Lahat ng Kabanata ng Prince In My Dream (Book 1): Kabanata 1 - Kabanata 10

"ADEE!! Nasaan na ba yung pinapa-photocopy ko sa’yo? Kailangan ko na ‘yon!" "Andito na po..." Nagmamadaling nilapitan ni Adee ang lalaking kasamahan sa opisina. Dala-dala niya ang mga papel na inutos sa kanya na ipa-photocopy.Agad niya itong inabot sa katrabaho pero masama pa rin ang tingin nito sa kanya. Nginitian na lang ito ni Adee. "Kukupad-kupad kumilos..." Bulong ng lalaki. Binalingan naman ni Adee ang isa pang katrabahong babae na nasa harapan lang niya."Joyce, ito na yung pinapaphotocopy mo..." mahinahong pagkuha ni Adee sa atensyon ng katrabaho. "O sige, ilapag mo na lang dyan." Tugon nito na hindi man lang tumingin sa kanya. Paalis na si Adee para bumalik sa kanyang lamesa ng tawagin siya ulit ng lalaki. Dali-dali ulit siyang lumapit dito. "Bakit? May ipapa-photocopy pa kayo?" Inosenteng tanong ni Adee. Magkasalubong ang dalawang kilay ng lalaki at halos umusok ang ilong nito sa galit."Ano ‘to?!" Itinaas niya ang mga papel ng ibinigay sa kanya ni Adee. Nagtatakan

'TINAWAG NIYA AKONG KAMAHALAN?!' "Manong, Sorry ha? Pero nagkamali po yata kayo ng napuntahan. Hindi po ako isang prinsesa. I-try niyo na lang po sa ibang bahay..." Hindi sumagot ang lalaki bagkus ay may kinuha ito sa bag niya. Isang maliit na kulay pulang kahon ng alahas. Ibinigay niya ito kay Adee. Dahan dahan na binuksan ni Adee ang kahon, kahit na may kutob na siya kung anong nasa loob nito. At tama nga ang iniisip niya. Nasa loob ng kahon ang lumang singsing na inihagis niya kanina. "Itinapon ko na ito kanina ah? P-Paano napunta sa inyo ito?" Hindi agad sumagot ang matanda sa halip ay nakatitig lang ito kay Adee na may kasiyahan sa mukha at mga matang halos mapuno ng luha. Biglang naantig ang puso ni Adee sa pagkakita sa ekspresyon na iyon ng estranghero na kausap. Hindi niya maipaliwanag kung bakit sa loob loob niya ay tila ba’y matagal na niya itong kilala. Hindi alam ni Adee kung bakit siya tinawag nito na prinsesa pero interesado siya sa kung ano mang sasabihin ng mata

MAGANDA ANG SINAG NG ARAW, MAALIWALAS ANG PALIGID. Maagang gumising si Adee para pumasok sa trabaho. Paalis na si Adee, ngunit nagulat siya sa taong bumungad sa kanya pagkabukas ng pintuan. Si Sir Vladimir. "Magandang umaga, Kamahalan." "Ano pong ginagawa niyo dito?" Hindi pa rin naalis ang pagkagulat sa mukha ni Adee. "Pinapunta ako ng Mahal na Reyna para sunduin kayo." "Pero papasok pa po ako sa opisina. Hindi ako pwede umabsent ngayon." Ngumiti si Vladimir kay Adee. "Wag kayo mag-alala. Nagpaalam na ako kay Mr. Sevilla. Halina kayo Mahal na Prinsesa, naghihintay ang mahal na Reyna." Napakagat labi na lang si Adee. Wala naman siyang magagawa kundi ang sumama, lalo na at utos iyon ng Reyna. Pero sa totoo lang ay ayaw niya pumunta muli sa palasyo. Pakiramdam niya ay hindi siya bagay doon. Sumakay siya sa itim na kotseng sinakyan din niya noong unang beses siyang magpunta sa palasyo. Hindi maipinta ang mukha ni Adee. Wala siyang maisip na dahilan kung bakit maaga siyang pina

"ROBIN, BAKIT NGAYON KA LANG? SAAN KA GALING?"Pasado alas-dyes na ng gabi ng nakauwi si Prince Robin ng palasyo galing sa lakad nila ni Jaime. Mula sa Reynang nagsalita lumipat ang nakakatakot niyang tingin kay Adee na nasa bandang likuran ng Reyna.Simula sa gabing iyon ay sa palasyo na rin titira si Adee. At magsisimula sa gabing iyon ang nakakatakot niyang panaginip.Pinagpapawisan ng malamig si Adee sa matatalim na tingin ni Robin. Seryoso ang itsura nito at kahit hindi niya sabihin kitang kita sa mukha nito na hindi siya natutuwang makita ulit si Adee.Napaatras si Adee.'A-Ang mga tingin niya... nakakatakot...'"Nagkita kami ni Jaime. Nagkwentuhan lang." Malamyang sagot ni Robin sa Reyna."Alam mo namang ngayon ang paglipat ni Adee dito sa palasyo, sana sinamahan mo siya kunin ang mga gamit niya."Batid sa tono ng Reyna na pinipigilan nito na tuluyang magalit kay Prince Robin.Inismiran ni Robin ang Reyna. "What's the use? Nandyan naman si Sir Vladimir.""Ah...Ok lang po Mahal

"ANONG GUMUGULO SA ISIP NIYO, KAMAHALAN?"Nag-aalalang tanong ni Lyka kay Adee habang naglalakad sila sa malaking mall. Kanina pa niya pinapanuod ang Prinsesa at kitang kita niya sa mukha nito ang lalim ng pag-iisip at pag-aalala.“Wala naman Lyka. Okay lang ako, wag kang mag-alala.” Sagot ni Adee kay Lyka. Ngumiti pa siya para lalo itong makumbinsi.Iniisip ni Adee na baka lalong maging masama ang tingin sa kanya ni Robin kapag ginamit niya ang perang hindi sa kanya sa pamimili ng sarili nyang gamit. Baka isipin ni Robin na isa siyang gold-digger at sinasamantala niya ang pagiging prinsesa niya at ang pagiging mabait sa kanya ng Reyna.Bumaling si Adee kay Vladimir, “Sir Vladimir, ayoko pong mamili ng mga para sa akin lang. Pwede ko rin po bang ipamili sila Queen Helia at si Robin?”Nag-isip sandali si Vladimir."Kung yan ang gusto nyo Kamahalan kayo ang masusunod."