Secretly in love with my brother のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

DAHLIANagising ako na nandito na ako sa silid ko. Siguro ay nilipat niya ako kanina. Ganun yata niya ako kaayaw na humiga o matulog doon sa kwarto niya. Hindi ko alam pero biglang sumama ang pakiramdam ko. Nang tumingin ako sa orasan ay alas siyete na ng gabi. “Ganda!” rinig ko na tawag sa akin ni Nanay Chen.“Po?” sagot ko sa kanya at pinilit ko na bumangon. Pagbukas ko ng pinto ay nakangiti siyang bumungad sa akin.“Sabay kana sa amin kumain.” nakangiti na sabi niya sa akin.“Busog pa po ako, kakainin ko lang rin po kasi ng prutas na binili ko kanina. Pasensya na po kayo,” nahihiya na tanggi ko sa kanya dahil kailangan ko pang magsinungaling.“Okay, ganda.” nakangiti na sabi niya sa akin.Ni-lock ko ang pintuan at bumalik ako sa higaan ko. Humiga ulit ako, hindi ko alam pero bigla na lang tumulo ang mga luha ko. Niyakap ko ang cute na unan na binili ko kanina. Habang nakatingin ako sa kisame ay maraming pumapasok sa isipan ko. Never ko kasi naisip na darating ako sa puntong ito. K

DAHLIA“Sure ka ba na pupunta tayo doon?” Tanong ko kay Axel.“Opo, ayaw ko pumunta na ako lang. Dapat kasama kita, pero kung hindi pa okay ang pakiramdam mo ay hindi na lang tayo pupunta.” Saad niya.“Ikaw na lang ang pumunta,” sabi ko pa sa kanya dahil parang tinatamad ako.“No, babe. Hindi ako pupunta doon na ako lang.”“Pumunta kana, nakakahiya naman kung umu-oo ka tapos hindi ka naman pupunta.” Saad ko sa kanya.“Alam ko na maiintindihan nila ako lalo na masama ang pakiramdam mo. Alam nila na galing ka sa ospital.”“Okay, ikaw ang bahala. Pero pwede ka naman pumunta. Baka kasi magtampo pa ang Marie mo.”“Nagseselos na naman yata ang Misis ko.” nakangisi niya na sabi pero ikinatulala ko.“Misis?” tanong ko sa kanya.“Ayaw mo ba?” namumula ang pisngi niya na tanong sa akin.“Hindi, I mean gustong-gusto ko. Sino ba naman ang may ayaw. Puwede na nga akong kunin ni Lord kasi na-grant na wish ko,” pabiro na sabi ko sa kanya.“Fvck! Don’t say that,” naiinis ang gwapo niyang mukha.“I’m j

AXEL LUISMatagal ko ng pangarap na matulog habang kayakap siya. Hindi bilang kapatid kundi bilang lalaki na mahal niya. Naging biktima kami ng nakaraan. Naisip ko na bakit kailangan ko pang pigilan ang sarili ko? Mahal ko siya at ayoko na tuluyan siyang mawala sa akin.Mahal ko siya sa loob ng maraming taon. Kaya bakit ko kailangan pigilan ang sarili ko na angkinin siyan akin? Ito na e, nandito na ang pangarap ko. Kaya i-grab ko na kaysa magsisi ako pa ako sa bandang huli. Ayoko ng pairalin ang pride ko. Lalo na dalawa ng anak ko ang nawala sa amin. Ipinangako ko sa sarili ko na hindi ako puwedeng maging ganito. Kailangan kong ayusin ang buhay ko. Lalo na ngayon na kasama ko siya. Na handa si Dahlia na samahan ako. Kaya bakit hindi ko siya pipiliin? Tanga na talaga ako kung hahayaan ko pa siyang mawala sa akin. Maulan at malamig ang panahon. Napangiti ako dahil ang himbing ng tulog niya habang nakayakap sa akin.Hindi ako makatulog at nakatitig lang ako sa maganda niyang mukha. Nga

WARNING: MATURE CONTENT! THIS IS NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS! READ AT YOUR OWN RISK (R18+)DAHLIAGabi na at wala pa rin si Axel. Pero matiyaga pa rin akong naghihintay sa kanya. Alam ko rin na busy siya sa trabaho niya. Gusto ko sana na maghanap na lang siya ng ibang trabaho. ‘Yong hindi masyadong mabigat. Alam ko na malakas siya pero nakakapagod rin kapag laging mabigat at binubuhat niya. Panay ang tingin ko sa orasan. Hanggang sa sumapit na ang alas nuebe ng gabi. May narinig ako na kumakatok sa may pintuan.Naglakad ako papunta sa pinto at binuksan ko ito. “Hi, Misis ko.” Nakangiti na sabi sa akin ni Axel.Pagpasok niya ay hinalikan niya ako sa labi. At tinugon ko naman ito kaagad. Amoy alak siya kaya alam ko na uminom siya.“Lasing ka?”“Nakainom lang, ang kulit kasi ng mga ka-trabaho ko. Pinipilit nila ako.” Sabi niya sa akin.“Sasabayan mo pa ba ako kumain?” Tanong ko sa kanya.“Of course, Misis ko.” Sagot niya sa akin.“Sige, maghahain lang po ako.” Sabi ko sa kanya.“Sho

AXEL LUIS POV Ang makasama siya sa iisang bubong ay panaginip na natupad para sa akin. Puyat man ay naging ganado pa rin akong pumasok sa trabaho. Bago ako umalis ay lihim pa akong napangiti dahil nasira namin ang papag ni Nanay Chen. Balak ko itong palitan ng mas matibay at hindi na bibigay. Hinalikan ko siya sa labi bago ako lumabas sa bahay. Masyado kasi akong nasabik kay Dahlia kaya hindi ko mapigilan ang sarili ko na angkinin siya sa paraan na alam ko. Nawala ang lahat ng mga inaalala ko. Na kami lang dalawa ang tao sa mundo at talagang itinodo ko ang lahat kagabi. “Napapansin ko na parang ang ganda lagi ng ngiti mo, Luis. Nasungkit mo na yata ang matamis na oo ni Marie.” natatawa na sabi sa akin ng ka-trabaho ko. “Masaya lang po ako dahil okay na kami ng kapatid ko.” sagot ko sa kanya. “Mabuti naman kung ganun. Alam mo tingin ko ay type talaga ni Brent ang kapatid mo. Nakita ko siya na galing sa bahay niyo kahapon habang pauwi ako. Kahit na gabi na ay alam ko na siya ‘yun.”