บททั้งหมดของ Taming the Sunshine: บทที่ 151 - บทที่ 160

Chapter 152 He Might Let Me Go? Kahit nga pinaramdam ni Gabriel ang panliliit nito sa kanya, alam niyang kailangan talaga niya itong makumbinsi. “Sabihin mo na ang gusto mong sabihin ngunit nag-alala ang pamilya ko para sa akin!” mataas na bosses na ang binitawan niya. Ngunit ngumisi si Gabriel na para bang tinutuya siya ng husto. “Pamilya mong pala-asa? Pwede ba Serena kalimutan mo na muna sila? Wala silang kailangan sayo at para din sa ikakatahimik ng isipan mo, binibigay ko ang mga pangangailangan nila. Wala kang dapat na ipag-alala sa kanila. Kaya tumigil ka!” Sa sinabi ni Gabriel nakumpirma niya na nais nga nito na kontrolin siya. Kaya naman hindi napigilan pa niyang magalit dito ulit. “Nauunawaan ko kung bakit ginagawa mo ito Gabriel. Sinasabi mo ang mga yan, palibhasa lumaki ka ng walang pamilyang nag-aaruga sayo. Kaya hindi ko kailangan na ipagtaka kung bakit ka ganito. Hindi mo alam kung ano ang nararamdaman ko! Hindi! Wala ka kasing alam kung ano ang ibig sabihin ng

Chapter 154 Will She? Lumabas si Gabriel sa silid upang magpahangin. Bigyan ng pagkakataon na mapag-isa si Serena at pag-isipan nga nito ang mga sinabi niya. Oo, inaamin niya na wala namang mali kung inaalala nga ng dalaga ang pamilya nito saka ipaglaban nito ang kalayaan dahil natural at likas na iyon. Siya itong nagpapakasarili. Ngunit ginagawa niya ang mga iyon dahil nais lang naman niyang protektahan ito at ipadama dito ang buhay na walang alinlangan. Kapag sinabi niya na hindi ito maaring lumabas ng silid. Hindi maari. “Gising na ba si Oxford o si Seneca?” Tanong niya sa tauhan na senenyasan niyang lumapit sa kanya. “Sa pagkaalam ko Master Gabriel, hindi pa umuuwi si Dr. Seneca at si Atty. Oxford naman hindi pa siya bumababa sa kanyang silid. Kakauwi lang din niya kahapon.” Napabuntong-hininga at tinalikuran ang kanyang tauhan. Naglakad-lakad papunta sa Lanai nang biglang napalingon siya dahil sa isang tahol ng tuta. Si Mishi na sumusunod sa kanya. Napakaliit ng mga pa

Chapter 156 What to Do? Kinabukasan… Nagising si Gabriel na nakayakap sa kanya ang dalaga at ang mga paa naman nito, kagabi, pilit na isinisiksik sa mga binti niya. Kaya naman yung position niya ay medyo nga hindi komportable para sa kanyang katawan. Nanibago siya ng husto dahilan upang mayroon nga siyang nangangalay na katawan. Yung totoo, yung pagtulog ba niya nakapagpahinga siya o hindi? “Tsk.” Gaya ng unang nagkasama sila sa hotel magulo nga talaga matulog si Serena. Laway na laway… Yun ata ang nakasanayan ng katawan nito dahil nga sa kaliwa-kanan na part-time nito noon. “Tss.” Sabay kuha niya ng kumot at kinumutan ng maayos ang malikot niyang katabi. Saka bumangon ito upang simulan nga niya ang natural niyang ginagawa tuwing umaga. Ang mag-ehersisyo. Yun pa naman ang kabilin-bilinan sa kanya ni Seneca na kung nais nga niyang tumagal sa mundong ito, kailangan niyang gawing prioridad ang kalusugan niya. “Magandang umaga Master Gabriel.” “Magandang umaga, Miss Agatha. D

Chapter 158 Unwell “I need a new copy of LH1A documents on my table later, Atlas.” “Yes sir.” Kausap ni Gabriel ang kanyang sekretarya sa kabilang linya habang abala na hinahanap ang isang dokumento at kung hindi mahahanap… “Isama mo na rin ang AQ78b files.’ “Nawala po ba Master Gabriel?” “No. Alam mong may ibang tao sa aking silid. Siguradong ibinasura niya iyon ng hindi namamalayan.” Na napa-ismid nga sa ideya na sinasabotahe siya ni Serena ng hindi nito alam. “Ah, I understand Sir. Uulitin ko lang sir ang pinapa-retrieve niyong documento. Ang LH1A at ang AQ78b files.” Nang biglang may sunod-sunod na kumatok at umangat naman ang paningin niya sa pinto. “Pasok!” malakas na sigaw niya upang matauhan kung sino man nga ang walang modong kumakatok sa pintuan. Bumukas ang pinto na agad naman sumalubong sa titig ng katulong ang matatalim na titig ni Gabriel. Napayuko ito at humingi ng despensa sa ginawa nito. Ngunit halata naman niya na naghahabulan ang hininga ng katulong

Chapter 160: Hostage a Clown Ngumisi si Gabriel. Hindi man lamang siya sumuko sa titig na binibigay sa kanya ni Serena. “Well, hindi mo kailangan maburo dahil may pangarap ka diba? Bakit hindi mo ipagpatuloy?”Ngisi din ang isinukli ni Serena sa sinabi ng binata. “Kung tinatanong mo nga…”Muli niyang kinuha ang tinidor dahil may putahe siyang hindi pa niya natikman nagbabakasakali na yun ang makakapawi ng appetite niya na simula ng magising siya sa silid na iyon parang matagal nang nanahimik ito. Talagang wala siyang ganang kumain ngunit kailangan niya iyon gawin dahil baka dumating ang pagkakataon na makatakas nga siya kay Gabriel.Kinain at napanguya. Napatango naman siya sa lasa… Hindi niya maitatangi na ang mga pagkain na inihahanda para sa kanya ay masasarap naman talaga saka masustansya. Ang may problema lang talaga yung determinasyon niya kung talaga bang makakatakas siya kay Gabriel balang araw.“Pangarap ko… Yung makilala ata si Bill Gates sa personal.” Na sinundan niya ng n