All Chapters of The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: Chapter 1501 - Chapter 1510

BUONG BIYAHE AY nasa labas lang ng bintana ang mga mata ni Piper. Iniisip ang mga pinagsamahan nila ni Bryson ng mga nagdaang araw. Hindi niya mapigilan ang maiyak. Patuloy ang naging bagsak ng kanyang mga luha kung kaya naman panay ang punas niya ng mga mata ng hawak na tisyu. Nakatago siya sa likod ng kurtina ng sinasakyan niyang bus upang ikubli lang ang sarili sa mga pasaherong kasama niya sa bus. Ang sakit-sakit noon ng kanyang puso. Iyong tipong nahiirapan siyang makahinga kahit pa mariin na ang kagat niya sa kanyang labi upang pigilan ang emosyon niya. “Kung may bus lang na dumaan agad kanina, hindi pa sana kami break na dalawa. Kung mayroon lang sana…” Pagdating niya sa terminal sa Maynila ay sinundo siya mismo ng kanyang ama. Nang makita siya nito ay mahigpit na siyang niyakap. Hindi naman pumalag doon si Piper na muling namasa na naman ang mga mata. Hindi nagtanong ang ama kung bakit namumugto ang mata. Alam niyang siya ang dahilan ni Piper kung bakit nagkakaganito siya sa

MALAKAS NA NAGTAWANAN sila nang biglang umikot sa ere ang mga mata ni Piper habang nakanguso. Sa ikalawang araw ng pananatili ni Piper sa villa ay binuksan niya ang topic sa nobyo sa kanyang kapamilya habang kumakain sila sa hapag. Alam niyang maling lugar iyon upang pag-usapan iyon, ngunit iyon lang ang kanyang pagkakataon dahil busy ang kanyang mga kapatid na pagkatapos kumain ay paniguradong aalis na kaagad. Nanghihinayang si Piper sa hiwalayan nila ni Bryson sa mababaw na dahilan gayong maaayos din naman pala niya agad ang gusot nila ng kanyang pamilya. Kung alam lang niya na ganun ang kahihinatnan, pinili niya ang manatili sa tabi ni Bryson. Pinili niya ang sumabay na lang dito sana pabalik.“Mahal niya ako at handa siyang ilaban ako kahit pa sa pamilya niya. Iyon ang tanging maiipangako ko sa inyo.” Hindi sinabi ni Piper ang break up nilang nangyari dahil nagmamadali siyang umalis. Buong akala niya kasi lalala nang bongga ang kanilang problema ng kanyang pamilya kaya minabuti n

SUMAPIT ANG ALAS-SAIS ng hapon at panay na ang hikab ni Piper dala ng unti-unting bumabalot na antok sa katawan. Ilang oras na niyang nilalabanan na sumara ang talukap ng kanyang mga mata dala ng kanyang matinding pagod at kulang sa tulog. Nag-out na ang receptionist ngunit nanatili pa rin doon si Piper na bahagyang tumayo na upang mag-stretching ng kanyang mga braso. Lumakad-lakad na siya sa harap ng sofa. Nang mapagod ang binti ay umupo muli.“Miss, ayaw mo pa bang umuwi? Bumalik ka na lang kaya bukas.” Ganun na lang ang naging iling ni Piper. Naroon na siya, bakit sasayangin niya pa?“Salamat, pero hihintayin ko na.” “Sige, ikaw ang bahala.”Pagtalikod ng receptionist ay saka pa lang naisip ni Piper ang assistant ni Bryson. Ilang minuto niyang tinitigan ang personal nitong phone number upang magtanong. Sobrang nate-tempt na siyang tawagan ito. Baka nga naman wala pala doon ang kanyang hinihintay at nasa labas noon. Sayang lang ang ginagawa niyang pag-uubos ng oras kung sakali kah

AMININ MAN NI Piper o hindi, nasaktan siya sa sinabing iyon ni Bryson at pagtrato nito sa kanya na iba. Ibang tao na pala siya. Bakit pa ba siya naninibago? Inaasahan na nga niya doon ang mas worst na gagawin nito. Isang Linggo lang siyang nawala ngunit hindi ibig sabihin ay magiging mainit pa rin ang pagtanggap nito lalo na at hinamon ito ng hiwalayan. Kinapalan pa ni Piper ang kanyang mukha, this time ay lulunukin niya ang pride kahit yurakan at apak-apakan siya nito. “Pumunta ako dito para makipag-ayos na sa’yo. Heto na ako, bumalik na ako Bryson. Hindi pa naman ako huli, hindi ba?”Ginamit ni Piper ang lahat ng kanyang lakas upang akmang hawakan si Bryson sa braso ngunit mabilis ang katawang iniiwas na iyon ng lalaki sa kanya. Tipong may nakakahawa siyang sakit sa bilis ng naging galaw nito. Bryson stared at her intently. After a moment, he smiled lightly, as if he had heard a very funny joke. Gumalaw na rin doon ang panga niya. “Why should I? Sa tingin mo kagaya pa ako ng dati?

MAHINA PANG NATAWA si Bryson sa sumbong ng pamangkin. Nakitawa na rin si Hunter na parang naiintindihan siya.“Haya, your Dad must be joking. Mahal niya si Otso kaya paano niya iyon magagawa? Panakot lang niya iyon kay Otso.” “I told you Haya, huwag kang maniwala kay Daddy. He can’t do that. He loves Otso, too.” “But, Hunter, you heard him said—” “Tara na sa loob.” pagputol ni Bryson kay Haya dahil alam niyang hindi sila matatapos kung magpapatuloy pa iyon.Iginiya na ni Bryson ang dalawang bata papasok sa loob ng living room. The servants were on leave, kung kaya naman ang bayaw niyang si Fourth ang abalang-abala sa kanilang kusina na naghahanda ng pagkain. Nasa sofa si Gabe, parang reynang nakaupo lang doon at walang planong tulungan ang aligaga niyang asawa sa kusina. Sa kanyang kandungan ay may kinakaing slice ng cake. Napako na doon ang mata ni Bryson. Bukas ang TV kung saan nakatutok ang kanyang paningin sa pinapanood na movie. Nang marinig ni Gabe ang ingay nila papalapit sa