Lahat ng Kabanata ng My Stranger Groom Is A Billionaire: Kabanata 991 - Kabanata 1000

Chapter 149“Don’t wear lipstick,” nakasimangot na sambit ni Paul, sabay kuha ng tissue mula sa gilid at marahang binura iyon sa labi ni Dia. Para bang hindi siya matatahimik hangga’t hindi niya ito tinatanggal, at halatang hindi siya natutuwa sa ideyang may ibang makakakita kay Dia na may dagdag na ganda sa mukha niya.Nakakunot pa ang noo ni Paul, parang naiinis na naman at nanggigigil kahit ilang beses na nilang pinag-usapan iyon.Yes, ilang araw na ang lumipas mula nang una nilang pagtatalo tungkol dito, at kahit na napagkasunduan na nilang okay lang, ngayong mismong araw na makikipag-date si Dia sa lalaking ipinakilala ng Kuya River niya, bumalik ulit ang ugali niyang pagiging istrikto.Natawa si Dia, isang malakas pero malambing na tawa, na parang pinandidilatan siya ng araw sa kabila ng tensyon. Hinayaan naman niya si Paul kahit may konting inis sa tono nito.She liked the way he acted—possessive, protective, parang ayaw siyang ipamigay kahit sandali, pero siyempre hindi niya it

Chapter 151“How dare he joke like that!” iritang sambit ni Dia, saka tumingin kay Paul na kasalukuyang nagda-drive. “Tingin ba niya nakakatawa? I suddenly want na buhusan siya ng tubig kanina, eh, kainis!” dagdag pa niya at subra subra na talaga din ang inis na nararamdaman niya.Ramdam niyang naiiyak na siya, lalo na’t wala man lang siyang nakuhang kahit isang reaksyon kay Paul. Ang hindi niya gusto sa lahat ay bigla nanamang magalit sa kanya si Paul, not now that they are already doing fine.Tahimik lang ito, nakatutok ang tingin sa kalsada. Ang mga daliri niya, mahigpit na nakakapit sa manibela, halos mamuti na ang mga kasukasuan sa sobrang diin ng pagkakahawak. Ramdam ni Dia ang tensyon sa loob ng sasakyan—parang bawat segundo, mas lalong lumalalim ang katahimikan, nakakapaso, nakakasakal.“Hey,” mahinahong tawag ni Dia kay Paul para makuha ang atensyon nito. Hindi siya mapakali; kailangan niyang marinig mismo mula kay Paul kung ano ang iniisip nito. Tumikhim pa siya, umaasang kah

She was too drowned in what she felt right now to even think of what others might say if they ever found out. Her heart was pounding in her chest, her face flushed with warmth. All she wanted was that comfort, that closeness that only he could give.“Who’s that?” tanong naman ni Paul sa kabilang linya, nakataas ang kilay, pero may ngiti sa labi niya. Kita sa mga mata nito ang biro, at halatang nagsisimula na siyang mag-enjoy sa sitwasyong nakikita sa kabilang side ng camera.His tone was playful, yet there was a layer of curiosity, as though he wanted to know exactly who was watching their little moment.“Si Solvia,” sambit ni Dia at mabilis na hinarap ang camera kay Solvia. Halos mapatalon si Solvia sa kama at agad na naglakad papalapit, para bang hindi siya papayag na maiwan sa usapan. Nakatakip pa ang bibig niya kanina pero ngayon ay nakataas ang kilay at nakapamewang na, handang makialam at magsabi ng kanyang side.“Kuya Paul, baliw itong pinsan kong ito, kaya pwede bang huwag mo n

His muscles flexed naturally under the weight, and his strong arms made it look effortless, almost like he was showing off unintentionally. Para bang ang bawat hakbang nito ay may awtoridad at tiwala sa sarili.His physique reflected like it was really a perfect sculpture, which made Dia bite her lip unconsciously. Ang bawat galaw niya ay parang sinadyang iguhit para lamang tuksohin ang mga matang nakatingin. Sinagot siya ni Manang tungkol sa pagkain, pero parang iba ang gusto niyang kainin ngayon. She laughed quietly at her own naughty thought, shaking her head at herself, forcing her mind back to food.Tinaasan pa siya ng kilay ni Paul nang mapansin ang pagtawa niya ng mahina, tila ba nagtatanong kung ano ang iniisip niya, pero sa huli ay naglaro naman na rin ng ngiti ang labi ni Paul at napailing. As if silently amused by her antics, na para bang wala pa naman sinasabi si Dia ay alam na niya ang mga ngiti na iyon, at kabisado na ang ibig sabihin ng mga iyon.“Wow!” Muling manghang s

“Babae o lalaki?” tanong niya rito, doon na napatingin si Paul kay Dia dahil may kung anong selos na naman sa tinig nito. His brow arched, clearly catching her tone, at napansin pa niya ang mapanuyang kislap sa mga mata ni Dia.“Babae,” paos na sambit ni Paul na siyang nagpasimangot kay Dia. The word slipped out so casually from his mouth, but to Dia, it carried weight. Habang iniisip na may secretary itong babae tapos nakikita nito si Paul na seryosong nagtatrabaho, bigla na lang sumama ang loob ni Dia.She felt a pang of discomfort, almost like a tiny stab of jealousy twisting inside her chest. Gusto niya bigla na siya lang ang nakakakita ng ganitong side ni Paul.Mas lalo siyang hindi nasiyahan nang marinig iyon. Her lips pressed together tightly, arms crossing over her chest. She tried to focus again on his laptop at nanatiling tahimik na lang.Paul, on the other hand, noticed the shift in her mood. Napakunot ang noo niya, wondering why such a simple answer seemed to spark somethin