All Chapters of ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง: Chapter 1971 - Chapter 1980

เมื่อผู้คนกลุ่มหนึ่งมาถึงอย่างเอิกเกริก ก็แลเห็นบ่าวรับใช้ของเหลียงอ๋องกำลังยืนเฝ้าอยู่ด้านนอก แม้ยังไม่ได้พูดอะไร ทว่าสีหน้าร้อนรนของอีกฝ่ายนั้น ก็สามารถมองออกว่าต้องมีปัญหาแน่ ๆ “ไม่ใช่กระมัง?” ในสมองของทุกคน ต่างมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาโดยไม่ได้นัดหมาย ก่อนหน้านั้น เหลียงอ๋องกับเซียวอ๋องได้ดื่มสุราร่วมกัน ทั้งสองเหมือนจะดื่มไปมาก พอจะไปพักผ่อน ทั้งสองก็ยังไปพักผ่อนพร้อมกันอีก ปู้ชิงเหยาก็แอบตามมาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ การกระทำเช่นนี้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ ความจริงก็เดาไม่ยากสักนิด อย่างไรเสีย ก่อนหน้านี้มีคนเห็นกับตาว่าปู้ชิงเหยาเดินมุ่งมายังทางนี้ นางลำพังผู้เดียว ย่อมไม่อาจถูกผู้ใดบังคับได้ ฉะนั้นสตรีนางนี้คิดการสิ่งใดกันแน่ ทุกคนล้วนรู้แจ้งอยู่แก่ใจ เพียงแต่ก่อนที่ยังไม่ได้เห็นกับตา ทุกคนก็ไม่เหมาะที่จะกล่าวออกมาตรง ๆ เท่านั้น หากไม่เป็นดังนั้น ก็เท่ากับต้องตกเป็นผู้มีความผิดฐานทำลายชื่อเสียงสตรีหรือ? “เจ้าลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ที่นี่ ทำสิ่งใด” หลิ่วกุ้ยเฟยที่กำลังเดินตามหลังฮองเฮา ครั้นเห็นท่าทางของบ่าวรับใช้ใกล้ชิดเหลียงอ๋อง ก็พลันกล่าวเสียงแข็งในท

ตั้งแต่วินาทีที่คังอ๋องได้ยินว่าอูเยว่เอ๋อร์ก็อยู่ข้างในด้วย ร่างกายก็แข็งทื่ออยู่กับที่ทันที เขารู้ว่าอูเยว่เอ๋อร์เข้าวังในวันนี้ เพราะนางตั้งครรภ์ เป็นบุตรของเหลียงอ๋อง ในใจของเขาก็รู้สึกว่าไม่ยุติธรรม ดังนั้นเขาจึงอาศัยโอกาสนี้พาอูเยว่เอ๋อร์เข้าวังเพื่อเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ เขาอยากขอให้เสด็จพ่อยกเลิกการหมั้นหมายนี้ เขาไม่อยากเห็นอูเยว่เอ๋อร์อีกจริง ๆ แม้อูเยว่เอ๋อร์จะอยู่เพียงในจวน เขาไม่จำเป็นต้องพบเจอ แต่แค่นึกว่าสตรีนางนี้อยู่ เขาก็รู้สึกว่าหัวใจถูกปกคลุมด้วยเมฆดำ เป็นความอึดอัดที่พูดไม่ออก อย่างไรเสีย บัดนี้อูเยว่เอ๋อร์ก็ตั้งครรภ์บุตรของเหลียงอ๋องแล้ว สู้แอบส่งนางไปยังเรือนของเหลียงอ๋องเสียเลยยังจะดีกว่า เพื่อไม่ให้พอถึงตอนนั้น หากเกิดปัญหาใดขึ้นกับเด็ก เขาจะอธิบายไม่ได้ เสด็จพ่อตรัสว่าจะพิจารณาข้อเสนอของเขา เขาจึงมาร่วมงานเลี้ยงราตรีด้วยความยินดี ไม่ได้ใส่ใจอูเยว่เอ๋อร์ด้วยซ้ำ และก็ไม่ได้สนใจว่าสตรีนางนี้ไปอยู่ที่ใด ใครจะคิดว่าจะบังเอิญพบอูเยว่เอ๋อร์ที่นี่? สตรีนางนี้ไม่รู้จริง ๆ หรือว่ายางอายคือสิ่งใด? คังอ๋องคิดจะเบียดกลับเข้าไปในฝูงชนอย่างเงียบ ๆ พย

เมื่อเหลียงอ๋องและคนอื่น ๆ สวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว จึงรีบร้อนพากันไปยังตำหนักที่อยู่ข้าง ๆ อย่างไรเสีย ภายในห้องนี้เกิดเรื่องชั่วช้าถึงเพียงนี้ บนพื้นถึงขั้นยังมีสิ่งที่ถูกอาเจียนออกมาอีกด้วย ฮองเฮาและหลิ่วกุ้ยเฟยเพียงเข้ามาเห็นแวบเดียวก็รู้สึกคลื่นไส้ ย่อมไม่ประสงค์จะอยู่ต่อที่นี่ “เหลียงอ๋อง บัดนี้เจ้าสามารถอธิบายมาให้ชัด ๆ ได้แล้ว” ฮองเฮาสีหน้าเย็นชา เรื่องในวันนี้ หากเหลียงอ๋องไม่อาจให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลได้ ก็พังลงโดยสิ้นเชิง! ขณะนี้เหลียงอ๋องก็จัดระเบียบความคิดได้แล้ว แม้ไม่รู้ว่าตัวเองเหตุใดสุดท้ายจึงตกอยู่ในสภาพนี้ และในใจก็ไม่รู้แน่ชัดว่าเซียวอ๋องเป็นส่วนหนึ่งของการใส่ร้ายเขาหรือไม่ อย่างไรเสีย ตอนนี้เขาก็พลาดท่าแล้ว จึงทำได้เพียงหาทางผลักความรับผิดชอบไปให้ผู้อื่น เขาจึงจะมีโอกาสรอดเพียงเล็กน้อย “ฮองเฮา ก่อนหน้านี้ข้าดื่มสุราจนเมาร่วมกับเซียวอ๋อง ร่างกายล้วนสติเลอะเลือน จึงมาพักที่ตำหนักนี้” “ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ในเวลาต่อมา และก็ไม่รู้ว่าเซียวอ๋องจากไปเมื่อใด แต่ข้ายืนยันได้ว่าข้าถูกวางยาแน่นอน จึงได้กระทำเรื่องเหลวไหลเช่นนี้!”

กู้ฮวนเอ๋อร์รู้ดีว่าบุรุษบางคนไม่เลือกนัก แต่ไม่คิดเลยว่าจะไม่เลือกได้ถึงเพียงนี้ดีชั่วอย่างไรนางก็เป็นภรรยาของพี่น้อง ก็ควรมีความเกรงใจอยู่บ้าง ยิ่งไปกว่านั้นอูเยว่เอ๋อร์ยังตั้งครรภ์ลูกของเขา ใบหน้าซีดเผือดราวกับผี ทั้งยังอยู่ร่วมกับสตรีอีกผู้หนึ่งคนที่มีสติปัญญาอยู่บ้าง คงไม่กระทำเรื่องเช่นนี้แน่น่ากลัว!ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!ซ่งรั่วเจินส่ายหน้า “ฟังคำอธิบายของพวกเขาก็แล้วกัน อย่างไรเสียเรื่องเช่นนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทำกันได้อยู่แล้ว”“เปิดหูเปิดตาจริง ๆ เหลวไหลไม่ธรรมดา!”อูเยว่เอ๋อร์เห็นว่าสายตาของทุกคนล้วนจับจ้องมาที่ตน จึงรู้สึกพอใจขึ้นมาหลายส่วน เห็นชัดว่านางสำคัญกว่าปู้ชิงเหยามากนัก แต่กลับเป็นปู้ชิงเหยาที่ถูกซักถามก่อน ทำให้นางไม่พอใจอย่างยิ่งไม่ควรเป็นเช่นนี้!“ข้ากับเหลียงอ๋องต่างมีใจให้กัน”เพียงประโยคเดียว ก็ทำให้ทุกคนตะลึงงันราวกับถูกฟ้าผ่าทุกคนต่างเบิกตากว้าง ไม่อยากเชื่อว่าอูเยว่เอ๋อร์จะกล้าพูดถ้อยคำเช่นนี้ออกมา นางไม่เห็นคังอ๋องอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อยนางกับเหลียงอ๋องต่างมีใจให้กัน นั่นก็หมายความว่าทั้งสองรู้อยู่แล้วว่าจะเกิดเรื่องใดขึ้น จึงปล่

ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วครู่หนึ่งแม้แต่ฮองเฮาผู้ผ่านเรื่องราวมามากมาย ตอนนี้ยังถูกเหตุการณ์ตรงหน้าทำให้ตะลึงงัน ไม่อาจตัดสินได้ในทันทีว่าระหว่างปู้ชิงเหยากับอูเยว่เอ๋อร์ ตกลงผู้ใดกันแน่ที่พูดความจริงอย่างไรเสีย คนทั้งสามก็ได้หลับนอนร่วมกันแล้ว เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้สิ่งที่ต้องสืบสวนในเวลานี้มีเพียงว่าเหลียงอ๋องอยู่กับปู้ชิงเหยาก่อน หรืออยู่กับอูเยว่เอ๋อร์ก่อนกันแน่ส่วนเรื่องว่าใครมาก่อนมาหลัง พวกเขาแทบไม่ใส่ใจเลยในบรรดาทุกคนมีเพียงเหลียงอ๋องเท่านั้นที่ใส่ใจอย่างที่สุดเขาไม่มีวันยอมรับว่าตนกับอูเยว่เอ๋อร์มีใจให้กัน เมื่อได้ยินถ้อยคำของปู้ชิงเหยา กลับรู้สึกว่าเข้าทางตน จึงรีบเอ่ยขึ้นทันที“ฮองเฮา อูเยว่เอ๋อร์พูดเหลวไหล ข้ากับนางหาได้มีใจให้กันไม่”“เรื่องครั้งก่อนก็เป็นนางที่วางยา ข้าถึงได้พลาดท่าติดกับของนาง วันนี้ก็เป็นนางที่วางยาอีกครั้ง!” เหลียงอ๋องพูดอย่างร้อนรนอูเยว่เอ๋อร์เห็นว่าเหลียงอ๋องปฏิเสธความสัมพันธ์กับตน เพลิงโทสะพลันพลุ่งพล่านขึ้นภายในใจ บัดนี้นางกำลังตั้งครรภ์ลูกของเขา แต่เขากลับเข้าข้างปู้ชิงเหยา ไม่ยอมปกป้องนาง!“ท่านทำกับข้าเช่นนี