Semua Bab LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Bab 1231 - Bab 1240

Bumaba sila ng hagdan at agad silang sinalubong ng masiglang tugtog ng banda. May ilang bisita ang napalingon sa kanya, may mga ngiti, may mga bulungan, at may ilan na napapahinto sa pag-uusap. “Grabe… lahat yata napatingin sa’yo...” bulong ni Phern sa tabi niya.Hindi siya sumagot. Mas abala ang kanyang mga mata at may gustong makita… si Clarkson.Ngunit kahit saan siya tumingin... sa garden, sa may buffet table, sa gilid ng stage, wala ito roon.“Aria!”Napalingon siya nang marinig ang boses ng Daddy niya. Palapit ito kasama ang Mommy, parehong nakangiti.“Dad, what is this party all about? Bakit ang bongga naman yata.”Tumawa ang Daddy niya. “We already told you, we have something important to announce.”Hindi na niya pinansin ang sinabi nito at sumimangot “Dad… nasaan si Clarkson?”Nagkatinginan ang Mommy at Daddy niya. Parang may silent conversation na naganap sa pagitan ng mga ito.Ngumiti ang Mommy niya. “Mamaya mo na malalaman. Enjoy ka muna.”“Mom…” napakunot ang noo niya. “

Tumigil siya sa paglalakad at bahagyang nagtago sa gilid ng pader, sapat lang para marinig ang usapan pero hindi siya makita. “Sigurado ka na ba, anak?” seryosong tanong ni Ninong Clark. “Opo, Dad. Kailangan malaman ni Ninong James ang lahat bago kami magpakasal ni Aria,” walang pag-aalinlangang sagot ni Clarkson. “pinag-isipan ko ito ng mabuti, ayokong magsimula ang kasal namin na may kasinungalingan. Deserve niyang malaman ang totoo… ang lahat.” Nakita niyang nalungkot ang kanyang daddy. Mukhang malaki ang impact ng sinabi ni Clarkson sa ama niya. Bigla siyang nanigas sa kinatatayuan. Ano ang tinatago ni Clarkson na sekreto sa kanya? “Nasaan na ba siya?” tanong ng daddy niya. “Nasa kwarto po. Naliligo,” sagot ni Clarkson. Napapikit siya. Siya pala ang tinutukoy. “Clarkson, mahal na mahal ka namin. Pero si Aria ang makakapagdesisyon. Kung ano man ang desisyon niya ay sana igalang natin,” sambit ng kanyang ng kanyang Daddy James. Sumikip ang dibdib niya. Gusto niyang lumabas

CLARKSON’S POV:Madaling-araw na pero gising pa rin siya. Si Aria na nasa tabi niya ay nakayakap at tulog na tulog na. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala sa tawag na natanggap niya kanina mula kay Doc Vicky. Kung gaano kasaya siya sa kanyang engagement, saka naman parang binagsakan siya ng langit at lupa. How’s that possible? Paano siya naging baog?Di kaya dahil sa pag-abuso niya sa kanyang katawan dati? Aaminin niyang halos lunurin niya ang sarili sa alcohol dahil sa pagkabigo kay Aria. Hindi niya lubos akalain na magdudulot pala iyon ng malaking impact sa kanya sa hinaharap.Ngayon, ito ang pagbabayaran niya ng habang-buhay… ang kanyang maling nagawa sa nakaraan. Pati ang kaligayahan ni Aria na magkaroon ng anak, hindi niya na rin maibibigay.Muli niyang tiningnan si Aria na mahimbing na natutulog. Naalala niya kanina ang mainit na halik nito sa kanya. Hindi siya tumugon at mga haplos nito sa kanya. Alam niyang gusto ni Aria makipag-sex pero hayagan niya itong inaya

CLARKSON POV:Kasalukuyan siyang nasa bar at naglalasing. Anong silbi pa ang pag-iingat niya sa kanyang sarili kung wala na rin naman siyang kuwenta bilang isang lalaki? Kaya niyang paligayahin si Aria sa kama bilang obligasyon niya as a boyfriend, pero hindi na para sa kapakanan niya. Okay nang si Aria na lang. Para ano pang makikipagtalik kung wala rin naman silang inaasahan?Sa kada pagtatalik nila, alam niyang umaasa si Aria na balang araw ay makakabuo sila. Kahit hindi pa sila kasal ay alam niyang kahit papaano ay umaasa si Aria na mabuntis ito.Kinuha niya ang cellphone sa bulsa at muli iyong binuksa. Pinatay niya iyon kanina dahil alam niyang kukulitin lang siya ni Aria. Alam niyang hahanapin agad siya nito paggising dahil wala na siya sa tabi nito... gusto niyang mapag-isa.Nang buksan ang cellphone ay hindi nga siya nagkamali, maraming message si Aria para sa kanya. Pero hindi niya iyon binasa. Alam na niya ang mga nilalaman nun… magtatanong ito kung nasaan siya at papauwiin

CLARKSON’S POV: Nagising siya kinaumagahan na masakit ang ulo, dagdagan pang mabigat ang kanyang balikat. yun pala nakadagan si Arya sa bisig niya Marahan siyang gumalaw para hindi ito magising, pero naramdaman siya nito. Agad itong nagmulat, kinuskos ang mga mata at tiningnan siya. “Babe… gising ka na? Okay ka lang ba? Do you feel anything?” “W-wala, babe… I’m okay. Masakit lang ang balikat ko. Nangangalay ata sa tagal ng paghiga mo sa akin." “Ay, sorry…” agad itong napaupo. Ngumiti naman siya ng tipid. Napangiwi siya nang maramdaman muli ang kirot sa ulo. Matagal na siyang hindi umiinum kaya bago na naman sa kanya ang feeling ng lasing. “Masakit ba ang ulo mo? Wait, kukuha ako ng paracetamol. Ay, hindi... kumain ka pala muna bago ka uminom ng gamot,” natatarantang sabi nito. “Relax, babe. I’m gonna be okay…” natatawang sabi niya saka muli itong hinatak pabalik sa kanyang bisig.Napangiti naman si Arya at muli siyang niyakap. ang kamay nito ay nasa kanyang dibdib at nilalar