บททั้งหมดของ HUSBAND IN LAW [ALDRICH DI CAPRIO SERIES1]: บทที่ 11 - บทที่ 20

ALDRICH:"Fvck," mahina akong napamura na pumintig ang buddy kong nakatapat sa pagkababae nitong tila nagpapaanyayang magpapasok ng bisita!"Uhmm," mahina itong napaungol na biglang nasa aking pagkalalake ang kamay na ikinanigas ko!"S-sweetheart," nahihirapang anas ko."Tumutusok," mahina at inaantok nitong saad na hawak pa rin si buddy! Fvck!Ang sarap sa pakiramdam na hawak-hawak niya ang buddy ko! "Damn," mariing mura ko na nabitawan na nito iyon at tuluyang nakatulog."Shit, Mokang. Pinapasakit mo na naman ang puson ko," ungol ko na siniil ang nakaawang nitong mga labi!Mas lalo naman akong nag-init na salitang sinisipsip ang kanyang mga labi! Mas naghahangad ng labis at ayokong mag-mariang palad na naman fvck! Dahil sa kanya naranasan kong paligayahin ang sarili ko!"Sweetheart, foreplay lang, promise," pamamaalam ko na dahan-dahang bumaba sa pagitan ng kanyang mga hita!Pigil-pigil ang paghinga ko na maingat na ibinaba ang suot nitong panty! Halos magluwa ang mga mata ko na

ALDRICH:MARIIN AKONG NAPAPIKIT habang nakatapat ng shower head. Naglilinis ng katawan na sinukaan lang naman ni Monica. Ang babaeng 'yon. Akala ko pa naman hahalikan na ako e! Naiiling na lamang ako dito. Nilasing ko siya para sana mapaamin ko kung may gusto ba ito sa akin. Kung may itinatago ba itong feelings sa akin. Pero shit naman.Bakit kay Alden na kakambal ko siya may gusto?!Kung alam lang niya. Tsk.Napakababaero din kaya non. Kaya nga wala pang kasintahan 'yon dahil hindi siya 'yong tipo na mapapaibig basta. Kainis naman e. Bakit kasi 'di na lang ako e! Ako itong palaging nandidito na kasa-kasama sa lahat. Pero hindi manlang magkagusto sa akin ang sweetheart ko. Nakakasama ng loob!Matapos kong maglinis ng katawan ay si Monica naman ang nilinisan ko. Nangangatal ang mga kamay kong dahan-dahang hinubad ang dress nito. Panay ang lunok ko ng laway na halos hindi kumukurap na pinunasan ng maligamgam na tubig at bimpo ang katawan nitong hubo't-hubad. Nagkakasala na naman an

MONICA:NAALIMPUNGATAN AKO na mataas na ang sikat ng araw!"Urghh!" impit akong napadaing na nasapo ang ulo kong kumirot!Parang pinipiga ang mga braincells ko sa sobrang kirot nito sa loob! "Ayan. Inom pa," ani ng baritonong boses."Mokong!? Bakit nandito ka pa?" bulalas ko na malingunan si Aldrich na bagong pasok. May dalang soup. Napahawi ako ng sabog-sabog kong buhok at naihilamos ang palad sa mukha. Mahirap ng may mga nagkalat pala akong morning glory ko sa mukha habang ang kaharap ko ay bagong ligo na. Nakapambahay ito na halatang bagong ligo lang dahil namamasa pa ang buhok.Napanguso ako na naupo ito sa gilid ng kama. Maingat na inilapag sa bedside table ang dalang malaking bowl ng soup. "Bakit ka naglasing?" mahinahong tanong nito.Napalunok akong hindi malaman ang isasagot lalo na't matiim itong nakatitig sa mga mata ko. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko na ikinabibigat ng paghinga ko! "Um, w-wala," "Wala? Monica, hwag ako? Hindi ikaw 'yong tipo na umiinom. May prob

MONICA:MAAGA PA LANG ay gumayak na ako. Bahala si Aldrich kung papayag siya o hindi. Uuwi muna ako sa amin.Gusto ko na munang makalayo sa kanya. Baka sakali? Maibaling ko na sa iba ang nararamdaman ko sa kanya. Mapait akong napangiti na inayos ang sarili at backpack ko. Kabado akong tila pinipiga ang puso ko. Naninikip ang dibdib kahit dalawang linggo lang naman ako doon.Natuod ako na pagkalabas ng silid ay nandidito ito.....kasama si Sir Alden!Sabay pang napalingon ang mga ito at napatayo na makita ako. Pilit akong ngumiti kahit napapatabingi na ang mga labi ko na palipat-lipat ng tingin sa mga ito. "Ihahatid na kita," ani Aldrich. "H-hwag na. N-nandito naman na si Sir Alden, e. Tara na po, Sir?" aniko na nagpaapasaklolong napatingin kay Sir Alden.Napangisi itong nagtaas ng isang kilay. Napalapat ako ng labi. Nahihiya ako sa kanya pero kailangan kong manindigan! Aba!?Sinabi ko kaya kay Mokong kagabi na kasama ko itong uuwi ng probinsya. Napalingon si Aldrich dito na nagki

MONICA:IMPIT AKONG NAPAPATILI sa isipan ko na mahigpit napayakap sa baywang nito!Parang nangangapal na ang mukha ko dala ng hiya sa mga tao sa paligid na nagtitilian at pinapalakpakan kami ng Mokong kong asawa dahil ang walanghiya?Heto at nilalamutak lang naman ang mga labi ko sa gitna nitong palengke!Shemay ko po! Lagot na talaga ako kay Pareng Carding at Mareng Mona nito kapag nalaman nilang naghahalikan kami nitong Mokong na 'to sa publiko gayung wala pang may alam na mag-asawa kami! Shuta naman! Ang talandi naman kasi ng Mokong na 'to! Pati ako ay tinutuka kung saan-saan na lang! Walang pinipiling lugar pa naman ito. "Uhmm, t-tama na, nakakahiya, Mokong ka talaga," naghahabol hiningang pag-awat ko.Napakagat ito ng ibabang labi na namumula na ang pisngi at malamlam ang mga mata! Para naman akong maiiyak na maiihi sa kilig at saya sa nakikita dito! "M-Monica," Napayakap ako ditong sumubsob sa kanyang dibdib! Dinig na dinig ko ang mabibigat niyang paghinga na panay ang luno