《LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND》全部章節：第 1611 章 - 第 1620 章

Habang papasok sila sa loob ng palasyo at palihim niyang nililibot ang tingin sa paligid, hindi niya napigilang mapaisip. Kaya pala ganoon na lang ang pagpupursige ng mga babae na makuha si Tyler. Jackpot pala talaga! It's worth fighting for, kung baga.Napailing siya sa sariling naiisip. Siya itong nobya ng lalaki pero walang kaalam-alam sa tunay na estado nito sa buhay.Kung sabagay, hindi naman kasi niya minahal si Tyler dahil sa yaman nito. Minahal niya ito dahil sa ugali, sa pagiging maalaga, maunawain, at sa paraan ng pakikitungo nito sa kanya.“Grabe, ang ganda ng…” Hindi niya napigilang ibulalas habang patuloy na nililibot ang tingin sa paligid.Napakalawak ng loob ng palasyo. Ang mga muwebles doon ay tila daan-daang taon na ang tanda at halatang mga mamahaling antique. Siguradong napakalaki ng halaga ng mga iyon kapag ibinenta sa auction. Maging ang napakalaking chandelier na nakasabit sa mataas na kisame ay kumikislap na tila libo-libong bituin dahil sa liwanag na tumatama s

Napatingin si Tyler sa plato niya. “Interesting combination.”“Ano’ng interesting? Masarap kaya!”“Smoked salmon, kare-kare, and lumpia?”“Oo. International ang tiyan ko!” pagmamalaki niya.Napahalakhak si Tyler. Ngunit habang masayang kumakain at nagkukuwentuhan ang lahat, tahimik namang pinagmasdan ni Jolie ang mga taong nakapaligid sa kaniya.Hindi niya maipaliwanag ang kakaibang init na nararamdaman niya. Napakalaki ng palasyong iyon at napakarangya ng buhay ng pamilya ni Tyler. Halos lahat ng bagay na nakikita niya ay tila napakalayo sa simpleng mundong kaniyang kinalakihan.Ngunit sa gitna ng karangyaan, tawanan, at napakaraming pagkaing nakahain sa kanilang harapan, isang bagay ang malinaw niyang naramdaman... hindi siya itinuring na isang bisita.Gayunpaman, hindi niya maiwasang makaramdam ng kaunting kaba, lalo na’t kanina pa niya nahuhuling palihim siyang pinagmamasdan ni Lolo Sebastian.Hindi naman masama ang tingin nito sa kaniya. Ngunit tila sinusuri siya ng matanda. Para

“Jolie...” Mabilis na inabot ni Lola Evelyn ang kaniyang kamay. “No, iha. Huwag na huwag mong sasabihin iyan.”Napatingin siya rito. Mahigpit na hinawakan ng matanda ang kaniyang kamay.“Ikaw ang mahal ni Tyler, at hindi mo alam kung gaano kalaki ang pasasalamat namin sa iyo.”“Lola...”“Ikaw ang nagbago sa apo ko... Bago ka dumating sa buhay niya, wala kaming kasiguraduhan kung saan siya susunod na pupunta. Kung anong bansa na naman ang titirhan niya. Kung kailan siya uuwi. Kung kailan namin siya makakasama nang matagal.”Napangiti nang malungkot si Lola Evelyn.“Tyler has always been restless. Para bang buong buhay niya ay may hinahanap siya ngunit kahit siya ay hindi alam kung ano iyon... then you came, at biglang nagbago ang lahat.”Marahang hinaplos ni Lola Evelyn ang kamay niya. “For the first time, Tyler finally has a reason to stay. Kung hindi dahil sa iyo, baka hanggang ngayon ay nag-iikot pa rin siya sa buong mundo. Baka hanggang ngayon ay wala pa rin siyang lugar na matataw

Sa pagkaabala niya sa pagligo, hindi niya namalayan na nakapasok na pala si Tyler sa shower area.Nagulat na lang siya nang maramdaman ang dalawang brasong marahang pumulupot sa kanyang baywang mula sa likuran. Napasinghap siya at muntik nang mapasigaw sa gulat.“Ano ka ba? You scared me!” reklamo niya habang mabilis na humarap dito.Pero pagharap niya kay Tyler ay lalo lang nanlaki ang kanyang mga mata nang mapagtantong wala na rin itong saplot.Agad niyang iniwas ang tingin, bagaman sa isang banda ay inaasahan na rin naman niya iyon. Kanina pa kasi ito nagpapahaging sa kanya at kung anu-anong malisyosong biro ang ibinubulong sa kanyang tainga.“Bakit ka naman matatakot? Tayo lang naman ang nandito,” nakangising sabi ni Tyler.“Malay ko ba kung may multo itong palasyo n’yo! Sa laki nito at sa dami ng henerasyong tumira rito, baka may mga kaluluwa pa ng mga ninuno n’yo na ayaw pang umalis.”Napahalakhak si Tyler. “Hahaha! Masyado ka nang naaadik sa kakapanood ng movies. Kung ano-ano n

Nang unti-unti nang bumalik sa normal ang kanilang paghinga, ipinagpatuloy ni Tyler ang pagpapaligo sa kanya. Sa pagkakataong iyon ay naging maingat at banayad na ang bawat kilos nito, na para bang ayaw na siyang mapagod pa matapos ang lahat ng nangyari.Sabay silang lumabas ng banyo. Agad na kumuha si Tyler ng malaki at malambot na tuwalya at marahang pinunasan ang kanyang basang katawan. Pagkatapos ay tinulungan siya nitong magsuot ng komportableng pantulog.Hindi pa roon nagtapos ang pag-aalaga nito, pinaupo siya ni Tyler sa harap ng dresser, saka kinuha ang suklay. Maingat nitong inayos ang kanyang mahaba at basang buhok bago kumuha ng hair dryer.Tahimik lang siyang nakaupo habang pinagmamasdan sa salamin ang lalaking abalang nagpapatuyo ng kanyang buhok.Hindi niya maiwasang magtaka. Hindi ba’t ang sabi nito kanina ay “bibinyagan” din nila ang kama? Bakit parang wala na itong balak ituloy iyon?Napakunot ang kanyang noo habang palihim na pinagmamasdan si Tyler sa salamin. Pero m