya lalong sumigla ang mga bata sa pag-aaral.“Hindi

25

BUONG-BUO na ang isipan ni Mayumi na bumalik ng Maynila. Isang linggo na siyang nasa probinsya at sa tingin niya ay sapat na iyon para magpalamig ng ulo at mag-isip nang malalim tungkol sa mga nangyari. Kahit na masaya at payapa ang buhay doon, alam niyang kailangan niyang harapin ang mga responsibilidad at mga taong naiwan niya sa siyudad.Pagdating niya sa Maynila, dumiretso siya sa Ayala Entertainment dahil ipinatawag siya ni Sebastian. Gusto ng boss niya na maliwanagan ang lahat tungkol sa nangyari sa Ifugao at sana ay magkaayos na sila ni Kalel. Alam ni Sebastian na may pinagkakaabalahan sila at gusto niyang ayusin ito bago pa lumala ang sitwasyon.Pero bago pa dumating si Sebastian, nagkasalubong na sila ni Kalel sa lobby ng opisina. Agad na sumama ang itsura ng mukha ng lalaki nang makita siya."Talagang may mukha ka pang magpakita pagkatapos mo akong iwan sa Ifugao. At ngayon mo lang din naisipang bumalik?""Wala akong dapat ipaliwanag sa iyo. Nandito ako para makausap si Sir

26

MATAPOS isulat at pirmahan ang resignation letter, malalim na bumuntong-hininga si Mayumi. Tinitigan niya ang papel na nasa mesa at ngumiti nang mapait pero puno ng determinasyon."Bye-bye na sa trabaho, bye-bye na sa sungit at antipatikong boss na 'yan! Hindi ko na kaya! Sobrang nakaka-drain na," bulong niya sa sarili habang pinapatungan ng stamp ang papel.Buong-buo na ang loob niya. Alam niyang ito na ang tamang desisyon para sa kanyang sarili. Hindi na niya kayang manatili sa lugar na puro stress at away lang ang hatid sa kanya. Enough is enough.Kinabukasan, maaga pa lang ay pumunta na siya sa opisina. Suot niya ang pinakamaganda niyang outfit, parang wala lang sa kanya pero deep inside, kinakabahan din naman siya. Dumiretso siya sa opisina ni Sebastian at ibinigay ang envelope na naglalaman ng kanyang resignation letter.Nang mabasa ito ni Sebastian, napahawak siya sa kanyang sintido. Alam niya ang ugali ng anak niyang si Kalel at alam niyang hindi naging madali para kay Mayumi

27

ANG pagbabalik ni Mayumi sa Batangas ay para sa paglanghap ng sariwang hangin matapos ang mahabang pagkakakulong sa mausok na siyudad. Hindi na siya ang stressed at laging busy na tao. Ngayon, siya si Mayumi – ang babaeng may malaking ngiti, ang babaeng masaya sa simpleng mga bagay, masayang makasama ang mga tao sa isla, ang makatulong sa nursing home at sa mga bata. Masaya siyang makabalik at manatili ng matagal dito sa isla Verde. Marami siyang magagawang makabuluhan kasama sina Michelle at Auntie Maya. Bukod sa pagiging malapit sa mga tao ang pinakagusto niya sa lugar ay ang bahay nina Michelle, na nasa tabi mismo ng dalampasigan, na parang isang paraiso. Ang tunog ng alon, ang amoy ng dagat, at ang sariwang simoy ng hangin ang palaging hinahanap ng sistema niya.Dito niya tunay na natagpuan ang kapayapaan. Tahimik ang buhay, presko ang hangin, at ang pinakamahalaga, wala si Kalel. Pangalan pa lang nito ang maririnig niya ay inis na inis na siya. Ngayon kinalimutan muna niya an

28

NATAPOS na ang anim na buwang bakasyon ni Mayumi sa Batangas. Anim na buwan ng kapayapaan, ng mga ngiti ng matatanda, hiyawan ng mga bata, at simoy ng sariwang hangin sa isla. Panahon na para bumalik sa Maynila at harapin ang reyalidad ng trabaho. Umaasa siya na baka nagbago na ang ihip ng hangin at baka naging mabait na si Kalel.Ang katotohanan ay, sa bawat araw na lumilipas sa Batangas, may bahagi ring nag-iisip siya kung paano na ang mga proyekto sa Ayala Entertainment, kung paano na si Kalel—kung nagbago na ba ito. Nami-miss niya nga ba ang masungit na boss? Hindi niya masabi, pero may kuryosidad.Ngunit, nagkamali siya.Pagpasok niya sa opisina, sinalubong siya ng malamig na tingin ni Kalel. Walang "welcome back" o ngiti, tanging seryosong ekspresyon na parang hindi siya umalis ng kalahating taon."Late ka ng limang minuto. Start working now," malamig na sabi nito at tinalikuran siya, ibinalik agad ang dating realidad.Parang binuhusan siya ng malamig na tubig. Wala talagang pin

29

ISANG gabi, nagbar sina Mayumi at Bunny para mag-bonding. Matapos ang nakakapagod na schedule sa taping at sa opisina, naramdaman nilang kailangan nila ng pahinga—kahit saglit lang. Doon sa isang private lounge kung saan hindi masyadong matao at safe, doon sila nagtungo para kumain, uminom, at magkwentuhan.Matapos ang ilang oras na jamming at tawanan, medyo tipsy na silang pareho. Hindi naman lasing na lasing, sapat lang para mawala ang stress at gumaan ang pakiramdam.“Yumi, uuwi na ako, ha? Inaantok na ako oh,” sabi ni Bunny habang humihikab at inaayos ang bag niya. “Sobrang bigat ng talukap ng mata ko, baka kung ano pa mangyari sa akin kung magtatagal pa ako dito.”Tumawa lang si Mayumi. “Sige na Bun, ingat ka sa daan. Mag-drive ka nang dahan-dahan ha.”“Oo naman! Ikaw din ha? Huwag ka nang magtagal dyan. Umuwi ka na rin agad pagkatapos mo,” paalala ni Bunny bago tuluyang umalis.Naiwan si Mayumi sa mesa. Tinitigan niya ang natitirang isang shot ng vodka sa harap niya. “Isa na lan

30

HABANG isinasawaga ng doctor ang operasyon ay nasa labas lang si Mayumi naghihintay ng mga posibilidad, maganda man o masama. Agad na lumapit sa kanya sina Michelle at Auntie Maya na kitang-kita ang pag-aalala at pagtataka sa mukha.“Yumi! Ano ba talagang nangyari?!” bungad ni Michelle habang hawak ang braso ni Mayumi. “Sino yang lalaking yan? Bakit duguan? At bakit dito mo pa dinala sa isla? Delikado ba siya? O may humahabol sa kanya?” Sunod-sunod ang mga nito.Hindi masisi ni Yumi ang mga ito dahil sobrang bigla nga ng nangyari. Kahit siya, hindi pa rin makapaniwala na nasa harap niya ngayon ang CEO ng Ayala Entertainment na halos kalaban niya palagi.Huminga nang malalim si Mayumi at sinubukang pakalmahin ang sarili bago sumagot.“Mich, Auntie Maya... siya si Kalel. Si Sir Kalel... ang boss ko at anak ni Sir Sebastian,” mahina ngunit malinaw na sabi ni Yumi.Nanlaki ang mga mata nina Michelle at Auntie Maya sa gulat. “Ha?! Si Kalel?! Yung boss mo na sinasabi mong sobrang sungit?!

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status