Lahat ng Kabanata ng LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Kabanata 1741 - Kabanata 1750

Napatawa si Lewis. “Dad, ilang araw pa lang ako sa Paris. Miss mo na agad ako?”Humalakhak ang kanyang ama bago siya tuluyang binitawan. “Of course! Ikaw lang naman ang only son ko.”“Dad…” Napailing si Lewis habang natatawa. “You treat me like a boy!”“Eh ano naman?” nakangiting sagot nito. “You’re my boy forever.”Napailing na lang siya. “Cheesy.”“Hayaan mo na ako. Matanda na ako. Karapatan kong maging cheesy.”Lalong natawa si Lewis. Sa kabila ng lahat ng pinagdaanan nila nitong mga nakaraang panahon, nakakagaan sa loob na makauwi siya at muling makasama ang kanyang ama. Sa simpleng usapan at mga biro nito, ramdam niya ang pangungulila nito sa kanya.Pinaandar na ng kanyang daddy ang sasakyan at unti-unti silang lumabas ng airport. Habang nasa byahe, napatingin siya sa kanyang ama.“How’s Jolie, Dad?” tanong niya. “Umuwi ba siya sa atin?”Hindi agad sumagot ang kanyang ama. Sa halip, nanatili itong nakatingin sa daan. Ngunit napansin niya ang bahagyang pagbabago sa mukha nito. Naw

“Kuya, bakit parang ang lalim ng iniisip mo?” tanong ni Jolie nang mapansin nitong tahimik siya.Agad siyang napailing at ngumiti. “Wala. Iniisip ko lang kung gaano karami ang dala kong pasalubong para sa’yo.”“Talaga?” Agad na kumislap ang mga mata ni Jolie. “Baka puro para sa sarili mo lang ang binili mo?”“Grabe ka naman sa akin! natatawang sagot ni Lewis. “Ikaw nga ang unang hinanapan ko.”“Sure ka?”“Very sure.”“Then I want to see it!”Napailing si Lewis habang natatawa. “Mamaya. Nasa loob pa ng sasakyan.”“Hindi puwedeng mamaya. Ngayon na!”“Jolie,” singit ni Tyler, natatawa rin. “Kakakita mo pa lang sa kuya mo, pasalubong agad ang iniisip mo?”“Eh ano naman?” depensa ni Jolie. “Matagal ko siyang hindi nakita. May karapatan akong humingi ng pasalubong. I'm his only sister!”"Kelan ka pa naging spoiled Jolisa?" Natatawang sabi ni Tyler. Tinawag pa siya nito sa totoong pangalan niya.Napahalakhak si Lewis nang makita ang pagsimangot ng kapatid. “Okay, okay. Mamaya ko na ibibigay.

Paroo’t parito si Catriona sa loob ng kanyang apartment, paulit-ulit na sumusulyap sa bintana at sa pintuan na para bang anumang oras ay may maaaring sumulpot sa labas. Ilang beses na rin siyang napabuntong-hininga, pero kahit anong gawin niya ay hindi niya maalis ang kaba sa kanyang dibdib.Simula nang tawagan siya ni Arthur, hindi na siya mapakali. Sa tuwing maririnig niya ang tunog ng kanyang cellphone ay agad siyang kinakabahan. Minsan ay hindi na lang niya sinasagot ang mga tawag mula sa hindi pamilyar na numero. Natatakot siyang baka si Arthur iyon o kaya naman ay isa sa mga taong maaaring may koneksyon dito.Ilang araw na rin siyang halos hindi lumalabas ng apartment. Hindi dahil wala siyang gustong puntahan, kundi dahil sa pakiramdam niya ay may sumusunod sa kanya.Noong una, sinubukan niyang kumbinsihin ang sarili na imahinasyon lang niya iyon. Baka dahil sa takot at sobrang pag-iisip kaya pakiramdam niya ay may matang laging nakamasid sa kanya. Pero habang tumatagal, lalo la

Nang maramdaman ni Catriona ang pagluwag ng hawak ni Arthur sa kanyang kamay dahil sa labis nitong kumpiyansa, inipon niya ang huling natitirang lakas. Sa kabila ng panginginig ng kanyang katawan at ng kalilitong sensasyon mula sa halik nito, buong lakas niyang itinulak si Arthur gamit ang magkabilang kamay at malakas na itinapak ang kanyang sakong sa paa ng lalaki."Agh!" napadaing si Arthur at napahawak sa kanyang paa, dahilan upang mapaatras ito nang ilang hakbang.Hindi na nag-aksaya ng panahon si Catriona. Mabilis siyang tumakbo patungo sa kusina at hinablot ang isang bote ng wine na nakapatong sa counter. Humarap siya kay Arthur habang nakataas ang bote, mabilis ang pagtaas-baba ng kanyang dibdib at bakas ang galit sa kanyang mga mata."Huwag kang lalapit!" sigaw ni Catriona, paos ang boses ngunit puno ng determinasyon. "Umalis ka rito bago ko basagin 'to sa mukha mo o bago ako mag-isip na tumawag ng pulis!"Nawala ang ngisi sa mukha ni Arthur at napalitang ng seryosong titig. D

“You’re such a good brother to Jolie and Catriona, Lewis. I'm proud of you, son,” patuloy ni Blair. “You always make sure that they’re safe. You take care of both of them.”Hindi siya nakasagot. Parang bawat salita ng kanyang ama ay lalong bumibigat sa kanyang dibdib. Lalo siyang nakonsensya, hindi niya alam kung paano haharapin ang kanyang ama. Napakataas ng tingin nito sa kanya, malaki ang tiwala nito sa kanya.Para kay Blair, siya ang anak na maaasahan. Ang kuya na laging nandiyan para sa kapatid at pinsan niya. Ang lalaking hindi kailanman gagawa ng bagay na makasasakit sa isang babae.Pero paano na lang kapag nalaman nito ang totoo? Paano kung malaman nitong may nangyari sa kanila ni Catriona?Mariing napapikit si Lewis, hindi niya kayang isipin ang magiging reaksyon ng kanyang ama. Baka magbago ang lahat, baka mawala ang tiwala nito sa kanya. At higit sa lahat, baka sa mata ng kanyang ama ay wala siyang pinagkaiba sa mga lalaking nanamantala sa isang babaeng walang kakayahang ip