All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 661 - Chapter 670

Medyo nabigo siya. Maganda naman ang pampublikong relasyon ng A.S Design Studio, ngunit ang bagay na hindi niya nagawa sa loob ng ilang araw ay kayang gawin ni Sylvio sa isang gabi lamang."Tara na, ihahatid na kita."Gusto niyang sabihin na hindi na niya kailangan ng kasama, ngunit tumayo na ito at naglakad patungo sa pinto, hindi man lang siya binibigyan ng pagkakataong magsalita. Dahil alam niyang kailangan pa rin niya ang tulong nito para kay Marco, tumayo na rin siya at sumunod.Sa daan, marahil dahil sinabi ni Sylvio na tutulungan niyang sugpuin ang balita, unti-unting kumalma si Sierra na matagal nang nagtitimpi. Sa sobrang pagod, nakatulog pa siya sa loob ng kotse.Nang makita na natutulog si Sierra, binagalan ni Sylvio ang takbo ng kotse at maayos itong tumakbo sa kalsada.Ang biyaheng karaniwang tumatagal ng dalawampung minuto ay tinapos ni Sylvio ngayong gabi ng sampung minuto lamang.Dahan-dahang huminto ang kotse sa harap ng mansyon ng pamilyang Santillan.Hindi kayang gi

"Hindi basta-basta matatalo ang daddy mo. He's skilled when it comes to swimming—how could he be scared of a huge river?" Namula ang mga mata ni Vester. "If that so, bakit hindi pa siya bumabalik?" "...Baka may inaasikaso lang siya." "You'r lying." Maagang lumawak ang isip ni Vester. Hindi tulad ni Thalia na naniniwala na lang na nasa malayo ang ama at hindi makakadalaw. Si Vester ay may sariling pag-iisip at hindi madaling maloko. Nag-isip sandali si Sierra at nagsabi nang tapat, "Hindi ako nagsisinungaling. Kung patay na siya, bakit hindi nahanap ng mga pulis ang katawan niya?" Nakangusong nagtanong si Vester, "Buhay pa po ba talaga si Daddy?" Mariing tumango si Sierra. Biglang nawala ang pagpipigil kay Vester, at bumuhos ang kanyang mga luha. Naramdaman ni Sierra ang matinding kirot sa puso at mahigpit na niyakap ang anak. Sumandal si Vester sa dibdib ng ina at humagulgol nang malakas. Ang kanyang tinig ay puno ng luha habang isinisigaw, "Daddy .. Daddy..." Ang Daddy niy

Nag-alala si Alea. "Ma'am, mas mabuting huwag na kayong pumunta. Sinuntok po ni Reon ang guwardiya, kaya tiyak na gagamitin nila iyon para guluhin kayo.""Huwag kang mag-alala, sasama sina Reon at Carlos. Hindi nila ako kayang apihin." Sa katunayan, naghihintay nga si Sierra ng pagkakataong makita si Stevan, kaya paano niya ito palalampasin?Bukod pa roon, ang pagiging magalang ni Ericka sa pagpapatawag ay tanda na hindi ito mangangahas na harapin siya nang hayagan.Sa ngayon, nasa mata ng publiko ang pamilyang Montezides. Maraming nakatingin. Kakatanggap pa lang ni Julian sa Montezides at hindi pwedeng payagan ni Ericka na masira ang pangalan ng pamilya.Dahil kung mangyari iyon, hindi lang mawawalan ng katatagan ang pwesto ni Julian, kundi mapagbibintangan din siyang nagnanais angkinin ang yaman ng pamilya.Kahit na iyon naman talaga ang layunin ni Ericka, hindi niya ito pwedeng ipakita nang lantaran—kung hindi, hinding-hindi siya mapapatawad ng pamilya Montezides.Habang papunta sa

“Paano niyo nasisiraan ng ganito ang Pinuno?” agad na dumepensa si Ericka. “Akala mo ba dahil hindi na makakilos ang byenan mo ngayon ay wala nang makapagpapatigil sa iyo rito kaya ka na nagsasalita nang ganyan? Huwag mong kalimutan, kahit hindi na makakilos ang byenan mo, narito pa ang Uncle ni'yo, na mas nakatatanda sa iyo.” Lumingon ito kay Stephano na nananatiling tahimik na nakaupo sa kanyang wheelchair. “Stephano, magsalita ka naman! Hayaan mo na lang ba siyang maghari-harian sa pamilyang Montezides?” Tumingin si Sierra kay Stephano. Ito ang taong laging pinagkakatiwalaan at iginagalang ni Marco. Alam niyang mahalaga kay Marco ang ugnayang ito, kaya hindi niya ito sisirain. Bahagyang lumambot ang kanyang tindig at naging mas malumanay ang boses. “Uncle, naniniwala po akong buhay pa si Marco. Gusto ko lang po sanang ingatan ang pamilyang ito para sa kanya. Ayaw niyo po namang pagbalik niya ay wala na ang lahat, hindi po ba?” Bumuntong-hininga si Stephano. “Kung buhay pa siya,

Maya-maya ay napagtanto ni Ericka na nawala siya sa sarili; ang labis na pag-aalala ay nagpalabo sa kanyang isip, at muntik na siyang maloko ng babaeng iyon na si Sierra. Sa halip na siya ang sumugod sa kanya, mas mabuting hayaan na lang si Napoleon ang humatol. Ang lakas ng loob niyang tumawag ng pulis para dakpin ang anak niya! Sisiguraduhin niyang hindi siya makakaligtas dito! Agad niyang inayos ang sarili at humarap kay Napoleon. “Pinuno, gumagawa lang siya ng kwento. Ang pagkamatay ni Mommy at ang pagkaparalisa ni Stevan ay kagagawan niya lahat. Nakikiusap ako, magpatawag po kayo ng meeting at parusahan siya sa harap ng buong angkan bilang babala sa lahat.” “Nahimatay at namatay si Lola nang marinig niyang nasa emergency room si Dad. Kayo lang ang kasama niya noong nagkasakit siya. Kayo ang pinaka-nakakahinala. Paulit-ulit niyo kaming pinipigilang dalawin siya—dahil alam niyong may kasalanan kayo. Pagkatapos, nilason niyo ako at pinilit si Marco na tumalon sa ilog. Ang lahat n