All Chapters of The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: Chapter 1941 - Chapter 1950

MARAHANG ISINANDAL NI Bryson ang kanyang likod sa pader habang tahimik nagmamasid sa tanawing iyon sa harap niya. Maki-Lolo rin siya kung kaya naman hindi niya maalis ang malungkot sa isip na anumang oras ay maaari ng mamahinga ang matanda at tuluyan silang iwan. Kung tutuusin ay halos lahat naman ng mga apo ay mahal ang kanilang abuelo. Mariin niyang naikuyom ang kamao upang pigilan ang namumuong malungkot na emosyon sa kanyang puso. Tahimik na kinuha ni Piper ang kamao niya upang hawakan at marahang haplusin ng asawa. Naiintindihan niya si Bryson, halos lahat ng naroon ay apektado sa hindi inaasahang delubyo na iyon sa kanilang pamilya. “Sino na lang ba ang wala dito?” tanong ni Gavin na inilinga ang kanyang paningin upang tingnan ang mga naroon.“Gabriano is on the way na Dad. Nasa byahe na rin sina Tita Briel, Lolo Gov at Vaniel na sinundo ni Gia sa terminal.” taas ni Nabe ng kanyang kamay na may hawak ng cellphone upang ipakita ang conversation nila ng pinsan nilang si Gia. “May

INILAGAK ANG KATAWAN ng matandang Gregorio Dankworth sa kanilang mansion sa huling pagkakataon ng kanyang pananatili sa mundo. Naging bukas iyon sa mga nais pumunta na naging bahagi ng buhay ng matanda noong panahon nito. Many people came to express their condolences. From celebrities in the city to employees of the Dankworth Group, there were over a thousand people in total. Gavin and his wife were extremely sad. Gabe, Gabriano and Bryson basically took care of everything. They lost a lot of weight in the past few days. Sila ang nag-asiakso ng halos lahat ng mga kailangan. The night before going to the cemetery, the younger generations of the Dankworth family fully awake. Walang nagtangkang matulog sa kanila nang matagal. May umidlip man, iyon ay dahil kinakailangan. Nanatili silang gising sa huling gabi ng lamay ng kanilang minamahal na abuelo. Ipinagpasalamat iyon ng kanilang mga magulang na pagod na.“Kung makakaya niyong umidlip kahit isa o dalawang oras lang, gawin niyo. Alagaan

NAIWAN SA MANSION si Nabe na piniling makasama ang kanyang mga pamangkin na doon din halos tumutuloy. Titang maganda ang acting niya lalo na kada hapon at maiipon ang mga bata na ang karamihan galing school.“What, Gia? Nakita mo siya?!” halos mapatayo si Nabe sa inuupuan sa sinabi ni Gia sa kanya. Kausap niya ang pinsan thru video call. Isang buwan matapos na pumanaw ng kanilang Lolo ay nagkaroon siya ng pagkakataong bumakasyon. Sa puntong iyon ay kakapasok pa lang ni Gia ng silid na ookupahin at saka palang nakakahinga nang maluwag dala ng naramdaman na tensyon sa pagkakita niya sa lalaking ilang taon niyang hinahangad na muling makita. Nangunot na ang noo ni Nabe, kulang ang impormasyon na sinabi ng pinsan.“Hmm, tama ka nga ng narinig, Nabe.” “So ano na? Anong dahilan kung bakit pinutol niya bigla ang communication niya sa’yo?” Iniiling ni Gia ang kanyang ulo. Hindi niya magawang itanong iyon kay Benedict dahil wala naman silang malinaw na usapan noon. Hindi rin malinaw ang kan

NAPAKURAP ANG MGA mata ni Gia na tila nahimasmasan sa nalaman, pinilit niyang maging kalmado sa kabila ng nagwawala niyang kalamnan. Sinasabi na nga ba niya, hindi nito ginawang seryoso ang nararamdaman niya para sa lalaki. Balewala lang ang pagiging malapit nito sa kanya noon, baka dahil sa kapatid lang ang tingin sa kanya.“Hindi mo ako pinapansin kaya bakit ako ang mauunang pumansin sa’yo?”Pasimpleng tiningnan ni Gia ang daliri sa kamay ni Bene. Walang singsing. Available pa. O baka naman pansamantalang hinubad niya.“Saka, hindi ba at pinutol mo na ang communication natin noon? Para saan pa ba?” “I did not, Gia.”Ang sagot na iyon ng lalaki ang nagpagalaiti kay Gia. Pinapalabas nitong sinungaling siya?“Anong hindi? Mula ng umalis ka hindi ka na komontak. Saka, sabi mo hindi ka mawawala ng graduation ko sa college? Nasaan ka ha?”Malungkot na binigyan siya ng ngiti ni Benedict. Kumibot na ang kanyang bibig na para bang may nais na sabihin upang ipaliwanag ang kanyang sarili ngun

HINDI SIYA PINANSIN ni Gia na sa mga sandaling iyon ay higit na ang kanyang paghinga. Kumibot-kibot ang bibig ni Bene. May isang kalokohan na naman ang nangibabaw sa kanyang isipan. Wala na sana siyang planong banggitin pa iyon, subalit hindi niya napigilan ang bibig na siyang nagkusa nang magsalita. Huli na noong mapagtanto niya ang sinabi niya.“Do you think he is better than me? Hindi ba at lagi mong sinasabi sa akin noon na ako ang ideal man mo, Giavanna?”Gia’s little nose was red. Naaalala niyang sinabi niya nga ang bagay na iyon, iyon nga lang hindi niya ini-expect na ang manhid nito. Nahihiya naman ang dalaga noon na diretsahing tukuyin na sabihin na siya nga ang pinaparinggan niya. Gia restrained herself again and again. Hindi siya pwedeng umiyak. Her red lips were slightly raised. Pakiramdam niya ay bumalik sila ng lalaki noong kabataan niya. Nga lang ang version niya ngayon ay maayos na kumpara ng panahong iyon.“He is more dedicated than you. Masyadong malaki ang agwat ng