บททั้งหมดของ The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: บทที่ 1641 - บทที่ 1650

HINDI NA NAKUHA pa ni Piper na sumagot dahil pinatayan na siya ng tawag ni Bryson. Hindi naman nito sinagot ang tawag ng babae ng kontakin niya. Nanlupaypay ang katawan ni Piper. Ipit na ipit siya sa sitwasyon. Hindi niya maiwan mag-isa si Maverick.“Yes, Mr. Dankworth?” karipas ng takbo ng assistant papasok ng office ng tawagin siya ni Bryson gamit ang pinakamalakas na tinig na animo ay galit na galit.“Go and announce it sa start ng press conference.” Napahinga nang malalim ang kanyang assistant. Alam niya ang tinutukoy nito. Ang collaboration nila sa Sky Co na magdudulot ng masamang epekto sa mga Alvarez oras na kumalat na rin iyon sa publiko.“Okay, Mr. Dankworth. Mukhang hindi ka na talaga mapipigilan pa. Hindi mo na ba siya mahihintay—” “Hanggang kailan ako maghihintay? Sabi niya ilang araw lang. Usapan namin isang Linggo, isang buwan na ang lumipas at nasa Australia pa rin siya ngayon!”Itinikom ng assistant ang bibig, marahan ng tumango-tango. Naiintindihan niya na dito ang

BAGO PA MAS uminit ang kanilang pagtatalo ay tumayo na si Piper. Inilagay na ang dalawa niyang palad sa lamesa nila at padukwang na humarap kay Bryson. Kay Bryson na nakatingin lang sa kanya at hinihintay kung ano ang gagawin niya. “Pagod ako sa byahe, Bryson. Huwag mo akong sermunan lalo na sa gitna ng maraming tao, pwede?!” mahina ang pagkakasabi noon ni Piper ngunit may halik ng galit ang kanyang boses, hindi na niya mapigilan na patulan ang kalokohan ng lalaki. “Sa ibang araw na lang tayo mag-usap. Hayaan mong makabawi naman ang katawan ko muna. Ganito na nga ang hitsura ko kung sermunan mo pa ako, wagas. Let me rest first, Bryson. Hmm?” Lumambot naman ang puso ni Bryson sa narinig. Biglang nawalan siya ng lakas na lalong magalit kay Piper. “Alright, umuwi ka na nang makapagpahinga ka na.” tayo ni Bryson at inayos ang sarili upang umalis na rin ito doon. Nauna ng lumabas ng coffee shop si Bryson. Ilang minuto lang ang nilagi ni Piper doon at umalis na rin matapos ubusin niya a

WALANG HUMPAY NA pinaulanan ni Piper ng halik ang tatlo sa magkabilang mga pisngi na agad na siyang sinakyan upang gawing kabayo. Ilang minuto silang nagharutan bago niya nilinis ang katawan ng mga anak na agad pinawisan.“Mommy may tanong kami sa’yo.” si Pietro iyon, nakahiga na silang apat at nagpapaantok na lang ng mga sandaling iyon. Bakas na sa boses at mga hitsura nila na unti-unti na silang sinasakop ng antok. “Yes? What is it?” harap ni Piper, hinihintay na ang sinasabing katanungan ni Pietro.“Magkakaroon ba kami ng bagong Mommy?” si Palmer ang nagtanong na bahagyang malungkot ang tono ng boses. Napabangon na si Piper. Hinarap na ang mga anak. Saan nila narinig ang pagkakaroon ng kanilang bagong Mommy?“Ha? Ano ang ibig niyong sabihin? Sino ang nagsabi na magkakaroon kayo ng bagong Mommy? Ang Daddy niyo ba?” Tinaas ni Paxton ang kanyang isang kamay. Sign iyon na siya ang susunod na magsasalita at walang aagaw ng spot niya.“Last time, noong dinala kami ni Daddy sa bahay n

NAUPO MUNA SI Bryson sa sofa habang ang mga mata ay nakatuon na sa pintuan ng master bedroom. Kailangan niya muling mag-isip. Hindi pwede na basta na lang siyang susugod nang hindi pinagpla-planuhan iyon. Sigurado siyang naroon sa loob nito ang kanyang mag-iina, mahimbing ng natutulog. Naiimagine na niya kung ano ang kanilang pwesto.“Tatanggapin ko na lang ang lahat ng sasabihin niya.” Pigil ang hingang hinubad ni Bryson ang suot na sapatos. Maging ang kanyang suot na coat. Hinubad na rin niya nag necktie niya sa leeg. Wala pa man siya sa silid, parang lalabas na sa loob ng dibdib niya ang kumakabog na puso. Buong buhay niya ay ngayon lamang siya kinabahan nang sobra-sobra. Tinapik-tapik pa niya ang dibdib, tila inaalo na ang sarili.“Tatabi lang ako sa kanya kung tulog na isya. Yayakap at walang kahit na anong masamang gagawin sa kanya.” Patingkayad ng humakbang si Bryson patungo ng silid. Muli na naman siyang natigilan nang makarating sa harap ng pinto. Iniikot na niya ang seradu

GILIW NA GILIW ang dalawang matanda sa kanilang mga apo na parang galamay ng pusit ang mga braso kung makayakap sa tatlo. Miss na miss nila ang mga apo. Hindi naman niya pinayagan noon na makipagkita sila habang wala siya at baka magdulot lang ng problema. Naiintindihan iyon ng magulang.“Ngayong nasa bansa ka na, kailan ang magiging kasal niyo ni Bryson hija? Isingit niyo kahit na hectic ang schedule niyong pareho. Maglaan kayo ng oras.” Pinagsalikop ni Piper ang kanyang dalawang palad. Ayaw niyang sabihin sa kanila na hindi na iyon matutuloy. Wala pa naman silang opisyal na usapan. “Kahit civil or intimate wedding lang. Hindi na kailangan pang engrande. Pwede na iyon, Piper.” tulak pa ng kanyang ama na magpatali na siya. Tumingin ang mga magulang sa kanyang daliri kung saan naroon pa rin ang singsing na bigay ni Bryson. Never na hinubad ni Piper iyon kahit noong nasa Australia siya. Kahit na alam niyang hindi sila okay ni Bryson, ayaw niya iyong tanggalin pa rin sa daliri niya. M