บททั้งหมดของ Ang Rebelde at Ang Sundalo: บทที่ 51 - บทที่ 60

Chapter 51Nang nasa loob na ako ay tinanggal ko lahat ang suot ko. Nagsasabon na ako ng aking katawan nang makaramdam ako ng kakaibang libog. Si Dindo ang naisip ko dahil sabay kaming naligo noon sa banyong ito. Nang sinasabon ko ang katawan ko ay hindi ko maiwasang isipin si Dindo. Iba yung init na nararamdaman ko lalo na nang sinasabon ko ang leeg at dibdib ko. Nakapikit ako habang tanging ingay ng tubig galing sa shower ang pumupunit sa katahimikan. Biglang may kakaibang init ng katawan na dumampi sa hubad kong katawan. Napakislot ako sa gulat.Si Rave.Hubad din at nakatirik ang kanyang alaga. Hindi ko alam kung dala ng pinaghalong kalasingan at init ng katawan para tuluyang pagbigyan siya. Hindi ko siya pinigilan sa kaniyang ginagawa. Pumikit na lang ako. Naramdaman ko ang kaniyang mainit na labi sa aking leeg, pababa sa aking dibdib hanggang sa muling umakyat ito papunta sa aking labi. Tumanggi akong magpahalik doon. Hinayaan kong maramdaman ang sarap ng kaniyang ginagawa sa ak

CHAPTER 53Unang araw ko pa lang sa PMA bilang Plebe ay masasabi kong pamatay na sa hirap. Alam ko naman na hindi madali ang pagdadaanan kong training ngunit wala sa hinagap ko na ganoon nga katindi ang dapat na pagdaanan ng isang PMA.April 1, reception day naming mga Plebe. Ito ang una at pinakamadugong araw namin sa Academy. Lahat kaming mga first year ay magtipon-tipon sa Baremeo Field para sa aming oath bilang mga bagong kadete ng Armed Forces of the Philippines.Napakaraming ipinagbabawal sa amin na pakiwari mo'y hindi ka binibigyan ng kahit anong kalayaan. Kaya dapat bago pumasok ay gawin na ang gustong gawin dahil sa camp, pili na lang ang maari mong magawa. Kailangan lagi kaming nakasuot ng aming uniform sa tuwing lumalabas kami sa aming kuwarto. Maliban sa pasko, kami ay hindi na pinapayagang lumabas o kaya ay magkaroon ng kahit anong uri ng kasiyahan. Pinagbabawal sa aming manood sa formation ceremony ng mga upper class men at bawal din ang kahit sumilip sa aming bintana ng

CHAPTER 55Final foot march nila. Maaga akong nagising para samahan sila. Maganda ang panahon. Hindi katulad nang sa amin na halos isama kami ng agos sa lakas ng ulan. Mabilis silang nag-formation sa harap ko pagkatapos nilang nag-agahan. Dalawang kadete ang dapat sa isang tent at dahil ako ang kanilang squad leader, mag isa lang ako sa tent ko ngunit sila ang may hawak sa lahat ng gamit ko. Umalis kami ng 6:00 ng umaga sa Camp at nakarating kami sa aming destinasyon ng tanghali na. Binigyan namin sila ng pagkakataong makapag-relax dahil sa sobrang hirap ng kanilang pinagdaanan. Sa mga upper class ako nakiharap noon at silang mga plebe ang magkakasama. Nakita kong si Rave mismo ang nagtayo ng aking tent at nag-ayos ng aking tutulugan.Pagkatapos nilang nananghalian ay muli naming silang pinagtraining sa combat. Hanggang sa dumating ang hapunan. Sandali akong nakipagsaya sa mga squad members ko. Kailangan kong iparamdam sa kanila na kahit gaano ako ka-istrikto sa kanila sa kanilang mga

CHAPTER 57 Iniwan mo pala si Teddy Dindo sa bahay ng lolo at lola mo. Binisita ko sila noong nakaraang taon, nakiusap ako sa kanila na dalhin ko na lang ito noon sa kuta namin. Pumayag naman sila. Tumakas lang kasi ako noon, nagbabakasakali akong magbakasyon ka ngunit mula pala nang nangyari ang pamamaril ay hindi ka na muli pang bumalik sa lugar kung saan natin binuo ang ating mga alaala. May mga gabing umiiyak ako sa tuwing kasama ko si Teddy Dindo. Isinama ko siya sa batis, sa gubat at doon sa malaking puno malapit sa bahay ng lolo't lola mo. Kinakausap ko siyang parang ikaw para lamang maibsana ng pagkasabik ko sa’yo. Para akong tanga na yumayakap at humahalik sa isang Teddy Bear at sinasabi ng paulit-ulit ang katagang mahal na mahal na mahal kita habang iniisip kong ikaw siya. Habang nasa batis kami noon nni Teddy Dindo ay umaasa kaming babalikan mo. Naghihintay na sana maalala mo. Ngunit nabigo kami. Alam ko kasing iniwan at gusto mo na siyang kalimutan dahil ang taong nagbigay

CHAPTER 59 Niyakap ko siya. Wala kasi akong ibang maisagot sa kaniya. Awang-awa ako sa nakikita kong paghihirap ng kaniyang kalooban."Matatanggap ko sana kung may nagawa akong pagkakamali na maaring nagpabago sa desisyon mo. Kaya lang wala e. Mahal na mahal kita chief, kaya ako parang asong ulol na bubuntot-buntot sa'yo mula noon kahit alam kong may iba ka na at haggang ngayon na iniwan ka. Mahal na mahal kita kaya kahit sarili kong pangarap ay kaya kong ipagpalit just to be with you. Hindi kita sinisisi sa desiyon ko. Sarili kong desisyon iyon. I am telling you these, para malaman mong hindi lang si Dindo ang may mga isinakripisyo, sana maisip mong ako rin naman. May mga ginagawa rin ako para mapansin mo. Nagkataon lang na siya ang lahat mo at ako ang balewala sa’yo. Ang masakit sa akin, gusto kong palayain kita para sa kaniya ngunit nasaan ba siya? Kaya kong ipagkatiwala ka sa kaniya kung sa kaniya ka talaga magiging masaya ngunit paano ko gagawin iyon kung ni hindi mo alam kung b