All Chapters of LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Chapter 1241 - Chapter 1250

VICKY’S POV:Lihim siyang napangiti nang pumayag si Clarkson sa mungkahi niyang doon na lang siya matulog sa mansyon. Plinano nya talaga iyon. Wala naman talaga siya convention sa Manila, sinabi nya lang para kapani-paniwala. Sa wakas, unti-unti nang gumagana ang plano niya.Ang hindi alam ni Clarkson, may taong nakasunod sa kanila... isang binayaran niya para kumuha ng mga litrato.Lihim siyang napangiti habang isa-isa niyang tinitingnan ang mga kuhang ipinadala sa kanya. Tuwang-tuwa siya sa mga nakita. Hindi halatang napipilitan lang si Clarkson sa mga litrato, mukhang may relasyon talaga sila.“Perfect.” bulong niya sa sarili.Hindi mahalagang may nobya si Clarkson. Ang mahalaga ay ang lalabas sa mga mata ng iba. Isang maling anggulo lang, isang ngiting nahuli sa kamera, isang sandaling mukhang may ibig sabihin... sapat na iyon.Alam niyang kapag nakita ni Aria ang mga larawang iyon, kahit gaano pa kalakas ang tiwala nito kay Clarkson, magkakaroon at magkakaroon ng pagdududa. At s

ARIA POV:Kasalukuyan siyang nasa kanyang opisina sa Blacksmith Hotel, abala sa ginagawa. Kailangan niyang i-divert sa ibang bagay ang kanyang sarili para hindi malungkot sa pag-alis ni Clarkson.Hindi pa din niya mapigilang umiyak, hindi na siya sanay na wala ang nobyo sa kanyang tabi lalo pa't may problema itong dinadala. She wants to be there for him, pero kailangan nilang maghiwalay, hindi niya pwedeng itali ang nobyo sa kanyang bewang. Sabagay, para din naman sa kanila kung bakit ito umalis... pansamantala lang naman iyon.Habang nagbubuklat ng mga papeles ay sunod-sunod na tumunog ang kanyang phone. Napangiti siya, maybe it's Clarkson. Nagtext siya kanina pero hindi ito nag-reply.Nakangiti siyang dinampot ang cellphone mula sa lamesa, pero napalis din ang kanyang ngiti nang buksan iyon at nakita ang isang di-kilalang numerong nag-send sa kanya ng mga litrato ni Clarkson kasama ang isang babae. Biglang nanigas ang kanyang katawan, para siyang binuhusan ng malamig na tubig nang m

Kasalukuyan silang nasa airport ni Doc Vicky at pauwi na ng Iloilo pero hindi pa rin niya nakausap si Aria simula nang bumalik siya ng Pilipinas. Nag-text lang ito kahapon kung kamusta ang flight niya… pagkatapos nun ay hindi na sila nakapag-usap. Ilang beses niya ring tinatawagan si Aria pero nakapatay pa rin ang cellphone nito. Imposible namang hindi mahahalata ni Aria na lowbat siya? Importante sa nobya ang cellphone dahil businesswoman ito. Marami itong kausap lagi sa telepono.Tahimik lang siya doon nakaupo habang naghihintay ng flight nila. Hawak ang cellphone at umaasang tatawag o magme-message si Aria sa kanya.“Hey Clarkson, kanina ka pa tahimik diyan.” Pansin ni Vicky na nasa tabi niya. Ang kamay nito ay nasa kanyang hita at tumagal doon, pasimple niya iyong kinuha.“I’m just thinking of Aria… hindi pa kami nakapag-usap simula ng dumating ako dito sa Pilipinas, nakapatay din ang cellphone niya.”“Baka busy lang...” sabi ni Vicky.Nagkibit-balikat lang siya. “Baka nga.”Nabal

Kinabukasan ay maaga siyang naligo at nag-prepare. Pupunta siya sa ospital para umpisahan ang pagpapagamot kay Doc JM. Naalala niya ang bangayan nila ni Vicky kagabi. Kung hindi man siya nito samahan kay JM ay okay lang.Matapos siyang magbihis ay lumabas na siya ng cottage. Sa kanyang pagkagulat ay naroon na si Vicky sa labas ng kanyang pinto at mukhang hinihintay siya.“Good morning, Clarkson,” nakatitig sabi nito. Hindi niya ito pinansin, naiinis pa din siya.“Look, I’m sorry… I was wrong. Na-realize ko na hindi na dapat ako nanghihimasok sa inyo ni Aria. Ngayon tanggap ko na… tanggap ko na kaibigan lang ang turing mo sa akin. Kung hindi man tayo maging magkarelasyon, at least we save our friendship?”Tiningnan niya ito ng mariin, kung nagsasabi ito ng totoo.“Okay. Just don’t do it again…” sabi niya sa kaibigan.“Great. Tara na, baka naghihintay na si Doc JM sa atin.” Sabi ni Vicky saka nauna nang umalis. Kung dati ay humahawak pa ito sa braso niya, ngayon ay mukhang umiiwas na ito

ARIA'S POV:Napasimangot siya nang ibaba na ni Phern ang telepono. Kausap nito si Clarkson pero ayaw niyang kausapin ang lalaki.“Mam, bakit naman ayaw mong kausapin si Sir Clarkson? Ako tuloy ang napapagitna!”“Hayaan mo siya diyan. Bakit niya ako kakausapin? Dahil nag-guilty siya?” basag ang boses na sabi niya.Sinadya niya talagang hindi paandarin ang kanyang cellphone dahil alam niyang tatawagan siya ni Clarkson. Umiinit lang ang kanyang ulo kapag mag-uusap sila at magkunyaring parang walang nangyari samantalang kitang-kita naman niya sa picture ang kataksilan na ginawa nito sa kanya.“Mag-usap na kasi kayo, Mam. Tingnan mo ‘yan sarili mo, napapabayaan mo na. Ilang araw ka nang hindi kumakain. Tingin ko ay nagbawas ka ng timbang!”“Ang sakit lang kasi, Phern… ang sakit lang na umaasa ako na sa simbahan ang hahantungan namin… tapos ‘yun pala… may iba na siyang kayakap habang ako, dito, hinihintay siya araw-araw.” humihikbing sabi nya“Mam… tama na po ‘yan. Paano aayos ang problema