Semua Bab The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: Bab 1491 - Bab 1500

BINALOT SILA NG nakakabinging katahimikan. After a long pause, Bryson reached out and pinched her cheek, smiling. Iyong ngiti na hindi pa rin makapaniwala na agad papayag sa kanyang gusto si Piper. Tanda pa niya paano ito tumakas eh.“Alam ko. Hindi ako uuwi doon nang hindi kita kasama. Tapusin mo na ang pagkain nang makatulog na tayo.” Sa halip na kumain si Bryson ay nanatiling nakatunghay lang ito kay Piper. Hindi pa rin makapaniwala ang lalaki na sasama sa kanya si Piper nang walang pag-aalinlangan at hindi na siya pahihirapan. Buong akala niya ay tatanggi pa ito. “Aayusin ko lang ang mga importanteng gamit sa apartment ko gaya ng mga documents. Anong oras tayo aalis bukas?”Bryson pulled her over and sat her on his lap. He took a cigarette from it but didn't light it. He held her for a moment. “Ten o'clock. You can sleep a little longer at pagkagising mo saka ka pumunta sa apartment.” Tumango ang ulo ni Piper. Pakiramdam niya ay bahagi pa rin iyon ng kanyang panaginip. Ilang b

PAGKASABI NOON AY muling hinalikan ni Bryson ang kanyang bibig bago pamartsang lumabas na ng silid matapos na muling lumingon ng ilang segundo. Kumindat pa ito kay Piper na mahinang ikinahagikhik ng babae dala ng kilig niya.“Tch, baka naman buhatin na kami ng langgam sa sobrang sweet niya ngayong umagang-umaga.” Mabilis ang naging kilos ni Piper dahil ayaw niyang maghintay ng matagal si Bryson sa kanya sa labas. Minuto lang iyon at nagawa na niyang maayos ang kanyang sarili. Hindi obvious ang pagmamadali. Sinabayan niyang kumain si Bryson gaya ng kanilang unang plano. Bago maghiwalay ay muli pang humalik si Piper kay Bryson kahit na maraming nakakakita sa kanila. Saglit ikinalaki iyon ng mga mata ng lalaki.“That’s my girl…” marahang pisil ni Bryson sa isang pisngi ni Piper, animo ay kilig na kilig sa nangyayari. Ilang sandali pa ay sumakay na si Piper ng kotse kung saan ay inihatid pa siya ni Bryson bago tumulak patungo ng kanyang pupuntahan. Habang biyahe patungo ng apartment niy

HUMAGULGOL na siya ng iyak na hindi alintana kung marinig iyon ng kanyang mga magulang. Sobrang sama na ng loob niya. Hindi na niya kayang i-fake pa.“Piper—”“Sabihin mo sa akin Dad, ikaw ba ang tunay kong ama o ibang lalaki pa rin? A-Ampon niyo lang ako?”Nanatiling tahimik na ang kabilang linya pero connected pa rin naman ang tawag nito sa kanya. “Matatanggap ko naman ‘yun. Ilang taon na rin akong wala sa piling niyo. Nakaya ko naman hindi ba? Nakaya ko kahit na wala akong support na natanggap mula sa inyo. Alam niyo kung bakit ako umalis. Alam niyo kung bakit pinili ko ang lumayo dahil sa inyo. Hindi dahil gusto kong pahirapan ang sarili ko. Di ba sabi niyo, kung hindi si Gabriano ang magiging asawa ko kalimutan ko ng anak niyo ako? Ganun kayo kasama. Ganun ang trato niyo sa akin dahil pala ibang tao ako. Simula at sapul ay sa ibang angkan pala ako.”“Piper, no. Oo, mali kami doon dala lang ng bugso ng damdamin pero hindi naman—”“Sabihin mo sa akin ang totoo ngayon. Gusto kong m

NO ONE DARED to stop him na humigpit na nang humigpit ang hawak sa braso ni Piper na para bang doon niya binuhos ang sama ng loob habang patungo sa lugar na iyon. Lumapit pa ang mga bodyguards sa kanila upang palibutan lamang sila. Humarang nang sa ganun ay hindi na iyon magdala ng matinding takot sa mga taong nakakakita na sa pangyayari.“Let’s go back to the hotel, Piper.” kasinglamig ng yelong boses ni Bryson sabay hila sa kanya. Sa isang tingin lang ay kinuha na ng ilan sa kasama niyang bodyguards ang mga dala ni Piper. Bryson car was parked outside the bus terminal at kinakailangan pa nilang lumakad upang magtungo doon. It was an eight-seater commercial vehicle with dark tint, making it impossible to see inside from the outside. Pwersahan niyang hinila si Piper na hindi makaiyak ng mga sandaling iyon o makahingi ng tulong sa mga nakakakita. Tinanggal na lang ng babae na marahil ay kailangan niyang harapin si Bryson, kausapin hindi iyong ganito na bigla na naman siyang nagdesisyo

BUONG AKALA NIYA ay magagalit na sa kanya si Bryson kapag sinumbatan niya ito ngunit hindi iyon nangyari. Nanatili itong nakatitig sa kanyang mukha na para bang binabasa kung anong laman ng isipan niya at kailangang sumigaw siya.“Sa tingin mo magtatagal tayo kung ganyan ka? Ni hindi mo ako magawang pagbigyan sa hiling ko. Pamilya ko naman ang pupuntahan ko at hindi ibang tao. Please lang, hayaan mo akong magdesisyon. Huwag mo akong pangunahan. Paano tayo magiging maayos niyan kung lagi mo akong pinapaandaran niyang pagiging boss mo? Hayaan mo na muna ako!” Piper thought he'd leave. Iyong tipong malakas siya nitong sasampalin and then leave without looking back. That would be good too, at least he wouldn't be tainted. Ngunit hindi iyon ang nangyari. Tumayo ito at sinubukan siyang yakapin nang mahigpit. Nagpumiglas doon si Piper. Masasabi niyang sa mga naging yakap ni Bryson ay iyon ang pinakamasakit.“Kung patuloy na magiging ganyan ka, ang mabuti pa ay mag-break na lang tayo!” pikit