All Chapters of One Night Stand With The Mysterious Billionaire : Chapter 681 - Chapter 690

Tumango si Sylvio, "Kung nagmamadali kayo, Mrs Montezides, maaari na kayong umalis muna. Maghihintay na lamang kami hanggang sa magising si Mr. Montezides para batiin siya, at saka aalis. Ito ay paraan ng pagpapakita ng aming paggalang sa kanya." "Uhm..." Nag-alangan si Ericka, at hindi mapakali na sumulyap sa silid ni Stevan. "Nabalitaan ko na bukod sa sakit na Alzheimer, ay mayroon din siyang paralisis sa kalahati ng katawan. Kung babatiin ko siya, maiintindihan ba niya ako?" walang pag-aalinlangang tanong ni Sylvio. Oo, isa na lamang siyang may kapansanan na may sakit sa isip at katawan. Si Sylvio ito, hindi si Audrey. Kahit pa sakaling magising nang maayos ang isip ni Stevan, ano naman ang mangyayari? Wala siyang alam tungkol kina Senyora Elizabeth at Oscar. Bakit pa siya mag-aalala? Ngumiti si Ericka at sinabi, "Malamang ay hindi na niya maiintindihan ang karamihan. Napakabuti at marangal ninyong tao, President Narvaez, kahanga-hanga. Gayunpaman, mayroon talaga akong mahalaga

Lumapit si Sylvio sa pintuan at kumatok. "Miss Santillan, this is me, Sylvio."Tahimik sa loob, walang anumang sagot.Muli siyang kumatok nang ilang beses, ngunit nanatiling walang tugon.Matapos ang ilang sandali ng katahimikan, umatras siya nang kaunti, itinaas ang paa, at buong lakas na sinipa ang pinto hanggang sa bumukas ito.Nagulat ang mga nasa ibaba. Ganoon ba ito... Kabilis umaksyon?Nanlaki ang mata ni Reon.Tunay ngang hindi nagpapahuli, mabilis at tiyak ang kilos.Nang pumasok si Sylvio sa silid, nakita niyang patay ang Aircon at nakabukas ang mga bintana dahilan upang makapasok ang sinag ng araw.Pinalibot pa ni Silvio ang tingin sa buong silid. Wala ito sa sofa, wala rin sa kama.Ngunit hindi nakuntento, pumasok siya sa banyo para lang makasiguro. Pero walang tao roon.Umahon ang matinding kaba sa dibdib ni Sylvio. Mabilis na lumabas ng silid, tumakbo pababa at sumigaw, "Reon, where is she?""Bo..." Muntik nang makapagsalita si Reon, ngunit agad itong pinigilan at mabili

"Hindi ba pwedeng ako mismo ang nag-imbestiga? Itigil na natin ang mga palusot. Kailangan mong magpaliwanag sa akin ngayon. Palayain mo si Julian, o ilalantad ko ang lahat ng ginawa mo, at walang sinuman sa pamilya ang makakaligtas."Bahagyang nagdilim ang tingin ni Stephano. "Masyado kang nagpapadala sa emosyon ngayon. Pag-usapan natin ito kapag kumalma ka na."Handa nang itulak ni Dunio si Stephano palayo.Sa malaking hakbang ay humarang si Ericka sa kanila. "Huwag mo akong lokohin. Sinabi ko na sa iyo, kailangan mong magpaliwanag ngayon, o hindi kayo aalis."Tinitigan siya ni Stephano at dahan-dahang sinabi, "are you really threatening me?"Nang salubungin niya ang madilim at malalim na tingin ng lalaki, bahagyang nanginginig ang kanyang kalamnan, ngunit nang sumagi sa isip niya ang anak, itinuwid niya ang kanyang tindig. "Yes, I'm threatening you. Kapag nasira ang buhay ng anak ko, wala ng ibang matitira sa akin. Magkasiraan na tayo."Sa byahe pa lamang roon, nakuha na niya ang ka

Pinanood muna ni Sylvio na ubusin ni Audrey ang pagkain bago tumayo at umalis. Bago umalis, iniabot niya ang isang card kay Alea. "Kung hindi siya kakain o natutulog nang maayos, tawagan niyo ako.""Sige po." Matapos umalis ni Sylvio, tiningnan ni Alea ang gintong card sa kanyang kamay.Simple ngunit elegante ang disenyo, at maganda ang materyales. Hindi nakapagtataka kung bakit kahit sa card ay mabusisi ang amo."Wala naman akong numero niya."Nagulat si Alea nang marinig ang sinabi ni Audrey mula sa kama. Agad niya itong iniabot. "Para po sa inyo."Kumunot ang noo ni Audrey. Gusto ba ng babaeng 'to ang business card ng lalaking iyon?Gusto niyang sabihin kay Alea na hindi sila magkakilala nang maayos, upang hindi ito magkamali ng akala.Masyadong inosente ang bata; hindi gagana ang pahiwatig. Mas mabuting sabihin nang direkta."Hindi ko kailangan 'yan. Huwag mo ring tanggapin, itapon mo na agad."Umiling si Alea at agad na inilagay ang kard sa kanyang bulsa na parang isang mahalagan

Bukod sa pananatili sa bahay, ginugugol niya ang kanyang oras sa pag-inom ng tsaa, pagtingin sa mga bulaklak, at paglalakbay kasama ang ilang miyembro ng lupon ng mga direktor, pati na rin ang pakikipag-ugnayan sa mga matataas na opisyal na may hawak ng desisyon sa kumpanya. Sa panahon ngayon, mahalaga ang ugnayan. Sa harap ng iba, tila wala siyang pakialam sa kumpanya at payapa ang buhay, ngunit sa likod nito ay may matibay siyang ugnayan sa mga mahahalagang tao—siguradong matagal niya itong pinagplanuhan. Isang malamig na ngiti ang gumuhit sa labi ni Audrey. Siyempre, may sarili siyang plano. Kung hindi, bakit siya gagawa ng lahat ng iyon upang itaboy at patayin si Marco? "Ah, siya nga pala." Muling narinig ang boses ni Gwen. "Bumili siya ng dalawang tiket papuntang New York kahapon gamit ang pagkakakilanlan ng kanyang asawa at anak." Nang tanungin ni Audrey si Elliott tungkol sa Sta. Ignatia noong party niya, hindi ito nakapaghanda at nasabi ang totoo. Ibig sabihin nito, walang