All Chapters of ชายาแพทย์พลิกชะตา: Chapter 2281 - Chapter 2290

“คุณหนู...”เสี่ยวหงอยากตามไปด้วย แต่ถูกสาวใช้อีกคนกันไว้“ไม่ต้องเป็นห่วง พวกบ่าวจะพาคุณหนูจูไปเปลี่ยนชุดใหม่”“แต่ว่า” “แต่ว่าอะไรกัน พระนางฮองเฮายังนั่งอยู่ด้านบน อยากโดนตำหนิหรือ? ไม่ควรพาพวกเจ้ามาด้วยเลย ไม่รู้ว่าท่านย่าคิดอย่างไร พวกงามหน้า”สตรีที่อยู่ด้านข้างเอ่ยปากตำหนิ นางคือคุณหนูสามสกุลจู ออกเรือนตั้งแต่ปีก่อน เพราะสามีไม่เอาไหน ชีวิตความเป็นอยู่ในบ้านสามีจึงไม่ดีนักดังนั้นจึงมักกลับบ้านมารดา วันนี้ก็นั่งอยู่ในที่นั่งของสกุลมารดาเช่นกันเมื่อชีวิตตัวเองไม่ดี จึงทำให้ยิ่งเกลียดจูหวานหว่านเสี่ยวหงจะกล้าโต้แย้งนายได้อย่างไร ยิ่งกว่านั้นยังเป็นคุณหนูสามที่ฮูหยินให้กำเนิด จึงต้องหุบปากอย่างกังวลกู้หว่านเยว่ที่อยู่ด้านบนเห็นทุกสิ่งในสายตา นึกบางอย่างได้ จึงเรียกสาวใช้มาคนหนึ่งแล้วบอกสาวใช้ “เมื่อกี้เห็นว่าชุดของคุณหนูจูเปียก เจ้าไปดูสิว่ามีสิ่งใดพอจะช่วยเหลือได้บ้าง”สาวใช้ที่ถูกพระนางฮองเฮาองค์ปัจจุบันสั่งงาน ดีใจอย่างมาก จึงรีบตอบ “พระนางตรัสถูกต้อง บ่าวจะไปเดี๋ยวนี้เพคะ”เพียงไม่นานสาวใช้ก็ตามไปดู เมื่อกู้หว่านเยว่เห็นสาวใช้จากไป คิดว่าต่อให้เกิดเรื่องใดขึ้นจริง

แต่เป็นใครกันที่โหดเหี้ยมอยากจะทำร้ายนาง?ซ่งเยียนคิดไปคิดมา ก็คิดไม่ออกนางเป็นคนอัธยาศัยดีมาตลอด กระทั่งคนที่ไม่ชอบหน้า ก็ไม่เคยชักสีหน้าใส่พวกเขามาก่อน“ย่าห์!”ม้ายิ่งวิ่งเร็วขึ้นกว่าเดิม ซ่งเยียนไม่มีวิธีทำให้ม้าหยุดวิ่ง ทำได้เพียงพยายามดึงบังเหียนเอาไว้ เพื่อไม่ให้ตัวเองตกลงไปจากหลังม้า“อาเยียน! อาเยียน เจ้าอยู่ที่ใด?”ด้านหลังป่ามีเสียงคุ้นเคยเสียงหนึ่งดังขึ้น สีหน้าซ่งเยียนดีใจ จึงรีบตะโกน “หยวนชาง ข้าอยู่ทางนี้ ข้าอยู่ทางนี้ !”“อาเยียน!” หยวนชางได้ยินเสียงของซ่งเยียน จึงรีบขี่ม้าไล่หลังนางไป เขาร้อนใจจนเหงื่อแตกพลั่ก แล้วเร่งรัดม้าที่อยู่ใต้ร่าง “เจ้าเร็วหน่อย เร็วขึ้นอีกหน่อยสิ หากยังตามไม่ทัน อาเยียนจะมีอันตรายแล้วนะ”เขารู้สึกเสียใจไม่น้อย ทำไมเมื่อก่อนถึงเอาแต่ศึกษาเล่าเรียน ไม่เคยฝึกขี่ม้ายิงธนูมาก่อนตอนนี้อาเยียนพบกับอันตราย กระทั่งตามเขาก็ยังตามไม่ทัน“ย่าห์!”ขณะที่หยวนชางร้อนใจ จู่ ๆ ด้านหลังมีเสียงหนึ่งดังขึ้น ต่อจากนั้นร่างในชุดสีฟ้าร่างหนึ่งโฉบผ่านเขาไปอย่างรวดเร็วเสียงหนึ่งลอยมา “ซ่งเยียนอยู่ทิศใด?”หยวนชางจำกู้หว่านเยว่ไม่ได้ จึงตอบไปทันที “ทาง

กู้หว่านเยว่เรียกตัวนางไว้ “เจ้ามานี่”สาวใช้ตัวสั่นเทา แล้วเดินเข้าไปตรงหน้ากู้หว่านเยว่ด้วยสีหน้ากลัวความผิดกู้หว่านเยว่เอ่ยถาม “เจ้าไปดูคุณหนูจูไม่ใช่หรือ เหตุใดจึงอยู่ที่นี่ แล้วยังทำสีหน้าเลิ่กลั่กอีก?”สาวใช้รีบคุกเข่าทันที “ทางคุณหนูจูเกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อยเพคะ บ่าวไม่รู้จะทำอย่างไรจึงได้ลนลาน”กู้หว่านเยว่นึกถึงท่าทางลับๆ ล่อๆ เมื่อครู่ของพวกนาง สีหน้าจึงเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย“เจ้าค่อย ๆ พูดมา ทางโน้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”“คุณหนูจูถูกพวกนางพาไปเปลี่ยนชุดด้านหลัง บ่าวจึงแอบติดตามไปด้วย พบว่าพวกนางตีคุณหนูจูจนหมดสติ แล้วลากเข้าไปห้องรับรองด้านในสุดเพคะ” สาวใช้เล่าไปด้วยพลางมองคุณหนูเสนาบดีไปด้วยที่นางลนลานมากขนาดนี้ เพราะนางเดาได้ว่าสองคนนั้นต้องไม่หวังดีกับคุณหนูจูแน่นอน ต้องกำลังวางแผนทำชั่วอยู่แน่นอนการแข่งขี่ม้าตีคลีในวันนี้จัดขึ้นโดยฮูหยินของพวกนาง ต่อให้ผู้บงการอยู่เบื้องหลังไม่ใช่ฮูหยินของพวกนาง แต่หากเกิดเรื่องใดขึ้น ฮูหยินก็ต้องรับผิดชอบไปด้วยส่วนเสี่ยวหลานไม่ได้บอกเรื่องนี้แก่กู้หว่านเยว่ตั้งแต่แรก เพราะนางกำลังลังเลว่าจะบอกกู้หว่านเยว่ก่อน หรือว่าจะบอ

จูฮูหยินคุกเข่าอย่างลนลาน สิ่งที่พูดไม่ใช่ความเป็นห่วงลูกสาว แต่เป็นการเอาตัวรอดให้ตระกูล“พระนางฮองเฮา เรื่องนี้เป็นการกระทำของจูจิงเพียงคนเดียว ไม่เกี่ยวกับสกุลจู สิ่งที่นางทำ สกุลจูไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น โปรดอย่าพาลทรงกริ้วสกุลจูเลยนะเพคะ!”จู๋ซือจิ้งแค่นเสียงฮึดฮัด ไม่ว่าอย่างไรนางก็เกลียดสกุลจูแล้วกู้หว่านเยว่เอ่ยเตือนเสียงเรียบ “จูฮูหยินไม่สู้ไปดูคุณหนูจูก่อนดีกว่าว่าตกใจหรือไม่”จูหวานหว่านยังอยู่ด้านหลัง เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้น คงตกใจไม่น้อยจูฮูหยินไม่สนใจลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเอง และไม่สนใจลูกอนุภรรยาในจวน สนใจเพียงชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล ภายนอกดูนอบน้อม แต่ภายในกลับเย็นชาสุดขีด“เพคะ” จูฮูหยินไม่ค่อยเต็มใจ ลูกอนุภรรยาชั้นต่ำเยี่ยงนั้น ใครจะอยากไปดูกันเมื่อนึกขึ้นได้ว่านี่เป็นโอกาสดีที่จะหลบออกไป หากอยู่ต่อคงถูกซักถามเอาผิด จึงรีบเดินจากไปซูจิ่นเอ๋อร์ทำหน้าดูแคลน “ใต้หล้าถึงขนาดมีมารดาเช่นนี้อยู่ ไม่สนใจว่าลูกสาวตัวเองจะเป็นหรือตาย เห็นได้ไม่บ่อยนัก”นางหยางปกป้องนางมาก และทั้งรักและปกป้องลูกในท้องของนาง ดังนั้นจึงไม่มีทางเข้าใจ ว่าเหตุใดจูฮูหยินถึงได้เย็นชากับลูกสาวตัวเ

“นั่นมันคุณหนูจูไม่ใช่หรือ?”เมื่อครู่ลั่วยางเคยเห็นนางในงาน จึงจำอีกฝ่ายได้ทันที ส่วนชายหนุ่มที่จับข้อมือจูหวานหว่านซึ่งอยู่ข้างกัน น่าจะเป็นใต้เท้าโจว“โจวเหวิน?”กู้หว่านเยว่เปิดผ้าม่านรถม้า สิ่งที่พูดออกมา เป็นการยืนยันความคิดของลั่วยาง“พระนางฮองเฮา พวกเขามาทำอะไรกันที่นี่เพคะ?”กู้หว่านเยว่ส่ายหน้า แสดงว่านางเองก็ไม่รู้ แต่ดูจากท่าทางของทั้งสองคน มีเรื่องให้เก็บข้อมูลอีกแล้วดังนั้นกู้หว่านเยว่จึงรีบสั่งให้รถม้าหยุด แล้วจูงมือลั่วยาง “เอาเด็กไว้บนรถ พวกเราไปดูกันดีกว่า”มุมปากลั่วยางกระตุกไปทีหนึ่ง พระนาง เมื่อก่อนตอนท่านเก็บข้อมูลเรื่องของข้าก็เป็นเช่นนี้หรือ?แต่นางเองก็สงสัยว่าทั้งสองคนมีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร ดังนั้นจึงทำตามคำพูดกู้หว่านเยว่ ฝากเด็กเอาไว้กับแม่นมบนรถม้าก่อน ส่วนนางกับกู้หว่านเยว่ลงจากรถม้าไปพร้อมกันทั้งสองคนอยู่ในจุดที่ไม่ไกลจากพวกเขาสีหน้าจูหวานหว่านโกรธขึ้ง “ใต้เท้าโจว ท่านพาข้ามาทั้งอย่างนี้ หากใครรู้เข้า จะเกิดข่าวลืออย่างไรขึ้น ท่านรู้หรือเปล่า?”โจวเหวินจับมือนางเอาไว้ สายตาแน่วแน่มั่นคง “ข้ารู้ดี แล้วอย่างไรเล่า?”จูหวานหว่านโกรธจนแทบ