PAGSAPIT NG UMAGA, mag-isa na lang si Piper sa kama nang magising siya. Buong akala niya ay umalis na si Bryson at iniwan siya nang hindi man lang ito nagpapaalam sa kanya kung kaya naman ay hindi niya mapigilan na makaramdam ng labis na pagkairita. Matapos siya nitong gamitin ay basta na lang siyang iniwan? Hindi man lang din siya nito ginising?“Tch, ano pa ba ang aasahan ko sa kagaya niya?” mahinang bulong-bulong ni Piper, kinuha ang unan sa katabi upang yakapin lang. Ang sakit ng buong katawan niya, hinang-hina siya.The morning light shines into the room, bringing a touch of gold but it is not dazzling but feels infinitely beautiful. Sa sala ng apartment ay naroon si Bryson, nakatayo malapit sa may bintana habang may kausap sa kanyang hawak na cellphone. Ang kanyang na assistant iyon.“The meeting at ten o’clock in the morning has been cancelled, and it will be moved tomorrow. Iyong ibang schedule mo po Mr. Dankworth ay tuloy pa rin at walang nagbago.” “Alright…” Ibinaba na rin
Baca selengkapnya