The Spoiled Wife of Attorney Dankworth のすべてのチャプター: チャプター 1201 - チャプター 1210

SINANDAL NA NI Gabe ang kanyang katawan kay Atticus na mas nasiyahan pa dahil hindi na nagsusungit si Gabe sa kanya. Humigpit pa ang yakap ni Atticus sa kanya, nais namnamin pa ng ilang sandali ang tagpong iyon sa kanilang dalawa.“Kakain. Gutom na gutom na ako.”“Sige, iinit ko na ang pagkain natin.” Bumitaw si Atticus at humakbang na patungo ng kusina. Naiwan si Gabe na nahahati ang isipan kung babanggitin niya ba ang bagay na iyon kay Atticus. Kung itatago naman niya, baka pag-ugatan ito ng kanilang away dahil medyo magiging busy siya. Kung alam nito ang sitwasyon ni Jake, baka magawa pa nitong i-consider iyon. Sa bandang huli ay pinili na lang niya na sabihin na lang kay Atticus. Maghahanap lang siya ng tamang pagkakataon kung kailan niya ito sasabihin dito.“Gabe, halika na…” Nahimasmasan si Gabe nang marinig ang pagtawag ni Fourth. Walang imik siyang sumunod sa kusina upang tulungan itong dalhin ang kanilang mga pagkain sa dining table. Magkaharap na silang naupo. Nilagyan na

IPINAGPATULOY LANG NI Gabe ang kanyang pagkain ng sandwich habang tahimik siyang pinagmamasdan ni Atticus. Sanay na doon si Gabe kung kaya naman hindi na niya sinaway sa ginagawa niya si Atticus. Nang matapos kumain ay nagtungo siya ng law firm. Umaga ng araw na iyon ay mayroon siyang court hearing. Naka-plano na ang mga gagawin niya buong araw na ang isa doon ay pagkatapos umattend ng hearing ay pupunta siya ng hospital para makita si Jake. Hindi rin siya ginulo ni Atticus buong araw na ipinagtaka naman ni Gabe. Ni hindi nag-send ng message ang lalaki sa kanya o kahit ang isang beses na tumawag. Nang tingnan niya ang CCTV sa penthouse ay hindi niya ito mahanap. Nag-backward siya ng footage at nakita niyang umalis pala ang lalaki na malamang ay sa Creative Crafters ang tungo. Subalit nang paalis na sana siya sa hospital ng araw na iyon, nakita niya si Atticus na kausap ang dean ng hospital. Hindi siya lumapit at nanatili siyang nakatayo malayo sa kanilang banda, mga ilang metro ang la

GABE TOOK A few bites and was a little dazed. Sabi ni Atticus mahuhumaling siya sa kanya, pakiramdam niya nagkakatotoo na nga ang sinasabi nito. Hindi lang nahuhumaling kundi ay nahuhulog na naman siya dito nang malalim. Atticus knows what she wants. He can give her what she needs. This kind of feeling is not something that everyone can give. Tanging si Atticus lang ang makakagawa noon sa kanya. Ilang beses pa siyang napakurap na ng kanyang mga mata.“Anong ginagawa mo dito? Sino ang nagsabing pwede kang pumasok sa silid ko? Labas! Hindi ka welcome dito!” Hindi pinansin ni Atticus ang sunod-sunod na tanong at rant ni Jake.“Bingi ka ba? Tinatanong kita!” “May sakit ka na nga ganyan ka pa kung umasta. Dinalhan kita ng pork ribs stew at—” “Bakit mo ako dadalhan? Hindi ko kakainin iyan. Malay ko bang nilagyan mo iyan ng lason para mapadali ang buhay ko!” bintang pa ni Jake na pulang-pula na ang mukha sa galit na kanyang nararamdaman sa presensya ng kanyang karibal.Tumigil ang galaw n

PRENTENG SINANDAL NI Gabe ang ulo sa salamin ng bintana ng kotse. Binalikan niya ang araw ng kanyang pag-alis, busy noon si Atticus. Pinapunta ito ng kakambal niyang si August ng kanilang kumpanya. Ni hindi siya nagawa nitong ihatid ng airport. Hindi naman siya nagtatampo. Nauunawaan niya iyon. Hindi niya rin sinabi na pabalik na siya dito. During those ten days, Atticus had rarely contacted her. Marahil ay iniisip nitong ayaw siyang istorbohin. Dahil busy siya kay Jake, hindi niya iyon gaanong napansin pati ang hindi nito pag-se-send sa kanya ng message. Pinatulis na ni Gabe ang nguso niya. Sumidhi pa ang pagka-miss niyang nadarama. Noon lang niya iyon naramdaman. Marahil dahil sa nakabalik na siya dito.“Hindi niya kaya ako na-miss? Imposible iyon. Baliw na baliw sa akin ang Atticus Carreon na ‘yun.” Sa isiping iyon ay napangisi na nang malaki si Gabe. “Tama, baliw na baliw siya sa alindog ko kaya paniguradong mamatay-matay na iyon sa pagka-miss sa akin.”Puno ng pagmamadali ang k

NADAGDAGAN PA ANG pagtataka sa mga tinging ipinukol ni Gabe kay Atticus. Inalalayan na ni Atticus pababa si Gabe at agad na kinuha ang kamay nito na pinagbigyan naman ni Gabe kahit na ang dami niyang katanungan sa kanila. Ilang sandali pa ay marahan na silang naglakad na parang matandang mag-asawa na ini-enjoy ang tahimik at malamig na gabi. Hindi pa ito nagawa ni Gabe sa sinuman at ni minsan kung kaya feel na feel niya. Nakabawas din iyon sa stress niya. Naisip niya na maganda rin pala ang paminsan-minsan na maglakad lalo sa gabi. Medyo hindi siya komportable sa mga tingin ng kanilang mga nadadaanan na naroon din at malamang ay ginagawa ang ganito, ganunpaman ay hindi niya napigilan na iyakap ang isang kamay sa mga bisig ni Atticus. Ikinalapad pa iyon ng ngiti ng kumag sa kanya dahil sa kanyang ginawa.“Is this better? O sa beywang mo dapat iyakap ang isang kamay ko, Fourth?” Tumigil sa paglalakad si Atticus sa narinig niyang katanungan ni Gabe. Marahang itinango niya ang kanyang ul