Lahat ng Kabanata ng Guns and Roses: Kabanata 61 - Kabanata 70

Xavion stormed into his office in the headquarters. Hindi na ito nag-abala na umupo at dumeritso na sa aparador niya kung nasaan ang kanyang mga alak. Nagsalin ito sa kanyang baso at mabilis na nilagok. His mind were in turbulence right now, at hindi niya alam kung ano ang uunahin sa pagkakataong ito. Rose is really getting into his nerves lately. Draco, his most trusted advisor, entered the room. Nadatnan nito ang kanyang sunod-sunod na pagtungga ng nakakalasing na alak. Sinubukan niyang pigilan ito pero mabilis siya nitong tinabig. "Ano bang nangyari?" seryosong tanong ni Draco. Pabagsak itong umupo sa sofa, his expression grim. "It's Rose. She's been acting recklessly lately, refusing to listen to reason." Matamang nakikinig lamang si Draco sa kung anuman ang kanyang masasabi, his features impassive as he absorbed Xavion's words. "And what has she done to warrant such anger?" mahinahong tanong niya ulit. Muli na namang tumungga si Xavion at sa pagkakataong ito ay hindi na siya

"Bitawan mo ako, Xavion, ano ba!" Nagpumiglas si Rose sa pagkakahawak ni Xavion sa kanya. Pilit siya nitong hinihila papunta sa lugar na hindi niya alam kung saan iyon. Sa harap niya ay isang lumang gusali na inabandona na. Hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanila sa loob at nangingibabaw na siya sa sobrang kaba. Idagdag pa ang bigat ng kanyang tiyan. Pumatak ang luha sa kanyang mga mata habang nagmamakaaa na bitawan na siya ni Xavion, pero mukhang hindi ito nakikinig sa kanya at determinadong ipasok siya sa nakakatakot na lugar na iyon. "Itigil mo na 'to, please... Nasasaktan na ako, Xavion." mangiyak-ngiyak na sigaw niya. Padabog siyang binitawan nito na halatang galit na galit. Ilang minuto siyang humihikbi dahil sa takot. Wala siyang ideya sa kung bakit nagkakaganito si Xavion, gayong wala naman siyang ibang ginawang mali na maaaring maging dahilan ng galit nito. "F*ck!" singhal ni Xavion at sinipa ang malaking lata sa harap niya, tumalsik naman iyon sa kung saan na

Sinadyang mag-iwan ni Xavion ngg tracker sa abandonadong gusali na kinaroroonan nila para madaling malaman ni Don Stevino ang location ng pinakamamahal nitong anak, nagsend na rin siya ng video nito na nakatape ang bibig at nakagapos. He made sure that the old man will bite the bait. Upang sa ganoon ay magkaroon siya ng pagkakataon na mahawakan ito sa leeg. "Do you really have to go this far?" Pumasok sa isang silid kung saan siya ang isang babae. Imbes na harapin ito ay nanatili siyang nakatanaw sa malaking bintana. Sinindihan niya ang hawak niyang sigarilyo at hinihithit iyon. Lumaganap ang usok at amoy ng sigarilyo sa paligid nang bumuga siya. Lumapit ang babae at binawi sa kanya ang sigarilyong nasa kamay niya. "What the fuck, Nessa!" singhal niya. Galit na hinarap niya ito. "Is this really what you wanted to happen? Na kahit ang babaeng binuntis mo ay idadamay mo?" "Yes!" Nanlilisik ang mga mata. "And I will do everything just to get my parents back. I know how evil Don

Anim na taon... anim na taong sinubukan ni Rose na mamuhay ng payapa. Sa loob ng mga taong iyon ay natuto siyang tumayo mag-isa at magsikap na buhayin ang kanyang apat na supling. Sa mga panahong hinang-hina na siya at gusto na niyang sumuko ay naging inspirasyon niya ang mga ito para magpatuloy at huwag paghinaan ng loob. Sila ang nagsilbing liwanag niya sa madilim at magulong mundo na pinasok niya. Marami na rin ang nangyari sa loob ng anim na taon. Napagtagumpayan niya ang hamon ng pagiging isang ina sa kanyang apat na anak. Sa kabila ng mga pagsubok at kahirapan, pinagbuti niya ang pagpapalaki sa kanila nang mag-isa. Sa bawat araw na lumipas, hindi nawala sa kanyang alaala si Xavion. Sa kabila ng ginawa nito ay hindi niya ito magawang kamuhian dahil kung hindi dahil dito ay hindi siya magkakaroon ng pag-asa para magsimula ulit. Hindi na rin niya inalam pa kung ano ang nangyari noong araw na 'yon. Kung anuman, alam niyang wala na siyang kinalaman pa doon. Ayaw na niyang idawit an

Marahang sumilip ang liwanag sa manipis na kurtina ng kwarto ni Rose, na naging dahilan para magising siya sa kanyang masarap na pagkakahimbing. She heard giggles and little feet running around. Isa lang ang ibig sabihin no'n, mapapangaralan na naman siya. "Mommy, wake up! It's time to get ready for our big day!" masiglang umakyat si Lily sa kama niya at pilit siyang pabangunin. Napangiti siya. "Hmm..." pagbibiro niya. "Mommy, tayo na po ikaw dyan!" si Dahlia naman ang nagsalita. Wala na siyang nagawa kung hindi ang magmulat na at sumalubong sa kanya ang maliliit nilang mga mukha. Lahat sila ay mukhang nakaligo na at nakaayos na. Pero hindi na siya nagulat doon, they independently take good care of themselves. Kahit pa na magrepresenta siya, mas prefer nila kumilos ng kanila. "Good morning, Mommy!" sabay-sabay nilang bati sa kanya. Hindi niya mapigilang mapangiti sa nakikita niya. "Good morning, mga mahal ko..." As she swung her legs over the edge of the bed, napansin niyang may