บททั้งหมดของ Slave of a Heartless Mafia : บทที่ 81 - บทที่ 90

"F-Fine..sasama kami sayo..pero hindi sa bahay mo! Mag che-check in kami sa hotel" Tumango siya. Napairap nalang ako at tumalikod pero biglang napamaang ako ng bigla siyang lumapit sa pinto ng passenger ko at ilang sandali ay nakita ko ng buhat-buhat niya si Ryde, nakabalot pa sa bata ang coat ng lalaking hinubad nito kanina."Klare, let's go" tawag niyo ngunit nanatili ako puwesto ko.Kahit ng maipasok niya na si Ryde sa loob ng sasakyan niya ay hindi ako umalis sa kinatatayuan ko. Tulala lang ako sa pabig-biglang kilos ng lalaki. Who do he think he is for doing that? Basta niya nalang kinuha si Ryde ng walang paalam! Hindi man lang siya nagtanong kung ayos lang bang hawakan at kargahin niya ang bata! Ganon parin ba ang tingin niya sa sarili niya? Na kahit anong gustuhin kahit walang pahintulot galing sa iba ay gagawin niya talaga. "Klare! Its raining!" Napatingala ako. Doon ko lang din nalamang umuulan na pala at nababasa na ako."Let's go" Aya niya pa.Wala sa sariling napailin

"Thank you talaga Drew" sabi ko habang tinatahak na namin ang daan pabalik sa resthouse niya.. Bitbit ko ang gitara niya,siya naman ay bitbit ang dalawang basket na ginamit namin.maging ang mga tela at mantel ay nakasambay sa balikat niya"Ang swerte mo sa'kin no?" Pagaasar niya,pero tumango ako"Sobrang swerte ko sayo" natigilan siya pero di nagtagal ay ngumiti na rin..Ilang sandali pa ay narating narin namin ang resthouse,Hindi naman kasi kalayuan iyon.."Ito na ba ang gift mo sa'kin, ha?" Tanong ko ng nasa harap na kami ng pinto"Bakit..Wag mong sabihing nag-aabang ka pa" ngumuso ako.Hindi ko nalang siya pinansin at pinihit na pabukas ang pinto..tatawa-tawa lang naman siya..Magsasalita sana ako para asarin si Drew pero natigilan ako ng makitang may tao sa sala.."K-Kate" gulat na gulat na usal ko..Tumayo siya, hahakbang na sana ako para yakapin siya pero natigilan ako ng makilala ang taong kasama niya,tumayo ito sa tabi niya..Nagpabalik-balik ang nagtatakang tingin ko sa kanila,l

(⚠️ WARNING : ABÛSE.VIÓLENCE.DISTURBANCE TOPIC..I'M SORRY FOR THIS CHAPTER GUYS,BUT LET'S JUST THINK THAT THIS WAS JUST AN STORY, FICTION THAT MADE BY AN AUTHOR'S Mind..you Can Skip This CHAPTER IF YOUR NOT COMFORTABLE WITH IT..AGAIN,PLEASE DISTURBANCE TOPIC AHEAD!) Dalawang batang babae ang nakaupo sa isang bench sa labas ng isang department store..Hinihintay nilang lumabas ang Nani nila mula sa loob. Hindi napakali ang isang bata at tumayo iyon at nakita ang play ground na hindi naman kalayuan sa lugar kung nasaan sila.."Baby Sis, you wanna play?" Tanong nito sa nakababatang kapatid..isang taon lang ang tanda nito dito.. "Yes" kumikislap pa ang mata niya ng sumagot.."Tara?" Pag-aaya pa nito. Nagtaka ang kapatid. Napatitig siya sa ate niya bago umiling"Nani,said we just stay here-""Wala pa naman siya e. Tsaka mabilis lang tayo..Mukhang masaya doon oh" itinuro niya sa kapatid ang playground."Pero kasi Ate.baka hanapin tayo ni Nani" "Mabilis lang tayo doon,promise" "B-but" hi

"I'll bring you to him" Hindi niya ako hinintay na makapagsalita. Kaagad niyang hinuli ang palapulsuhan ko at basta nalang naglakad..Habang nagpupunas ng luha ay nagpatianod ako kay Ridge,Naguguluhan man ay hindi ako tumutol,Hindi ko binawi ang kamay ko mula sa magaang pagkakahawak niya..He will bring me to Hendrix? Iyon ang sinabi niya,Hindi ako maaaring magkamali..Pero paano? Ni hindi nga niya alam kung saan nakatira ang lalaki, Hindi niya rin ganun kakilala kaya paanong siya ang magdadala saakin sakanya? But despite those thoughts,natagpuan ko ang sariling malayang sumusunod sakanya "Klare?" Tawag ni Andrew. Hindi sana siya papansinin ni Ridge pero bigla siyang humarang sa daan dahilan kung bakit napahinto kami"Saan mo siya dadalhin?" Bagamat kaswal ay ramdam ko ang pagtataka sa boses niyaHindi sumagot si Ridge,pero nakita ko ang pagigting ng panga niya,na para bang hindi siya nasiyahan sa ginawang pagharang saamin ni Andrew"Saan mo sabi siya dadalhin?" Paguulit niya pa.Nang

LUMALANDAS parin ang luha ko, ang daliri niya ay paulit ulit na tinutuyo iyon..I waste nine years of my life for hating him..and I know I'm idiót who deserve his anger now..I feel sorry for being reckless to him for leaving him in that state..If I could turn back the time,if only I know the whole truth,I will surely not let go of his hand..I will surely heal with him.. But I can't change the decision I once commit, ang magagawa ko nalang ay bumawi at iparamdam na nagsisisi ako sa ginawa kong pagtalikod sa kanya..I want to promise him that I will not leave his side again..I won't be disappear again..He pulled off..Kapwa kami hinihingal ng maghiwalay siya, Hawak niya parin ang pisngi ko,pinagdikit niya pa ang mga noo naming dalawa matapos niya akong patakan ng halik sa dulo ng aking ilong..The smell of his breathe was just shivers me,it brought me into something familiar to me,that I already once feel nine years ago-home"H-Hendrix" tawag ko matapos ang ilang segundong katahimikan