All Chapters of ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง: Chapter 1951 - Chapter 1960

“อะไรกัน? เจ้าท้องลูกของผู้อื่น จะให้ข้าเคาะฆ้องตีกลอง ประกาศให้คนทั่วหล้ารับรู้หรือ?”สีหน้าคังอ๋องเย็นชา เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเหตุใดสตรีคนหนึ่งไร้ยางอายได้ถึงเพียงนี้ ยังกล้าอ้าปากพูดออกมาอีก!อูเยว่เอ๋อร์ไม่รู้สึกเลยว่าตนทำสิ่งใดไม่เหมาะสม นางกล่าวว่า “ไม่ว่าอย่างไร เด็กในท้องของข้าก็เป็นสายเลือดของราชวงศ์พวกท่าน ท่านจำเป็นต้องดูแลข้าให้ดี!”“ตอนนี้อาหารการกินทุกวันนี้แย่เกินไป ข้าไม่ชอบ ท่านต้องปรนนิบัติข้าอย่างดี ทำตามความต้องการของข้า!”“อีกอย่าง ข้าไม่ต้องการถูกขังอยู่แต่ในบ้าน ข้าจะออกไปข้างนอก!”คังอ๋องฟังคำเรียกร้องของอูเยว่เอ๋อร์ ก็แทบจะหัวเราะออกมา“สมองเจ้ามีปัญหาหรือไม่?”อูเยว่เอ๋อร์ชะงัก “ว่าอะไรนะ?”“เด็กที่เจ้าอุ้มท้องอยู่ไม่ใช่ลูกของข้า ข้ายังไม่ลงมือฆ่าเจ้า ก็นับว่ามีเมตตาแล้ว เจ้ายังมีหน้ามาเรียกร้องให้ข้าดูแลเจ้าอย่างดีอีกหรือ?”“หรือว่านี่เป็นธรรมเนียมของราชวงศ์ฉีเยว่ ให้เลี้ยงดูลูกของผู้อื่นแทน?”ถูกคังอ๋องตำหนิอย่างไม่ไว้หน้า สีหน้าของอูเยว่เอ๋อร์ก็ย่ำแย่ลงทันที นางโต้กลับว่า“เรื่องในตอนนั้นก็เป็นแค่อุบัติเหตุ ข้าไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย พูดไปแล้วเรื

ฉู่จวินถิงเห็นว่าพอฮูหยินของตนเองมาถึง ก็รีบไปหากลุ่มสหายสนิททันที แววตาพลันฉายรอยยิ้มบาง ๆ เช่นนี้ก็ดีแล้วที่ผ่านมายามมาเข้าร่วมงานเช่นนี้ เขามักกังวลว่าฮูหยินจะรู้สึกเบื่อหน่าย บัดนี้มีคนคุ้นเคยอยู่ด้วย นางก็คงสบายใจขึ้นมากซ่งรั่วเจินเองก็เห็นว่ามีผู้คนไม่น้อยอยากฉวยโอกาสนี้เข้ามาสนทนากับฉู่จวินถิง นางจึงตัดสินใจเดินตามเมิ่งชิ่นกับกู้ฮวนเอ๋อร์ไปยังบริเวณของแขกสตรี“ได้ยินหรือยัง? งานเลี้ยงค่ำคืนนี้ดูเหมือนแค่เชิญมาพบปะกัน แต่ความจริงแล้วคือการคัดเลือกชายาเอกให้เซียวอ๋อง”“เมื่อครู่ข้าแค่กวาดตามอง ก็เห็นว่าบุตรสาวจากแต่ละตระกูลแต่งองค์ทรงเครื่องกันสุดกำลัง ต่างคนต่างงดงาม ดูไปดูมาเสียจนข้าตาลายเลยทีเดียว!”กู้ฮวนเอ๋อร์ยิ้มแย้ม นางเป็นคนร่าเริงสดใสอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้รู้จักคุณหนูในเมืองหลวงมากมาย พอมาถึงที่นี่ก็ได้พบคนคุ้นหน้าคุ้นตาไม่น้อยซ่งรั่วเจินพยักหน้าเบา ๆ “ได้ยินมาแล้ว เห็นสีหน้าของพวกเจ้าทั้งสอง หรือว่าในใจจะเดาออกแล้วว่าใครจะได้เป็นพระชายาเซียวอ๋อง?”“ข้าว่าปู้ชิงเหยางดงามมาก เป็นประเภทที่เซียวอ๋องชอบ ในบรรดาคุณหนูตระกูลใหญ่ นางก็นับว่าโดดเด่นทีเดียว”เมิ่งชิ่นหัวเ

ซ่งรั่วเจินฟังคำพูดของเมิ่งชิ่นแล้ว ภาพเหตุการณ์นั้นก็ผุดขึ้นมาในหัว สีหน้าพลันแปลกไปเล็กน้อยภาพนั้นงดงามเกินไป นางไม่กล้าคิดต่อ!“เมิ่งชิ่น เจ้าอย่าเพิ่งรีบด่วนสรุป ลองคิดย้อนดูดี ๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หยางอ๋องเคยมีพฤติกรรมเช่นนี้มาก่อนหรือไม่?”“อีกทั้งก่อนหน้านี้ตอนที่พวกเราได้พบเขา เขาก็ดูปกติดีทุกอย่าง ไม่คล้ายคนที่มีความชอบเช่นนี้เลยจริง ๆ”แท้จริงแล้วซ่งรั่วเจินยอมรับเรื่องทำนองนี้ได้มากกว่าเมิ่งชิ่นและคนอื่นมาก อย่างไรเสียนางเป็นคนที่ทะลุเข้ามาในนิยาย เรื่องเช่นนี้สำหรับนางจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ละคนย่อมมีด้านที่แท้จริงของตนเพียงแต่ในยุคสมัยโบราณเช่นนี้ หากสถานการณ์เช่นนี้เป็นเรื่องจริง สภาพแวดล้อมและแรงกดดันย่อมโหดร้ายกว่ายุคปัจจุบันมากนัก“เจ้าพบเขาในลักษณะนั้นตอนกลางคืนเพียงครั้งเดียวหรือเห็นอยู่บ่อย ๆ? แล้วตอนกลางวัน เขามีพฤติกรรมเช่นนั้นหรือไม่?”เดิมทีเมิ่งชิ่นรู้สึกทั้งอับอายและลำบากใจ หากไม่ใช่เพราะอัดอั้นจนทนไม่ไหว นางก็คงไม่กล้าเอ่ยเรื่องนี้ออกมา แต่เมื่อเห็นรั่วเจินถามอย่างจริงจังและสุขุม จิตใจของนางก็เริ่มสงบลง“หลังจากเห็นครั้งแรก ข้าเองก็ไม่กล้าเชื่อ ถึง

เมิ่งชิ่นรีบรับกระดาษยันต์มา เก็บอย่างทะนุถนอม “คืนนี้ข้าจะนำไปแปะไว้ที่หน้าประตูอย่างแน่นอน แล้วจะสังเกตให้ดี พรุ่งนี้ข้าจะมาเล่าให้เจ้าฟังอีกครั้ง”“ดี” ซ่งรั่วเจินรับคำขณะที่พวกซ่งรั่วเจินทั้งสามหลบมาคุยกันเงียบ ๆ อยู่ตรงมุมหนึ่ง สายตาของผู้คนจำนวนไม่น้อยก็จับจ้องมาทางพวกนางเช่นกันอย่างไรเสีย พระชายาทั้งสามมารวมตัวกัน หนำซ้ำยังดูสนิทสนมกันมาก ภาพเช่นนี้ก็ถือว่าไม่ค่อยพบเห็นนัก“ชิงเหยา เจ้างดงามกว่าเมิ่งชิ่นมาก อิงตามหลักการแล้ว คนที่ควรจะแต่งกับหยางอ๋อง ก็น่าจะเป็นเจ้า” “ข้าไม่คิดเลยว่าเมิ่งชิ่นที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนไม่สนใจเรื่องการแต่งงานเลย คิดไม่ถึงเลยว่าจะกลายเป็นพระชายาหยางอ๋องเงียบ ๆ เช่นนี้ ชวนให้คนประหลาดใจโดยแท้”เหวินเมี่ยวจูถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ นางรู้จักปู้ชิงเหยามาหลายปี รู้ดีว่าปู้ชิงเหยามุ่งหวังจะเป็นพระชายามาโดยตลอด บุตรชายตระกูลขุนนางทั่วไปล้วนไม่คู่ควรกับนางส่วนหยางอ๋อง ก็คือผู้ที่ปู้ชิงเหยาเคยหมายปองมาก่อนนางเคยคิดมาตลอดว่า ปู้ชิงเหยาจะได้แต่งกับหยางอ๋อง ใครจะคิดว่าบทสรุปกลับพลิกผันจนทำให้ผู้คนตกตะลึง เมิ่งชิ่นได้ตำแหน่งพระชายาหยางอ๋องไปอย่างเงียบ ๆ

บัดนี้เมื่อได้ฟังคำพูดของซ่งรั่วเจิน ทุกคนก็เข้าใจเรื่องราวอย่างกระจ่างชัดในทันทีบรรดาสตรีที่มาร่วมงานเลี้ยงค่ำคืนนี้ ล้วนเป็นภรรยาเอกหรือบุตรสาวภรรยาเอก สิ่งที่พวกนางรังเกียจที่สุดในเรือนหลังก็คือท่าทีแบบอนุภรรยาเช่นนี้คุณหนูตระกูลใหญ่ไม่เคยลดตัวไปใช้เล่ห์กลต่ำ ๆ เช่นนี้ ในเรือนหลัง พวกนางก็เคยถูกวิธีสกปรกเช่นนี้ทำให้ขยะแขยงมาไม่น้อย พอได้ฟังดังนี้ จะมีใครบ้างที่ยังไม่เข้าใจว่าปู้ชิงเหยากำลังเล่นกลอุบาย เพื่อทำให้ทุกคนมองพระชายาหยางอ๋องในแง่ร้ายแววตาของกู้ฮวนเอ๋อร์ฉายแววรังเกียจ “ยังเรียกกันว่าญาติผู้พี่อีกนะ อยู่ดี ๆ ก็มาเล่นละครในงานเลี้ยงราตรี ไม่รู้ว่าคิดจะทำอะไรกันแน่!”ภายในใจของปู้ชิงเหยาเริ่มตื่นตระหนกมากขึ้นเรื่อย ๆ นางเผลอเหลือบมองไปทางเหวินเมี่ยวจูโดยไม่รู้ตัว เดิมทีคิดว่าเป็นเพียงเรื่องระหว่างญาติพี่น้อง พระชายารัชทายาทกับพระชายาอวิ๋นอ๋องคงไม่ออกหน้าเข้ามาแทรกก่อนหน้านี้ ขณะที่ยืนอยู่ไม่ไกล คอยสังเกตการสนทนาของพวกนาง สีหน้าของทั้งสามดูไม่สู้ดีนัก โดยเฉพาะหลังจากพระชายารัชทายาทพูดจบ สีหน้าของเมิ่งชิ่นยิ่งดูแย่เป็นพิเศษนางคิดว่าเป็นเพราะคุยกันไม่ลงตัว ความสัมพันธ์