Taming the Sunshine のすべてのチャプター: チャプター 171 - チャプター 180

Chapter 171 Aquinas Massacre Kinabukasan…Nang iminulat ni Serena ang kanyang mga mata…Napakasama ng pakiramdam niya. Halos tatlong araw na siyang ganito ang nararamdaman kapag nagigising tuwing umaga.Masakit ang ulo… Na halos nahihilo siya.At ang tiyan niya parang may kung anong maasim para nga magsuka siya.Wala naman siyang sakit…At wala naman naging mali sa pagtulog niya. Naging mahimbing ang tulog niya at sadyang kailangan lang niya magising dahil nga hindi naman niya kayang matulog ng buong araw.Ano pa nga ba ang mali, pwera nga sa situation niya na ayaw siyang pauwiin ni Gabriel.At ang tungkol sa binata… Wala na ito sa tabi niya.Napabuntong hininga siya.Bakit niya hinahanap ang lalaking iyon?Napalunok laway na lamang siya. Pakiramdam talaga niya masusuka siya dahil nga… sumasakit ang ulo niya.Muli niyang ipinikit ang kanyang mga mata.Nang may narinig siyang pumasok kaya napamulat ulit siya. Sa akalang si Gabriel…Mga katulong ito.“Si Gabriel?” agad niyang tanong sa

Chapter 173: You’re Mine Halos mamula ang mukha ni Serena sa sobrang saya niya dahil nagawa niyang makalabas sa silid dahil sa pananakot niya sa mga tauhan ni Gabriel.Nang biglang…“Saan ka pupunta?”Ang boses na iyon…Upang matigilan siya…Lalo na ng mga tauhan na nasa likuran niya.Sa pag-angat niya ng kanyang paningin kaagad na tumama sa matulis na titig ni Gabriel sa kanya. Matipuno ang hakbang na ginagawa nito ngunit hindi maitatangi na hindi ito natutuwa sa nakikita ngayon.Napa-urong siya.Biglang hindi rin niya alam kung ano ang sasabihin niya.Ito na ata ang sinasabi ng mga katulong sa kanya na hindi nga biro ang isa Aquinas.Nang malapit na ito sa kanya pilit niyang magpaliwanag… “A-ano Gabriel…”Nang pinutol yun ng isang nakakatinag na tugon ng binata.“Pasok!”Bulyaw kung bulyaw. At kusa ang mga paa ni Serena ang lumapit sa pinto at pumasok. Pero hindi niya masarahan ang pinto dahil ipinangako niya sa mga katulong at tauhan na siya ang bahala sa mga ito. Malilintikan k

Chapter 175 Aquinas Clan Tawang-tawa si Serena ng lumabas sa pinto ng silid ni Gabriel. Pakiramdam niya kasi sa simpleng sinabi ng binata naisahan niya ito.Nang...“Serena!”Natigilan man ang siya sa paglalakad at lumingon sa tumawag sa kanya… Isang pilyong belat ang itinugon niya dito.“Hayaan mo ako. Ngayon lang naman ito.”Saka nga kumaripas ng takbo si Serena kahit nga hindi niya alam kung saan papunta ang hallway na iyon.Ang Aquinas Manor dinaig pa ang isang kastilyo sa sobrang laki nito.Nagtaka kung bakit hindi siya sinundan kaagad ni Gabriel kaya malayang nagawa niyang maglakad-lakad sa hallway. May mga katulong siyang nasasalubong kaagad naman ito nagugulat at hindi makapagsalita. Dahil ayaw niyang madamay ang mga ito ngumingiti na lamang siya sa mga ito saka nagpatuloy sa paglalakad.Natigilan siya sa isang floor length na bintana at tumanaw sa labas… Napakaganda ng nasa labas. Oo katulad din ng nakikita niya sa may terrace ng silid ni Gabriel na hindi niya aakalain na ta

Chapter 177 His Silent Grief Kaagad naman inutos ni Gabriel kay Agatha ang kasunduan nila ni Serena. Walang makiki-alam sa laro nila… At higit sa lahat walang tutulong kay Gabriel. Halos nasa labas na ang lahat ng tauhan at mga katulong ng Aquinas Manor. Deactivated din lahat ng CCTV. At sa loob ng sampung minuto kailangan mahanap ni Gabriel ang dalaga.Wala sanang oras si Gabriel para sa ganoong klaseng laro ngunit kung ito naman ang paraan para magkaroon siya ng matiwasay na oras pagkatapos ng laro, hindi niya uurungan.Iniharap ni Gabriel kay Serena ang laptop. Ito ang pipili ng kanta, ang oras na siyang papalipasin para makapagtago siya at pagkatapos ng kanta saka naman magsisimula ang binata na hanapin at habulin siya hangang mahuli niya ito.“Hmmm… Yung dapat matagal… three minutes o sobra. Sa wala pa akong tour sa bahay mong ito.” habang naghahanap na nga ng kanta si Serena.“Heto… A Thousand Years.” saka umangat ang paningin ng dalaga kay Gabriel na nakaabang naman ito sa kan

Chapter 179 That Room… Kaliwa-kanan ang audio system sa buong Aquinas Manor kaya dinig na dinig ni Serena ang tugtug ng piano kahit malayo na siya sa silid ni Gabriel.Sa bawat nota ang puso niya ay lumulundag sa kaba.Kaba…Takot…At halo-halong emosyon na hindi niya maunawaan.Takot at kaba ang tanging nauunawaan lang niya. Tipong kapag natagpuan siya ni Gabriel magiging katapusan na ng lahat para sa kanya.Kahit saan-saan napadpad ang kanyang mga paa. Wala nga siyang makita ni isang tao sa napupuntahan niyang silid. May mga pinto na hindi niya mabuksan, may pinto din na kapag nabuksan naisin man niya magtago roon ngunit nagdadalawang isip parin siya. May takot sa kanya na matutunton kaagad siya roon ng binata.Ang tinutugtog ni Gabriel… Malapit nang matapos.Halos nanginginig na ang kanyang tuhod.Akala niya magiging simpleng laro lamang ito dahil pangbata… ngunit hindi niya akalain ang hatid nitong kaba ay parang lalamunin siya.Nang bigla siyang natisod… Bumagsak…Naipikit ang m