บททั้งหมดของ FALLEN PROMISE (FILIPINO): บทที่ 11 - บทที่ 20

KABANATA 11 “FORBIDDEN DESIRES 1”

“HINDI pwede ang sinasabi mo, Carmela. Paano naman ako?”Puno ng hinanakit ang tinig ni Nestor.Nasa kubo siya noon. Siyang mag-isa lang. Hanggang ngayon kasi ay wala pa si Carmela. Hindi pa ito bumabalik mahigit isang linggo na ang nakalilipas mula nang umalis ito ng Eldoria kasama si Martin.“Nahihirapan na rin ako, Nestor. Pero sana maintindihan mo ang sitwasyon ko at ang lahat ng isinasakripisyo ko para sa ating dalawa at sa anak natin.”Nasa tono ng pananalita ni Carmela ang paghihirap. At iyon ang dahilan kaya lalong natumindi ang kimkim na galit ni Nestor para kay Martin.“Palagi nalang bang ganito, Carmela? Palagi nalang ba tayong magtatago sa kanila?” iyon ang mga salitang hindi niya pinilit pero tila ba may sariling mga isip na kusang nanulas sa kanyang mga labi.Kahit sabihin pang nasa kabilang linya ay umabot pa rin sa pandinig ni Nestor ang mabigat na buntong hiningang pinakawalan ni Carmela.“Mahal na mahal kita, Carmela,” aniyang sinamantala ang kahinaan ng babaeng kaus

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA 12 “FORBIDDEN DESIRE 2”

ILANG sandali pa at pinuno na nga ni Carmela ng malalamyos nitong ungol ang kabuuan ng kubo. Sa kabila ng katotohanang nilalamon lang din naman iyon malalakas na kulog at maging ang hindi nagpapaawat na buhos ng ulan.Mainit na mainit ang nararamdaman ni Nestor. Na para bang ito ang unang pagkakataong aangkinin niya si Carmela.Nagawa na niyang hubaran ang babae at maging ang pinakahuling saplot sa katawan nito ay inalis niya. Pagkatapos niyon ay malaya at lantaran niyang sinuyod ng humahangang tingin ang kahubarang ngayon ay tila ba masarap na pagkaing nakalatag sa harapan niya.Sa totoo lang, sa kabila ng labis na pagmamahal na nararamdaman niya para sa Carmela. Tuwing nakikita at namamalas niya ang kagandahan nito tuwing wala kahit maliit na saplot ang katawan ng dalaga ay talagang kung anu-anong posisyon sa pakikipagtalik ang naiisip niya.Lumalabas ang pagiging creative niya sa pakikipagniig kapag si Carmela na parang diyosa ng kagandahan ang katalik niya.Para siyang mauulol sa

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA 13 “FORBIDDEN DESIRE 3”

WALANG anumang pagtutol na ipinaramdam kay Nestor si Carmela. Sa halip ay ibinalik nito sa kanya ang init ng pag-angkin niya. Hindi sila huminto. Sinabayan nila ang malakas na buhos ng ulan. At sa gitna ng malawak na kakahuyang iyon malaya nilang inihayag ang init ng katawan na kanilang nararamdaman. Lalo na siya para sa dalaga.Hindi niya alam kung hanggang kailan niya magagawang maghintay para sa dalaga. Kung hanggang kailan niya makakayang tanggapin at titiisin ang patago nilang relasyon. Pero kapag naiisip niya ang mga consequences kung sakaling ipilit niyang maging legal ang lahat sa kanila. Naduduwag siya.Hindi na yata niya kayang dumating ang sarili niya sa puntong mawawala na ng tuluyan sa kanya si Carmela. Hindi na niya ito maanggkin sa ganitong paraan. Dahil tiyak niyang ilalayo ito sa kanya ng ama nito.At si Victoria. Paano nalang ang babaeng matagal nang naghihintay na pakasalan siya? Paano ang lahat ng pinagsamahan nila na alam niyang wala na rin namang kahihinatnan? Ka

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA 14 “FORBIDDEN DESIRES 4”

“Ohhhhh!” ungol ni Carmela na pumupuno sa maliit na kubo.Nanatili ang mga kamay ni Nestor sa baywang ni Carmela. He continued to guide their lovemaking, maneuvering her movements with practiced skill until, gradually, Carmela began to understand what he was showing her. At ang bawat paggalaw ay testamento ng malalim nilang ugnayan. Habang ang mga hubad nilang katawan ay parehong gumagalaw sa saliw ng isang musikang sila lamang ang nakaririnig.“Ohhhh… Nestor, ang sarap dito sa ibabaw mo… Bakit ngayon mo lang ginawa sa akin ang ganito?”Her voice was filled with breathless wonder and uncontrolled passion, her eyes locked onto his with a mix of desire and affection.Si Carmela ang may hawak ng control nang mga sandaling iyon. Gumagalaw ito sa ibabaw niya nang walang kahit maliit na bakas ng pag-aalinlangan. At katulad ng kung paano niya ito palaging nakikita sa kanyang isipan. Napakaganda at perpekto nito habang gumagalaw sa ibabaw niya.Ang makipot nitong baywang, sensuwal na gumagalaw

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA 15 “TWENTY-FIVE YEARS LATER”

PAYAPA ang hampas ng mga alon sa dalampasigan habang si Clarissa nang mga sandaling iyon ay nakaupo sa paborito niyang batuhan. Isang malaking bato kung saan siya nagkukubli. Nakangiti niyang pinagmasdan ang tila ba walang katapusang tubig. Pagkatapos ay ang walang kahirap-hirap niyang itinaas ang maganda niyang buntot na ang kulay ay katulad ng sa langit.Paborito ni Clarissa ang lugar na iyon. Mula nang maging sirena siya noong siya ay pitong taong gulang pa lamang madalas na siyang magtungo roon. Sa katunayan ay naging malaki ang pasasalamat niya dahil nalaman niya ang nasabing lugar.“Clarissa!” pamilyar ang tinig na tumawag sa kanya.“Jessa,” aniya sa kaibigang palapit ssa kanya.“Kanina ka pa hinahanap ni Reyna Marisela. Bakit ba nandito ka na naman? Nami-miss mo na naman ba ‘yung nanay mo?” tanong nito sa kanya.Malungkot na napabuntong hininga si Clarissa saka pagkatapos ay ibinalik ang paningin sa malayo. “Sa tingin mo ba, Jessa, naiisip niya ako?”“Sa tingin ko. Hindi ba sab

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA 16 “BINABALIKAN ANG PAIT NG NAKARAAN”

“NABUSOG ka ba, anak?” tanong ni Victoria kay Lucas pagkatapos nilang kumain.Nasa terrace silang dalawa noon at nagpapahangin habang nakaupo sa tig-isa nilang rocking chair.“Busog na busog po, Mama,” sagot ang anak niya sa kanya.Isang mabait na ngiti ang pumunit sa mga labi ni Victoria. Pagkatapos ay muli katulad ng madalas nilang gawin ng anak niya ay magkasama nilang pinagsaluhan ang kapayapaan ng lugar na iyon.Napakagandang tanawin at masarap ang simoy ng hangin.“Mama, kapag nakatulog ako huwag muna ninyo akong gigisingin ah,” ani Lucas sa kanya na naghikab pa.Tumawa ng mahina si Victoria. Pagkatapos ay nagbukas ng bibig para sagutin ang sinabi ng anak niya. “Ayaw mo ba doon sa kwarto mo?” tanong niya dito.Isang malalim na buntong hininga muna ang pinakawalan ng binata bago nito sinagot ang tanong niyang iyon.“Dito nalang ako, Ma. Masarap ang hangin. Paggising ko, Ma, ipagtimpla mo ako nung paborito kong kape, ah,” ang naglalambing pang request ni Lucas saka ito lumingon sa

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA 17 NOSTALGIA 1

PINILI muna ni Victoria ang manahimik. Alam kasi niyang maraming pang gustong sabihin si Nestor. At sigurado siya roon.“Hindi ko tiyak kung ako pa rin ba ang tamang tao para sa iyo, Victoria,” anito.Ramdam ni Victoria ang labis na pighati sa tono ng pananalita ni Nestor. Hindi ito nakatingin sa kanya pero alam niyang mabigat ang pinagdaraanan nito dahil iyon ang damdaming nakapaloob sa bawat salitang sinasambit nito.“Masaya akong dumating sa buhay mo si Lucas, Victoria,” ang lalaking lumingon sa kanya.Tumitig ito ng tuwid sa kanyang mga mata. Pagkatapos ay muling nagsalita. Sa totoo lang, sa lahat ng nakikita niya ngayon. Kahit yata walang sabihin ang lalaki ay mauunawaan pa rin niya kung ano ang gusto nitong iparating sa kanya. “Mabuti iyon kasi may makakasama ka. May mag-aalaga sa iyo pagtanda mo,” pagpapatuloy nito na kanyang ikinagulat.Sapat na ang narinig ni Victoria para sa pinakamabilis na paraang natatandaan niya ay biglang bumilis ang tahip ng kanyang dibdib. Hindi man

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA 18 “NOSTALGIA 2”

“HINDI ako ang tamang lalaki para sa iyo, Victoria,” ani Nestor na malungkot siyang tinapunan ng tingin pagkatapos.“Hindi! Hindi totoo iyan!” ang mariin niyang sambit niya habang pilit na pinatatahan si Lucas na lalong lumakas ang pag-iyak.Noon isinara ni Nestor ang bag saka isinukbit sa balikat nito. “Ingatan mo ang sarili mo, Victoria. Alam kong lalaking mabuting tao si Lucas. Gaya ng sinabi ko sa iyo, masaya akong dumating siya sa buhay mo. Dalangin ko na maging maayos ka,” ang huli nitong sinabi bago siya iniwan.Lalong nagtumindi ang impit na pag-iyak ni Victoria. Habang yakap ang sanggol na tila ba nakikidalamhati at nararamdaman din ang sakit na tila ba unti-unting pumapatay sa puso niya. “Iniwan na niya tayo, Lucas. Iniwan na tayo ng tatay mo,” aniyang hinaplos ang mga luha sa maliit na pisngi ng sanggol at pagkatapos ay mahigpit itong muling niyakap.Napakasakit ng nangyayaring ito sa kanya. Pakiramdam niya mamamatay na siya nang mga sandaling iyon. Ramdam niya ang matalas

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA 19 “NOSTALGIA 3”

MALAKAS ang kabog ng dibdib ni Victoria habang binabagtas ang kakahuyan na itinuro sa kanya ni Loleng. Ayon sa kanya ina ay dito raw niya matatagpuan si Nestor. Hindi man niya maunawaan ng lubos kung ano ang ibig ipakahulugan ng kanyang ina ay sumunod na lamang siya.Bilang isang mangkukulam, alam ni Victoria na mayroong kakayahan si Loleng na subaybayan ang kahit sinong taong gusto nitong bantayan. At marahil ay ganoon ang ginawa nito kay Nestor.“Sa gitna ng kakahuyang iyon itinayo ni Nestor ang isang kubo. Nasa maliit na kahon ang sagot sa lahat ng katanungan mo, hija. Ang gusto ko lang sana, ihanda mo ang sarili mo sa lahat dahil tiyak akong hindi ito magiging madali para sa iyo.”Nang maalala ang sinabi ni Loleng ay lalong nilamon ng pag-aalala at takot ang puso ni Victoria. Kasabay iyon ng lalo pa ngang pagtutumindi ng sakit at malakas na tahip ng dibdib niya. Ipinagpatuloy lang ni Victoria ang paglalakad. Hindi naman gaanong masukal ang kagubatang iyon kaya hindi siya nahirapa

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA 20 “NOSTALGIA 4”

“KAYA nga ba hindi ko gusto ang babaeng iyon noon pa man! Tingnan mo at napakahusay niyang magpanggap? Sinagot pa niya ang binyag ni Lucas tapos ang totoong ama pala ng batang dinadala niya ay si Nestor!”Hindi man tinitingnan ni Victoria si Sinang pero ramdam niya sa tinig ng kaibigan ang galit para kay Carmela. “Kung makikita ko lang ang babaeng iyon ngayon ay masasaktan ko siya ng pisikal! Ang ganda ng samahan Ninyo ni Nestor pero sinira niya! Kulang na nga lang sa inyo ay kasal!” si Dolor naman iyon na kabaligtaran ni Sinang. Mas mahinahon ito pero kababakasan rin ng matinding galit ang tinig.Malalim at mabigat ang buntong hiningang hinugot at pinakawalan ni Victoria dahil sa huling sinabi ni Dolor. Pagkatapos ay dinampot niya ang tasa ng kape saka humigop doon.Hiniling niyang puntahan siya ng mga ito para pormal na makapagpaalam sa mga kaibigan. Kinabukasan na kasi ang itinakda ni Loleng na alis nila. Babalik na sila sa Batac Bay, ang bayan kung saan siya isinilang at lumaki.

อ่านเพิ่มเติม

1 2 3 4

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป