Lahat ng Kabanata ng THE BILLIONAIRE'S TRUE WIFE: Kabanata 161 - Kabanata 170

Huh, kanina ka pa ba jan ? , anong ibig mong sabihin sa tanong mo? , gulat na tanong ni lejandro. Narinig ko lang na parang may kausap ka , at agad mo itong binaba, kaya nagtanong ako dahil hindi mo kaagad sinagot ang tanong ko. ,sagot naman ni Raquel sa kanya. ''Sino kaya ang kausap niya , bakit gulat na gulat siya sa tanong ko? , hinalang saad ni Raquel sa kanyang sarili habang karga niya si Baby Claveria. ''Wala iyon mahal kong Asawa, isa lamang kakilala na nagkataong nagkasalubong kami at nagbigayan ng number at siya ang kausap ko kanina lang. Nagulat lang ako sa biglaan niyong pagsulpot ni baby Claveria kaya nagulat ako bigla. , mahabang paliwanag ni Chris(Lejandro). Ah, ganun ba. Pasensiya kana Asawa ko at pinagdudahan kita bigla. Okay lang , Mahal kong asawa. Kumusta ang Pagshopping niyo ni Baby Claveria? Tanong ni Chris(Lejandro) habang ang phone nito ay palihim na niyang pinatay ang tawag. ''Nga pala , Asawa ko.... Aalis ako mamaya , meron lang akong pupuntahan. Oka

"Talaga bang anak ko ang nakahimlay rito?" ang boses ay garalgal,pinipilit itago ang nanginginig na damdamin, ang mga mata niya'y nanlilisik na sa luha, malungkot na may halong emosyon na tanong ni Raquel kay Madam Borra. Tahimik si Madam Borra. Ngunit sa kanyang mukha, Pansin ang bangungut na ilang ulit na niyang inililihim.Nasa anyo ni Madam Borra ang sakit at pighati na nadarama niya ngayon, dahil sa biglaang pangyayari. ''Dyos ko' bulong niya, kung alam mo lang ang pinagdaanan ko.... Sa tinagal-tagal na panahong naghanap si Madam Borra kay Lucifer, napag-alaman na lamang niya na namatay si Lucifer sa isang malagim na hit-and-run. At hanggang ngayon, hinahanap pa rin ng mga tauhan ni Madam Borra ang gumawa noon kay Lucifer. "At napag-alaman niya ang balitang iyon sa mag-asawang nakakita kay Lucifer sa gitna ng highway. Tila ba tadhana ang nagudyok sa kanilang pagkikita. At sa pag-aakala ng mag-asawa na isang masamang tao si Madam Borra—dahil sunod-sunod ang mga hindi

"Mag-isang nakatayo si Raquel sa kanilang silid, tanaw na tanaw niya ang lupain ng mga Boraque. Malawak na lupain, maaliwalas na buwan ang nagsisilbing liwanag sa napakagandang hardin at malawak na lupain. Pero... paano ko pa lalasapin ang kagandahan, maaliwalas na kapaligiran kung wala na ang aking panganay na anak!" malamlam niyang sabi, nakatingin naman sa kanya ang bunso nilang anak ni Lejandro. "Bakit nagkaganito?! Bakit kung sino pa ang kinamumuhian ko sa lahat ay siya pang bumalik sa buhay ko! Tadhana ba ang may pakana ng lahat o sadyang planado na niya ang lahat para sa kanyang sariling kagustuhan!" mahinahon, banayad ngunit punô ng galit at pagkainis kay Lejandro ang kanyang nararamdaman. Isang katok mula sa pinto ang pumukaw sa madamdaming pag-iisip at pag-iisa ni Raquel sa kanilang malawak na silid – na tanging siya lang at si Baby Claveria ang naroon. Dahan-dahang naglakad si Raquel patungo sa pinto. May bahid ng kaba sa kanyang paghakbang. Lingid sa kaalaman ni Lejan

Marahang tumayo si Raquel, pilit inaalis ang nakayakap na si Lejandro sa kanyang katawan, nang hindi lumilikha ng kahit anong ingay na maaaring makagising sa kanya. At tagumpay siyang nakatakas sa mga bisig ni Lejandro—marahan, walang iniwang bakas ng paggising. Agad siyang nagtungo sa bintana ng kanilang silid. Mula roon, tanaw niya ang isang binatilyong nakasakay pa rin sa kanyang motorsiklo—tahimik, tila matagal nang naghihintay. Habang pinagmamasdan ni Raquel ang binatilyo, nakaramdam siya ng matinding pangamba—baka kilala niya ang binatilyong nasa harapan ng Boraque Mansion. Mabilis ang tibok ng kanyang dibdib. Parang may matagal nang nakakubling alaala na unti-unting gumigising sa kanyang isipan. "Ano itong nararamdaman ko? Hindi ko ito maipaliwanag, pero may kakaiba talaga akong nadarama. Parang may pwersang humihila sa akin pabalik sa aking nakaraan." Habang pinagmamasdan ni Raquel ang binatilyo, nakatingin din ito sa kanya—ang binatilyong kanina pa nasa labas ng m

"Ibalik mo na ang kwentas na pag-aari ko," banayad ngunit puno ng kasiguraduhang sabi ni Alexander kay Lejandro. "Kunin mo at buksan mo sa harapan ko ang pindat para makasigurado akong ikaw nga ang nagmamay-ari ng kwentas na ito!" "Uhmmm! Paano ko bubuksan ang pindat na 'yan? Kahit ilang beses mo pa 'yang piliting buksan ay hindi 'yan gagana. Sana umubra ang palusot ko nang makaalis na ako rito," sambit ng utak ni Alexander. "Kahit anong gawin mo d'yan o gawin ko, Mister — hindi 'yan mabubuksan," pagdidiin pa niya. Tumingin nang deretso si Lejandro sa binata habang sinasabi ang salita sa kanyang isip, "Pinagluluko ba ako ng batang ito? O, hindi talaga nabubuksan ang pindat na ito? Uhmm..." Bahagya siyang napakunot-noo, waring pinipilit basahin ang intensyon ng kanyang kausap sa bawat kilos at salita nito. Ngunit bago pa niya maproseso ang kanyang pag-aalinlangan, biglang nagsalita muli si Alexander. Ang boses nito’y mariin ngunit may halong kaba, na siyang gumambala sa daloy ng ka