جميع فصول : الفصل -الفصل 340

SCARLETT POV Tahimik akong nakatanaw sa papalubog na araw! Simula nang umapak ako dito sa Isla, isang beses pa lang akong pinuntahan ni Draku at pagkatapos noon para bang nakalimutan niya na ako at hindi niya na ako binalikan pa! "SAbagay, siguro sobrang nagalit talaga siya sa akin noong napansin niya na hawak ko ang phone niya! Siguro iniisip niya na tumawag ako sa mga magulang ko para manghingi ng tulong! Ayaw niyang maniwala sa akin na si Anyana lang naman ang kausap ko nang mga sandaling iyun! Hindi ko maintindihan ang sarili ko! Siguro bored lang ako nitong mga nakaraang araw kaya walang ibang laman ang isipan ko kundi si Draku lang! Nakakahiya mang aminin pero sa bawat araw na nagdaan namimiss ko siya! Kahit na hindi maganda ang una naming encounter, nakakapagtaka na ang galit na nararamdaman ko para sa kanya at napalitan iyun ng pagnanais na muli ko siyang makaharap. Oo, bihag niya ako ngayun pero malaya naman na akong nakakalabas ng bahay! Mahahalintulad ang lugar na

SCARLETT POV "MANANG, sabayan niyo na po ako sa pagkain!'" nakangiting pagyayaya ko kay Manang habang nakaupo ako dito sa harap ng hapag kainan! Dinner time at mukhang mag-isa na naman akong kakain! Sabagay, kailangan ko na sigurong masanay sa ganitong klaseng routine ng buhay! Mag-isa at ayaw kausapin ng mga kasama ko! "SAlamat po Mam! Nasa labas lang po ako...tawagin niyo lang ako kapag may iuutos pa po kayo!" bigkas nito at mabilis na naglakad paalis! Iiling-iling na nasundan ko na lang siya ng tingin! Ano pa nga ba ang bago? Wala...ganito talaga palagi! Lahat ng tao na kasama ko dito sa Isla ay napaka-aloof! Iyung mga bodyguards na nakabantay sa akin lalapitan ko pa lang sila kusa na silang lumalayo sa akin! Pero buntot nang buntot naman kahit saan man ako magpunta! Dahil medyo busog pa ako at wala din naman akong balak ng kumain ng marami kapag gabi, mabilis na din akong natapos sa pagkain! Pagkatapos kumain, basta na lang akong tumayo at lumabas ng dining area at direc

SCARLETT POV NAG-UMPISA nang gumalaw sa ibabaw ko si Draku at ramdam ko na ang kahabaan niya na nag-uumpisang maglabas pasok sa aking pagkababae! Hindi ko mapigilan ang mapakapit ng mahigpit sa kanya! Pakiramdam ko nalulunod ako sa kakaibang sarap na taglay ng muling pag-iisa ng aming mga katawan! "Scarlett..." mahina niyang sambit! Mula sa aking pagkakapikit, dahan-dahan kong iminulat an aking mga mata at kaagad na sumalubong sa paningin ko ang seryosong mukha ni Draku! "Hmmm?" mahina kong sambit! Hinaplos ko siya sa magkabilaan kong pisngi at kusang nagtagpo ang aming mga labi! Naririnig ko ang tunog ng salpukan ng aming mga katawan! Hindi kagaya ng dati, marahan ang bawat galaw ni Draku sa ibabaw ko na para bang iniingatan niya ako! Yes..iyun ang nararamdman ko ngayun kaya feeling ko napaka-sepecial ko! "Ahhh, Draku! Ughhh!" Ang sarap!" mahina kong bigkas kasabay ng mariin kong paghawak sa bedsheets! Hindi ko din malaman kung saan ko ibabaling ang aking paningin! Tagakt

SCARLETT POV "I don't care sa nararamdaman mo pero since ayaw mong umalis sa lugar na ito, bahala ka! Hindi ko maipapangako sa iyo kung kailan kita mababalikan pero kung gusto mo nang umalis habang wala pa ako, you are free to go! SAbihin mo lang sa mga nagbabantay sa iyo kung ano ang gusto mo!" seryoso niyang sagot at mabilis akong tinalikuran! "Draku...No! Hindi ako aalis! Wala akong balak na umalis at maghihintay ako sa muling pagbabalik mo!' seryoso kong sagot sa kanya pero parang walang narinig na tuloy-tuloy lang hakbang niya! Palayo sa akin na walang kasiguraduhan kong babalikan niya pa ba ako! Hindi ko na mapigilan pa ang mapahaguhol ng iyak! Sobrang sakit! Ang kaunting pag-asa na nasa puso ko ay biglang naglaho! Hindi ko akalain na sa kabila ng lahat ng mga ginawa ko sa kanya nitong mga nakaraang araw wala man lang pala siyang kahit na katiting na nararamdamang pagkagusto sa akin! Now, alam ko na kung gaano kasakit ang lahat-lahat! Kung ito man ang magiging karma ko

SCARLETT POV MALUNGKOT akong nakatanaw sa payapang karagatan! Simula noong nalaman ko na nagdadalang tao ako lalong dumuble ang bigat na nararamdaman ng puso ko! Hindi ko alam kung handa na ba talaga akong maging Ina! Hindi ko alam kung kaya ko din bang panindigan itong pagbubuntis ko! Hindi pa ako ready pero kailangan kong ihanda ang sarili ko! "So, totoo nga ang naririnig ko! Nandito ka nga!" wala sa sariling kaagad akong napalingon ng marinig ko ang familiar na boses na iyun at hindi ako makapaniwala nang sumalubong sa paningin ko si Anyana! Yes...si Anyana! Ano ang ginagawa niya sa Isla na ito? "Anyana?" mahina kong tanong sa kanya! Napansin kong ang laki na ng ipinagbago niya! Hindi na siya ang dating Anyana na kilala ko! "Nandito ka lang pala kung saan-saan ka pa hinanap ng mga magulang mo! Ano ang ginagawa mo dito?" seryoso niyang tanong sa akin! Nakikita ko sa mga mata niya ang galit para sa akin na siyang lalong nagbigay sa akin na matinding kalungkutan! "Bakit