Semua Bab The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: Bab 1661 - Bab 1670

LUMIPAD ANG MGA mata ni Piper sa isang maletang pinasok nito sa pinto at sa bouquet ng bulaklak na hawak ng kanyang isang kamay. Nasa punto siya noon ng pagtatanggal ng kanyang suot na sapatos upang magpalit ng tsinelas na pangbahay. Nang marinig naman ni Bryson ang boses ni Piper, halos mapunit na ang kanyang labi sa laki ng ngiti matapos na inangat ang tingin niya upang makita lang ang gulat na imahe ni Piper habang hawak ang baso ng gatas niya. “Bakit gising ka pa?” iyon ang unang tanong na lumabas sa bibig ni Bryson, “Dama mo ba ngayong pauwi na ako?” Nakuha pa nitong magbiro. Kumibot na ang bibig ni Piper na kakabawi pa lang sa labis na pagkagulat. May pangangatal ang katawan na binaba na niya ang baso ng gatas sa center table habang hindi inaalis ang malagkit na tingin kay Bryson. Dala marahil ng labis niyang pananabik sa lalaki ay walang pag-aalinlangan na sumalubong na siya dito na parang bata. Hindi alintana kung ano ang kanyang hitsura ng mga sandaling iyon. Bumitaw naman

WALANG INAKSAYANG SANDALI si Piper, na nang makitang nasa labas na si Bryson ay nagkukumahog siyang bumangon. Tinungo ang cloakroom kung saan ay nakahanda na nga ang isusuot niyang damit na ang lalaki mismo ang namili nito. Hindi mapigilan ni Piper na sobrang ma-touch. Kinikilig na naman siya. Kinuha niya ang damit at patakbong tinungo ang banyo upang mabilis na asikasuhin ang kanyang sarili. Habang naliligo ay hindi niya mapigil ang sariling isipin pa rin iyo.“Balik na naman siya sa pagiging sweet na nilalang.”Habang kumakain sila ng agahan ay nakatanggap si Piper ng tawag mula kay Nana Selda. Nangungumusta lang naman ang matanda sa kanya. Pinapaalalahanan siyang huwag magpapalipas ng gutom kahit na mag-isa lang siya at hindi sila kasama ang mga bata sa apartment. Matama ng nakikinig naman si Bryson, hindi niya mapigilang mapataas na ang kilay.“Bakit hindi mo sabihin kay Nana Selda na hindi ka nag-iisa sa apartment dahil narito ako?” Natigilan si Piper sa kanyang pagkain panandal

HINDI NAGLAON AY inihatid na sila ng matanda sa parking lot hila ang ilang mga maleta nilang dala. Gamit lang mostly iyon ng mga bata at ilang damit ni Piper. Nagbilin si Bryson na hindi na kailangang damihan pa iyon dahil bago pa sila lumipat ay namili na rin umano siya ng mga bago nilang damit. Tahimik ang tatlong bata sa likod ng sasakyan, habang si Piper naman ay nasa passenger seat. Namumula ang mata. Hindi malaman ni Bryson kung masaya o malungkot pa rin ito. “Hindi ko naman kayo ima-migrate sa ibang bansa para umiyak ka ng ganyan kalala. Daig mo pa taon bago muli kayo magkita. Tahan na, Baby…” aniya habang sinusuot na ang seatbelt niya. “Anytime pwede kayong makipagkita sa kanya.”“Hindi mo ako pwedeng sisihin. Ilang taon namin siyang kasama ng mga bata. Madala na siya ang naging sandalan ko!” Ginagap ni Bryson ang kanyang isang kamay matapos na buhayin ang makina ng kotse. Nilingon na niya si Piper na ang mata ay nakatingin na rin sa kanya. Naghihintay ng iba pa niyang mga s

NANATILING NAKAUPO SI Piper at Gabe na ang atensyon ay nasa Ginang na rin noon. Naabutan pa ni Gabe ang mga pusang alaga ng kanyang ina. Saksi rin siya kung gaano sila naging malambing sa kanilang buong pamilya ng ilang taon. “Napagod ba sila Lola para magpahinga?” si Paxton na kanina pa iniisip kung ano ang ibig sabihin ng kanilang Lola. Napaigik si Piper ngunit biglang tinikom ang bibig nang mapalingon si Gabe sa kanya. “Sorry, natawa lang ako sa tanong ng anak namin na halatang walang kaalam-alam pa sa mundo.” Si Gabe naman ang malakas na humagalpak ng tawa. Nakita niya kasi ang matinding kabang bumalatay sa mukha niya.“It’s okay Piper, for sure noong bata tayo marami rin tayong natanong na pang-stupid. Nasa genes din namin iyan.” Lumingon muna si Bethany kay Gabe at Piper bago sinagot ang tanong ng isa sa kanyang mga apo. “Hindi sila napagod.” “Eh ano pong nangyari sa kanila Lola?” atat na tanong ni Apollo na makikitang maikli lang ang kanyang pasensya.“Tumanda sila. Ganu

SINULIT NILANG DALAWA ang gabing iyon na halos madaling araw na ng sila ay natulog. Ganun pa man, nagawa pa rin nilang sabayan sa agahan ang tatlong bata na salitan ang tingin sa kanilang mga magulang na halata noong inaantok pa. Panay ang hikab ni Piper habang namumungay naman ang pares ng mga mata ng ama nilang si Bryson at namumula pa.“Dad, gusto namin ng puppy.” panimula ni Palmer na siyang spokeperson ng triplets ayon sa napagkasunduan nila. “Ayaw niyo ng pusa na gaya ng suggestion ng Lola Thanie?” tanong ni Piper dahil buong akala nila ay nagkasundo na sila na pusa ang kukunin ng mga anak para namang maiba, “Buong akala ko ay makikinig kayo sa sauggestion ng Lola niyo?” Sabay-sabay na umiling ang tatlong bata na determinadong aso ang kanilang dapat na makuha. “Ayaw. Mas matalino ang puppy.” sagot ni Paxton na nilingon si Pietro, animo humihingi ng back up dito. “Tama, mas malambing din ang puppy Mommy.” pahayag ni Pietro na parang cue na magsalita sabay tingin kay Paxton.