All Chapters of ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง: Chapter 1941 - Chapter 1950

“อูเซิ่งเจ๋อฝันร้าย” ฉู่จวินถิงกล่าว ซ่งรั่วเจินเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย “บุรุษกำยำเช่นเขา ไม่หวาดกลัวสิ่งใดไม่ใช่หรือ ไปกระทำเรื่องผิดศีลธรรมอันใดมา จึงถูกฝันร้ายตามติดได้?” “ฮ่า ๆ ใครจะรู้เล่า เขาฆ่าฟันเพื่อกลับคืนสู่เชื้อพระวงศ์ราชวงศ์ฉีเยว่ตลอดทาง ย่อมเห็นเลือดมามากมาย ยามความจริงแล้วหากจะถูกฝันร้ายรบกวนในยามค่ำคืน ก็หาใช่เรื่องแปลกไม่” เพียงแต่ ช่วงเวลาที่เขาฝันร้ายนั้น ค่อนข้างน่าสงสัยยิ่งนัก รู้สึกว่าอาจเกี่ยวข้องกับอูเยว่เอ๋อร์” ฉู่อวิ๋นกุยกล่าวพลางยิ้ม “อูเยว่เอ๋อร์?” ซ่งรั่วเจินได้ยินชื่อนี้ ก็พลันนึกขึ้นได้ว่านางไม่ได้ใส่ใจอูเยว่เอ๋อร์มานานพอควรแล้วจริง ๆ คำนวณดูเวลาแล้ว ก็น่าจะใกล้ถึงเวลาแล้ว นางนับนิ้วคำนวณดู ก็พบว่าสภาพของอูเยว่เอ๋อร์ในยามนี้ก็ไม่ได้สบายดีนัก ในเวลานั้นเอง อวิ๋นหยางก็เดินมาข้างกายฉู่จวินถิง ก่อนจะรายงานเรื่องหนึ่ง “วันนี้พระชายาคังอ๋องไม่สบาย กล่าวว่าฝันร้ายตามติด จึงตั้งใจเชิญหมอหลวงไปตรวจดู ผลปรากฏว่านางตั้งครรภ์แล้ว” ได้ยินดังนั้น ภายในห้องก็เงียบงันลงในชั่วพริบตา สีหน้าฉู่อวิ๋นกุยประหลาดอยู่ไม่น้อย หลังจากท

ซ่งรั่วเจินนึกขึ้นได้ว่า บัดนี้อูเยว่เอ๋อร์ก็ถูกฝันร้ายรบกวนเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าอูเซิ่งเจ๋อกับอูเยว่เอ๋อร์ต่างก็ประสบเหตุพร้อมกัน จึงเกิดความสงสัยอยู่บ้างว่า มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่ “นั่งลงแล้วค่อย ๆ พูดเถิด” ฉู่จวินถิงกล่าว หลังจากที่นั่งลงแล้ว อูเซิ่งเจ๋อจึงเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ออกมาทั้งหมด “ตอนแรกกระหม่อมก็ไม่ได้คิดจะไปพบอูเยว่เอ๋อร์ ทว่านางก็หาวิธีมาพบกระหม่อมอยู่ตลอด ต่อมากระหม่อมก็คิดว่าน่ารำคาญเสียจริง สู้ไปพบเสียทียังดีกว่า” “สถานที่ที่นางนัดกระหม่อมให้มาพบกันคือบนภูเขา ในยามดึกเงียบสงัดยิ่งนัก กระหม่อมเห็นนางเดินมาอย่างเหน็ดเหนื่อย ตัวเต็มไปด้วยฝุ่น ท่าทางอเนจอนาถไม่น้อย คงต้องใช้ความพยายามไม่น้อยในการลอบหนีออกมา” “นางขอให้กระหม่อมช่วยเหลือ กล่าวว่าปรารถนาให้กระหม่อมพานางกลับราชวงศ์ฉีเยว่ แต่กระหม่อมไม่คิดจะใส่ใจนางอยู่แล้ว” “แท้จริงแล้วการพบกันครั้งนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่ได้เห็นสิ่งใดผิดปกติเลย หลังจากที่นางถูกกระหม่อมปฏิเสธ ฃก็โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก กล่าวถ้อยคำหยาบคายออกมาไม่น้อย กระหม่อมรู้สึกว่านางดูราวกับหญิงวิกลจริต เห็นได้ช

เมื่อซ่งรั่วเจินเห็นร่องรอยบนร่างของอูเซิ่งเจ๋อ ก็เข้าใจในทันที ดูท่าแล้ว งูตัวนี้จะไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!อูเซิ่งเจ๋อพยักหน้า “ตอนนั้นพวกเราเดินไปถึงสถานที่กันดารอย่างมาก พื้นดินตรงนั้นนุ่มมากจริง ๆ”“ตอนนั้นข้าเหยียบลงไปก็รู้สึกแปลกใจ เพราะกังวลว่าอูเยว่อ๋อร์จะวางกับดักเอาไว้ ถึงขั้นสงสัยว่าข้างล่างอาจเป็นหลุมพราง”“เพียงแต่ข้าเห็นว่านางเองก็ยืนอยู่บนนั้น อีกทั้งสภาพของนางในเวลานั้นก็ไม่น่ามีกำลังพอจะลงมือกับข้า ข้าจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก”“นั่นคือรังงู” ซ่งรั่วเจินกล่าวฉางผิงถอนหายใจโล่งอก “ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าไม่ใช่ฝีมือของอูเยว่อ๋อร์ เพียงแต่เผลอเข้าไปในรังงูโดยบังเอิญ เลยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นใช่หรือไม่?”ซ่งรั่วเจินพยักหน้า “ถูกต้อง”ฉางผิงเคยคิดมาตลอดว่าเป็นฝีมือของอู๋เยว่อ๋อร์ อย่างไรเสียพวกเขาก็เคยเห็นวิธีการที่สตรีผู้นั้นเคยใช้มาก่อน อำมหิตไม่ธรรมดาเลยจริง ๆทว่าพอตั้งสติได้ก็เอ่ยขึ้นอีกว่า “เช่นนั้นตอนนี้ควรทำเช่นไร? เขาฝันร้ายติดต่อกันมาหลายวันแล้ว อาการก็ไม่เห็นจะทุเลา ไม่ทราบว่าพระชายารัชทายาทมีวิธีช่วยเขาหรือไม่?”ภายในใจอูเซิ่งเจ๋อตอนนี้มีเพียงความสงสัยและความเลื่อมใ

ซ่งรั่วเจินพยักหน้าเบา ๆ “หากนางไม่ได้พบผู้มีวิชาคนอื่นมาช่วยแก้ไข เช่นนั้นตอนนี้ก็คงเป็นอาการเดียวกัน”ดวงตาของฉู่อวิ๋นกุยสว่างวาบขึ้น ก่อนจะเอ่ยว่า “ไม่ใช่ว่าอูเยว่เอ๋อร์ถูกพบว่าตั้งครรภ์หรอกหรือ?” “ก่อนหน้านี้นางไม่เคยมีความเคลื่อนไหวใด ๆ เลย เป็นไปได้หรือไม่ว่าเพราะร่างกายไม่สบาย ต้องไปหาหมอ จึงถูกพบว่ากำลังตั้งครรภ์?”ทุกคนต่างหันหน้ามองกัน พอพูดเช่นนี้ เรื่องราวทั้งหมดก็ดูสมเหตุสมผลขึ้นมา“ถ้าอย่างนั้นอูเยว่เอ๋อร์ตอนนี้ก็นับว่าโชคร้ายจริง ๆ ไม่เพียงตั้งครรภ์ ยังต้องฝันร้ายทุกวันอีกด้วย”กู้ฮวนเอ๋อร์อุทานจิ๊ ๆ สตรีตั้งครรภ์ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ใครคิดเล่าว่าอูเยว่เอ๋อร์จะตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ แต่ก็…เรียกได้ว่ารนหาที่ จะโทษใครอื่นไม่ได้“ไม่คิดเลยว่าเสด็จพี่สามแต่งงานมาหลายปี ไม่เคยมีลูก บัดนี้กลับมีลูกคนแล้วคนเล่า”“พี่สะใภ้ แบบนี้ถือว่าเป็นดวงชะตามากบุตรมากวาสนาหรือไม่?” ฉู่อวิ๋นกุยถามอย่างใคร่รู้ซ่งรั่วเจินนึกถึงสถานการณ์ของเหลียงอ๋อง นางจำได้ว่าในต้นฉบับ เหลียงอ๋องมิได้เป็นผู้มีดวงมากบุตรมากวาสนาอย่างไรเสีย พระเอกนางเอกของเรื่องต่างหากที่เป็นผู้มีดวงมากบุตรมากวาสนา

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ สิ่งที่นางควรทำก็คือเป็นบุปผารู้ภาษาอย่างเงียบ ๆ เมื่อฮ่องเต้อยากจะตรัส นางก็รับฟังด้วยความอดทน หากฮ่องเต้มิได้ตรัส นางก็เพียงอยู่เคียงข้างอย่างเงียบ ๆ ไม่รบกวนนับแต่ฮ่องเต้ได้ยินจากหมอหลวงว่าเป็นไปได้อย่างมากที่เด็กในครรภ์ของอูเยว่เอ๋อร์จะเป็นบุตรของเหลียงอ๋อง ก็รู้สึกอึดอัดเดือดดาลอย่างที่สุดเดิมทีเห็นว่าพระโอรสแต่ละองค์ล้วนมีความสามารถ ตอนนี้กลับดี แต่ละคนล้วนสร้างเรื่องฉาวโฉ่ให้ราชวงศ์!“ก็ไม่รู้ว่าตกลงจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์แห่งราชวงศ์ฉีเยว่ผู้นั้นคิดการใด คัดเลือกตัวหายนะเช่นนี้มาแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ ในสายตาเรา เขาตั้งใจส่งอูเยว่เอ๋อร์มาทำลายลูกชายของเรา!”“ก่อนหน้านี้เรายังคิดว่าเขามีใจอยากสมานฉันท์ บัดนี้เห็นที เขาเพียงเปลี่ยนวิธีการเท่านั้น!”ฮองเฮามองสีหน้าที่กำลังเดือดดาลของฮ่องเต้ ก็รู้ว่าครั้งนี้ทรงกริ้วอย่างแท้จริง จึงได้แต่เอ่ยปลอบว่า“อุปนิสัยของอูเยว่เอ๋อร์นั้นแย่ยิ่งนัก ยากจะเชื่อว่าองค์หญิงแห่งแคว้นหนึ่งจะกล้าทำเรื่องพรรค์นี้ได้”“เหลียงอ๋องเด็กคนนั้นแต่งงานมาหลายปีแล้วยังไร้ทายาท บัดนี้มีทายาทได้อย่างยากลำบาก กลับเป็นเรื่องอื้อฉาวเช่นนี