บททั้งหมดของ SECRETLY IN LOVE WITH YOU : บทที่ 21 - บทที่ 30

Warning: SPG,read at your own riskMARYCOLEPatuloy ang palitan namin nang halik habang abala ang kamay niya sa paglalakbay sa buo kong katawan. "Rowan...ohh..." mahabang ungol ko ng salatin niya ang basa kong hiyas dahil sa kaluguran. Hinagod niya iyon gamit ng hinlalaki niyang daliri. Dahan-dahan lang sa paraan na matatakam ako.Naglakbay muli ang labi niya pababa sa leeg ko. Lahat ay pinatakan niya ng mainit nitong labi. Pero naroon pa rin ang daliri niya sa hiyas ko patuloy na humahagod doon nakakakiliti at ang sarap niyon.Kaya naman hindi ko maiwasan ang gumiling sa harapan ng asawa ko dahil sa ligaya nalalasap. Nakakalasing, nakakawala ng sariling katinuan. Napamura ako ng blisan niya ang pagpasada sa gitna ko kaya napasinghap ako at dumiin ang kapit ko sa batok niya. Nasipsip pa ko ng malakas sa ibaba labi niya dahil sa nakakaliyo pakiramdam."Fvck! Baby," bigla siyang napamura ng ipasok ko ang kamay sa loob ng t-shirt niya at kinukurot ko nippl*s niya."Tang-na," Walang an

MARYCOLENaging apat na araw ang honeymoon namin ni Rowan. Two days lang dapat 'yon nag-exrend ng 2 days na gusto namin pareho. Sinulit talaga ng asawa ko na halos lahat ng sulok ng suite namin ay nilibot ng maharot kong asawa. Ngayon ko lang nalaman na mabangis din ito sa kama dahil nga tahimik ito unlike sa kaibigan nito na sina Theo at Henry. Napapangiti na lamang ako at sobrang saya dahil labis na kaluguran ang pinaranas ng asawa sa ko sa akin.Balik Pinas na kami ngayon parang napakabilis ng apat na araw. Malambing na boses ang naulinigan ko na parang tumatawag sa akin."Baby, nakalapag na ang airplane baka gusto na natin bumaba," kunot ang noo na saad niya sa akin."S-sorry, mayroon lang ako naisip," nahihiyang sagot ko sa kaniya.Tumaas ang sulok ng labi nito. "Hope ako 'yan iniisip mo baby, kun'di magbabayad ka," seryoso ang mukha na sagot niya sa akin.Napalabi ako bago sumagot. "Bakit naman? Paano mo nahulaan?""Ma-try nga ang mokong na 'to," bulong ko."Iniisip ko kasi si J

MARYCOLE Pagkababa ko galing sa taas ng condo ni Rowan ay nag-text na lamang ako sa driver namin na sa Crossing na lamang ako sunduin dahil matatagalan ito makarating. Almost one hour kasi ang gugulin ng biyahe hanggang Maynila.Ang shunga ko hindi ko naisip iyon, agad bumaba. naghanap ako ng taxi magpahatid ng Crossing. Nakakita naman agad ako at kamuntikan ko pang awayin ang taxi driver at sinabihan ba naman ako na metro ang gagamitin baka raw mamahalan ako at magreklamo oras ng makarating sa Crossing. Maigi raw kung mag-MRT na lamang daw ako sumakay."Gusto mo Kuya 5K pa ibayad ko sa'yo. Duda ka na hindi ko kayang magbayad ng metro?" mataray ko pang saad sa kaniya."Eh, ma'am naniniguro lang po ako, ito lang po kasi ang kabuhayan namin ng pamilya ko baka po baratin n'yo ako," katwiran pa nito."Kung hindi lang iniisip ko ang driver na nag-aantay sa akin lalayasan ko ito taxi. Attitude masyado. Mahirap kasi sumakay ng MRT lalo kung rush hour siksikan. Sasakay pa kasi ng jeep patung

ROWANHindi na ako makapag-antay na makauwi ng Maynila. Naayos ko na ang lahat na kinaharap na problema ng kumpanya. Kung hindi nga lamang masyadong malalim na ang gabi. Ngayon din ay babalik ako ng Maynila. Sobrang miss ko na ang asawa ko. Hirap kasi ng signal dito dahil may ilan nasirang mga poste sa katatapos na bagyo. Dagdagan pang low battery ang cellphone ko. Sa pagmamadali makarating dito hindi ko man lamang naisip bitbitin ang powerbank kaya hindi ko natawagan si Marycole kung nasaan ako.Napangiti ako ng maalala ang pag-amin nito na matagal na niya ako mahal. Ang torpe ko naman kasi pareho kami ng nararamdaman ni Marycole, simula pa pala noon mahal na ako ng dalaga, ngunit ang manhid ko pala. Marami na sana kaming anak ngayon. Dammit! Kapag naiisip ko anytime ay magbubuntis ang asawa ko sobra akong excited.Patungo na sana ako noon ng Antipolo, dahil labis akong nag-aalala rito. I don't know, basta feeling ko meron itong hindi masabi sabi sa akin. Nauunwaan ko naman dahil nga

MARYCOLEHanggang sa inis na lang ang nagawa ko sa pagpumilit pumasok ni Rowan sa loob ng unit ko. Ngingiti ngiti lang ang damuho kong asawa, habang nakatayo pa rin ito sa likuran ng pinto at nakasandal siya roon na akala mo isang modelo.Still, I'm irritated about him. Lalo pa alam kong lihim ako nito pinagtatawanan."Anong itinatawa tawa mo r'yan? Hambalusin kita nitong may takong kong sapatos makita mo dumbass ka!" ani ko kay Rowan, ng inaalis ko sa paa ko ang suot na sapatos. Masakit ang binti na umupo ako sa pangisahang sofa.Malalim na buntong-hininga ang ginawa ko. "Kailan ka dumating?" tanong ko sa kaniya. Salubong ang kilay na tinapunan ko siya ng tingin but he didn't answer me. Ni hindi man lamang ako pinagkaabalahan sagutin ng damuho kong asawa. Ha? Suplado ang peg nito ngayon huh!Kunot ang noo ko nababanas sa walang sagot ni Rowan sa akin. He only continued to glare at me. Ano kaya ang gagawin niya bakit nagpunta pa siya rito kung magtitigan lang kami?I repeat my questio