Semua Bab My Stranger Groom Is A Billionaire: Bab 1121 - Bab 1129

“Pag-usapan natin ang lalake mo,” pag-uulit pa ni Paul kaya naman napasimangot na si Dia at gusto na lang umirap bigla.Ramdam niya ang tensyon sa paligid nila, pero hindi niya kayang pigilan ang sarili sa pagkakaroon ng ngiti sa kanto ng labi niya. She couldn’t help but let a small smile tug at her lips, feeling a mix of amusement and warmth as she looked at him.The familiar pull of his gaze made her heart flutter, reminding her just how much she had missed moments like this.“Wala akong lalake—-” She tried saying, pero hindi niya natapos dahil sa agad na pagsabat ni Paul.“Kaya pala nakipagkita ka sa kanya kagabi.” He said, busangot na ang mukha, each word sharp but layered with concern. Ramdam ni Dia ang pag-iingat niya kahit na halata ang galit, and it made her chest soften.Natawa ulit si Dia ng mahina, a soft laugh that came out more from nerves than amusement.“Oo, pero hindi ko ng siya lalake—”“You don’t know how I fvcking tried my best not to go and pull you away from that f

Halos hindi siya makapagsalita nang bigla nitong makita ang pamilyar na kwintas, kwintas na akala niya ay hindi na niya makikita.Naiiyak nanaman siyang tinignan si Paul at saka muling tinignan sa hawak nito, ramdam ang kabog ng dibdib niya and all she want is to get it from him dahil una pa lang naman ay pagmamay ari niya yun.“N-Nasayo pa yan?” Hindi makapaniwalang tanong ni Dia dahil pitong taon na ang nakalipas, but his first gift to her was still there.Binalik niya yun noon, pero hindi niya talaga naisip na makikita pa niya ito. Ramdam niya ang init at lambing sa bawat kilos ni Paul, bawat galaw ng kamay nito, bawat tingin na ibinibigay sa kanya ay punong-puno ng pagmamahal at alaala ng nakaraan.“Hmmm. Huwag mo na ibalik sa akin ‘to,” he said gently and removed the lock bago ipwesto ang sarili sa likod ni Dia para mailagay yun. “Don’t fvcking remove this again,” mariing sambit, pero nandoon pa rin ang pag-iingat ni Paul. Halos nanginginig si Dia sa sobrang saya at emosyon.She h

“Good morning, Mommy! Good morning, Daddy!” Masayang bati ni Alys nang tuluyang bumaba si Paul at si Dia, halos tumalon pa sa kinauupuan sa sobrang saya.Kumikinang ang mga mata nito habang nakangiting nakatingin sa kanila, buong-buo ang tuwa sa mukha at talaga namang walang kaalam-alam sa nangyayare sa paligid.Napangiti si Dia sa anak, kahit may bahagyang kaba sa dibdib niya. Sa kabila ng lahat ng gulat at tensyon, malinaw sa kanya ang isang bagay, si Alys ang magiging pinakamasaya sa sandaling marinig nito ang balita.ia knows that Alys will be the happiest if she heard the news about them. Alam niyang sa kabila ng lahat ng pinagdaanan nila, si Alys ang magiging unang yayakap sa bagong simula na iniaalok ng tadhana sa kanila.Umawang lang ang tingin ni Dia nang tuluyang lumibot ang paningin niya sa sala. Doon lang tuluyang rumehistro kung gaano karami ang tao, halos lahat ng pamilya niya ay naroon. Parang isang eksenang hindi niya inaasahan sa araw na yun.Halos mapahinto ang hining

Chapter 288“Aly’s tired and now sleeping in her room, ikaw? Hmmm?” Natigilan si Dia sa pag-aayos ng mga damit niya nang biglang yumakap si Paul sa likod niya pagkatapos na sabihin yun.Nasa kwarto sila ni Paul...yes, they are already on Paul’s condo. Pinagbigyan na niya ito kahit na ang plano niya ay saka lang talaga lilipat kapag kasal na sila.Matagal din niyang pinag-isipan ang desisyong iyon habang nag-aayos ng kasal nila sa nakalipas na araw, paulit-ulit na tinimbang kung tama bang mauna ang hakbang na ito.Nalaman rin naman niya na may sarili talagang bahay si Paul, at hindi lang basta bahay, it was a big mansion, malaki, engrande gaya ng sabi ng Ate Thali niya.But Dia wants here for now. Mas gusto niyang dito muna, sa condo na mas tahimik at mas simple, kung saan mas ramdam niya ang pagiging normal nilang dalawa. Saka na ang mansion, saka na ang malalaking espasyo at mabibigat na responsibilidad, kapag kasal na sila, kapag buo na talaga ang lahat.Tinignan ni Dia ang kamay ni

Ang mundo ni Paul ay umiikot sa simpleng ayos lang ng buhok at ngiti ni Dia, sapat na para mabighani siya ng sobra kahit na alam niyang hindi na siya makakaahon pa. Every small movement, the way her hair fell, the gentle curve of her smile, made his heart race uncontrollably, reminding him how powerless he was to resist her.Binasa ni Dia ang labi niya, isang hindi sinasadyang kilos, at agad niyang nakita ang intensity sa mga mata ni Paul. She could feel the magnetic pull, making her knees weak, her pulse quicken.Ang tingin nito ay matalim, malambing, at puno ng pangako, hindi man diretsahang umamin, it was obvious in his expression. It was as if every gentle stroke of his gaze conveyed a promise that would never fade, a silent vow that he would always be hers.Umawang pa ang labi ni Paul habang nakatitig sa basa na labi ni Dia, parang hinihintay ang pahintulot na hindi na kailangang banggitin. His eyes, filled with desire and tenderness, spoke volumes beyond words, teasing yet comfor