Home / Romance / Seducing My Hot Ninong Everett / Chapter 251 - Chapter 260

All Chapters of Seducing My Hot Ninong Everett: Chapter 251 - Chapter 260

1021 Chapters

0251: Mga Bubuwit

Misha’s POV“Hello, Marie, kumpleto na ba ang lahat diyan sa meeting room?” tanong ko sa pinsan kong executive assistant ko habang kausap ko siya sa phone.“Yes, nandito na po ang lahat, ikaw na lang ang wala,” sagot niya.“On the way naman na ako,”“Okay, mag-ingat ka.”Mabilis akong nagmamaneho papunta sa isang mahalagang meeting para sa bagong collaboration ko. Isang luxury cosmetics line ang pinaplano naming ilunsad, at malaki ang inaasahan ng lahat sa proyektong ito. Yes, gusto ko ng something na kakaibang pagkakaabalahan naman, bukod sa pagte-training namin ni Everett. Well, naisip ko kasi, sa ibaba ng mga tani Luxury hotel ay magkaroon na ng mga cosmetic shop, at ito ang mahalagang meeting na pupuntahan ko ngayon.Ngunit sa kabila ng excitement na nararamdaman ko, may bahagi sa akin na parang hindi mapakali dahil sa buwisit na kotse na kanina ko pa napapansin na tila sinasadya akong sundan.Tumigil ako sa stoplight, at saglit kong sinilip ang rearview mirror. Napansin kong may

0252: M&E

Misha’s POVParang walang nangyaring aberya kanina. Fresh akong dumating sa meeting.Nakaupo na ako sa isa sa mga private conference rooms ng Tani Luxury Hotel. Kahit matagal na akong sanay sa ganitong klaseng eksena, hindi pa rin nawawala ang excitement ko tuwing may bagong proyekto. Sa pagkakataong ito, pinag-uusapan na namin ang magiging collaboration ng Tani Luxury Hotel at ng aking cosmetics brand na ilalabas na rin soon. Isa itong proyektong pinangarap ko simula nang maging magaling na rin ako sa pagme-makeup ng sarili ko. Actually, nung una, bago ko tanggapin ang Tani Luxury hotel, gusto kong hilingin kay Everett na sana ay makeup at skincare company ang gusto kong itayo, kaya lang naunang nagsabi si Everett na hotel ang hawakan ko kaya pumayag agad ako, sabi ko sa sarili ko, soon, magagawa ko rin, parang gagawin ko munang pagte-training ang paghahawak sa Tani Luxury hotels. Kaya nung matuto ako kung paano humawak ng company, heto, maglalakas loob na akong gumawa ng sarili kong

0253: M&E II

Misha’s POV“This isn’t just about creating products,” I began. “We’re building a story. When guests take these home, they won’t just remember Tani Luxury Hotel—they’ll remember how they felt. Luxurious. Pampered. Exclusive. This isn’t about selling items; it’s about preserving memories.”Nagkaroon ng saglit na katahimikan. Lahat ng mata ay nasa akin, at alam kong naabot ko ang gusto nilang marinig. Pero kasi, sa totoo lang, puwede ko naman nang ma-push agad ito nang hindi sila kailangan, for me, gusto kong marinig ang mga suggestion nila kung tama ba ang pinaplano kong ito o hindi, maganda na ‘yung matulungan nila ako.Habang lumalalim ang usapan, hindi maiwasang magkaiba ang opinyon sa ilang aspeto.“Do we really need to include travel-sized items?” tanong ni Claire. "Most of our VIP guests prefer full-sized products. Travel-sized feels less premium.”Maxine quickly defended our choice. “Travel-sized doesn’t mean less premium. It’s about convenience without sacrificing quality. Plus

0254: Something Smells Good

Misha’s POVMagaan ang pakiramdam ko ngayong hapon pag-uwi ko sa manisyon. Parang ang gaan lang ng paligid—walang masyadong alalahanin, walang masyadong iniisip, kahit na kakatapos ko lang makipaglaban kaninang umaga. Siguro, dahil sanay na ako sa mga panganib.Matagal-tagal ko na ring hindi naramdaman ang ganito. Kaya naisipan kong umuwi nang maaga para ipagluto si Everett ng isang espesyal na hapunan. Alam kong busy rin siya nitong mga nakaraang linggo, at gusto kong magpakaasawa sa kanya, kahit ngayong gabi lang.Pagpasok ko ng mansiyon, diretso agad ako sa kusina. Tinawag ko agad ang mga kasambahay namin, naglista ako ng mga ipapamili nila sa bayan. Sinabi ko rin na dalian nila kasi gusto ko, bago makauwi si Everett, luto na ang mga pagkain.Habang namimili sila, nagbuhos muna ako ng katawan para ma-fresh na rin ako. Pagkatapos, nagbihis na rin ako ng pambahay.Sakto naman na pagbaba ko, kararating lang ng mga kasambahay ko. Mukhang mga hinihingal pa.“Okay, menudo, adobong pusit,

0255: Lintek lang ang walang ganti

0255: Lintek lang ang walang gantiEverett’s POVNgayong araw, parang nakakatuyot ng lakas at utak, na tila ba isa sa mga araw na gusto kong tapusin agad ang mga gawain ko. Napakarami kong trabaho sa opisina, hindi ko na nga namalayan na halos wala na akong pahinga. Ang daming paper na dapat pirmahan at tapusin.Ngunit sa kabila ng lahat, heto si Garil, ang kaibigan kong tila may ibang misyon sa buhay ngayon—ang pilitin akong sumama sa bonding namin sa private yate ko. Wala akong ideya kung anong pumasok sa utak niya at bigla na lang siyang naging makulit ngayong araw. Pero sino ba naman ako para tumanggi, lalo na’t ilang beses na rin niyang sinakripisyo ang oras niya para samahan ako noon, kahit gaano rin siya ka-busy. Kaya kahit ayoko at abala ako ngayong araw, pumayag ako.Pagdating namin sa yate, tumahimik muna kaming dalawa habang lumalayag ito. Umiinom na naman kami ng wine na madalas naming gawin kapag nandito. Puno na naman ng mga pagkain ang lamesa. Napakaganda ng tanawin, ka

0256: Lintek lang ang walang ganti II

Everett’s POVKinabukasan, maagang-maaga pa lang ay nagising ako sa tunog ng cellphone ko. Napakunot ang noo ko nang makita ang isang un-register number sa phone ko. Sino naman kaya ito?“Hello?” sagot ko, halatang bagong gising pa.“Good morning, Everett,” ang boses na narinig ko ay kakaiba, parang wala itong emosyon. Agad tuloy akong kinabahan. “I hope you’re ready for some excitement today.”“Who is this?” tanong ko habang pinipilit na gawing hindi takot ang boses ko.“That’s not important. What’s important is that you have exactly one hour to save your dear friend Garil.”Napabalikwas ako ng bangon. “What are you talking about? Where is he?”“Oh, he’s fine… for now. But he won’t be for long if you don’t find him. I’ve planted a bomb in a warehouse, and he’s tied up there. You have one hour before it explodes.”“Huwag kang magbiro sa akin ng ganyan!” sigaw ko, pero nanatili ang boses sa kabilang linya na walang emosyon.“I’m not joking, Everett. Here are five addresses. One of them

0257: Goodbye, my friend

Misha’s POVNasa sementeryo kami ngayon ni Everett. Kasalukuyan nang inihuhulog ang puting kabaong ni Garil sa hukay, at bawat bagsak ng lupa sa kahoy ay parang martilyong tumatama sa dibdib ko, lalo na para sa asawa ko. Hindi ko kilala nang lubusan si Garil, pero sa mga kwento ni Everett, alam kong hindi lang siya basta kaibigan. Si Garil ang naging sandalan ng asawa ko sa napakaraming pagkakataon na lugmok siya. Kaya ngayong wala na siya, damang-dama ko ang kawalan sa puso ni Everett.Tahimik si Everett sa tabi ko, pero ramdam ko ang bigat ng bawat hininga niya. Pinagmasdan ko siya. Nakatayo siya nang diretso, nakasuot ng itim na suit na tila masyadong masikip dahil sa tensyon na nararamdaman niya. Hindi ko alam kung umiiyak siya sa ilalim ng suot niyang salamin, pero nang mapansin ko ang bahagyang panginginig ng kaniyang balikat, sigurado akong pinipigilan niyang humagulhol.“Everett,” bulong ko habang inaabot ang kamay niya.Tumingin siya sa akin, at doon ko nakita ang mga luha na

0258: I Will

Misha’s POVHindi ako pumasok sa trabaho ngayong araw. Mula kagabi, hindi na ako mapakali. Paulit-ulit ang naiisip ko—ang mga magulang ko, naisip ko na baka sila naman ang guluhin at gawan ng masama ni Tito Gerald. Alam kong hindi pa rin tapos ang gulo, at mas lalong lumalala ang mga banta sa amin mula kay Tito Gerald. Alam kong kailangan kong kumilos, kahit gaano kahirap ang desisyong ito.Habang nag-aalmusal ako kanina, tumingin ako sa litrato ng pamilya namin na nakasabit sa dingding ng dining area. Magkahawak-kamay kaming lahat—ako, si Everett, si Everisha. Napangiti ako nang bahagya, pero agad ding napawi iyon ng isang malalim na buntong-hininga. Sa likod ng larawang iyon ay isang masalimuot na katotohanan: ang panganib na dulot ni Tito Gerald sa mga mahal ko sa buhay.Hindi na ako nagdalawang-isip pa. Tumawag ako sa office at sinabi ko kay Marie na hindi ako makakapasok ngayong araw kaya cancel muna ang mga appointment at meeting. Alam kong mas mahalaga ang araw na ito kaysa sa

0259: I Will II

Misha’s POVDapat sana’y pauwi na ako matapos kumbinsihin ang mga magulang ko na sumama na kay Ate Ada at Everisha sa ibang bansa. Medyo magaan na ang pakiramdam ko kahit papaano dahil pumayag na rin sila sa wakas. Kaya lang. Nasa may gate na ako, palapit na sa sasakyan ko, nang mapansin kong tila may tatlong anino sa ‘di kalayuan na nag-aabang na umalis ako.Agad akong napalingon, at doon ko sila nakita—tatlong lalaki, armado, at palapit sa akin nang dahan-dahan.“Good evening, Mrs. Tani,” sabi ng isa habang ang boses niya nakakatakot. Naka-maskara silang lahat, pero kita ko ang galaw ng baril sa kamay niya.Parang bumagal ang oras. Tumindig ang balahibo ko, pero hindi ako nagpatinag. Tumalikod ako at dali-daling tumakbo pabalik sa loob ng bahay ng mga magulang ko.“Mama! Papa! Magtago kayo! Bilis!” sigaw ko habang pilit na sinasara ang pinto.“Misha, ano’ng nangyayari?!” sigaw ni Mama mula sa kusina.“Huwag na po kayong magtanong! Basta magtago kayo sa likod ng pantry! Now na!” Sini

0260: Magtago ka lang muna sa ngayon

Everett’s POVSabi ni Misha, pagplanuhan ko raw ang pagkikita namin ng tito ko. Kaya lang, ngayon ko na naisipang planuhing kitain siya. Kaya ko naman na, alam ko na sa sarili ko na kaya ko nang labanan sila, kahit ilan pa sila. Sa galing mag-training ng mga assassin na na-hire ni Misha para sa akin, gumaling talaga ako. Sa galing din magturo sa akin ni Misha sa paggamit ng baril, talagang natuto rin ako. At ngayon ko rin sasabihin na halos pantay na ang galing naming mag-asawa.Imbis na pumasok sa trabaho, heto, patungo ang kotse ko sa manisyon ng magaling kong tito. Pagdating sa harap ng mansiyon, doon na ako nag-park ng kotse. May guard na agad akong sinita kaya agad ko rin siyang pinatamaan ng baril.Sa bawat ko paglalakad ko sa labas mansiyon ng tito Gerald ko, ramdam ko ang bigat ng hangin, parang may bumubulong sa akin na ito na ang araw para sa hustisya. Hindi ko na pinansin ang takot o alinlangan. Sabi nga ni Misha, hindi raw dapat ako makaramdam ng takot kapag sasabak ako s

...

24 25 26 27 28

...

103

SCAN CODE TO READ ON APP