All Chapters of NINONG MAYOR (SPG) Alcantaria Series: Chapter 301 - Chapter 310

GENEMaingay sila pero ramdam ko ang saya nila. Siguro ay dahil na rin sa may kanya-kanyang buhay na ang lahat at minsan na lang kung magkita. Ngayon ko rin nalaman kung saan ba nagmana ang isang ito. Kung sabagay ay kahit tahimik si Arthur ay kaugali niya itong boss ko once na naging makulit na.Sa dugo na yata nilang mga Alcantaria ang ganito. Itong Valentine na ‘to gumamit pa ng ibang apelyido. Takot rin na makilala siya ng iba. Pero hindi na niya kayang itago ng matagal. Dahil nalaman ko rin. At alam ko na malalaman ko rin kung ano ba ang lihim nila ng mga batang ito.Kung anak ba niya ang mga ito o hindi? Pero kung anak naman niya ay wala naman akong pakialam. Baka may dahilan siya kaya niya ito ginagawa. Hindi naman kasi imposible na makabuntis siya dahil malandi rin ang isang ito. Lalo na kapag may magagandang babae ay papansin agad siya. Ilang beses ko na siya nakitang nakikipaglandian sa iba’t ibang lahi. Pero ‘wag naman niya akong pagtripan dahil ginagawa ko ang makakaya ko

GENE“Stop saying nonsense,” sabi ko sa kanya.“Nagsasabi lang ako ng totoo, talagang miss ko na ang dating ikaw. Ang dating ikaw na masiyahin at laging nakangiti. Hindi ko akalain na ang pagiging madre mo ang magpapawala ng maganda mong ngiti,” sabi niya sa akin kaya natigilan ako. Nakatingin ako sa kanya at iniisip ko kung totoo ba ang sinasabi niya. Talaga bang nawala na ang ngiti ko nang maging madre ako. Talaga bang hindi na ako nakakangiti.“Mali ang sinasabi mo,” sabi ko sa kanya.“Nawala na ang kinang sa mga mata mo. kaya napapaisip ako kung masaya ka ba talaga? Masaya ka ba sa mundong pinasok mo?” tanong niya sa akin.“Bakit ka ba ganyan? Bakit ganyan ang mga tanong mo sa akin?”“Dahil gusto ko na makita na magsinungaling ka. Alam ko na malungkot ka lang kaya ka pumasok sa kumbento,” sabi pa niya at alam ko sa sarili ko na tama siya.“Matutulog na ako,” sabi ko sa kanya dahil ayaw kong pag-usapan namin ang hindi naman namin dapat na pag-usapan.Baka kasi bigla na lang akong m

GENE“Kayo lang ang nagsasabi ng ganyan kahit hindi naman totoo,” sabi ko sa kaibigan ko.“Manhid ka lang talaga. Pinapaniwala mo ang sarili mo na magiging madre ka kahit pa ang totoo ay–”“Alam mo, sobrang prangka mo talaga. ‘Wag ka ngang ganyan sa akin.”“Sinasabi ko lang ang nakikita ko. Pero ikaw pa rin naman ang masusunod kung alin ba ang pipiliin mo.”“‘Wag nga kayong ganyan. Buo na ang mga plano ko,” sabi ko sa kanya.“Okay, support ka namin sa kung ano man ‘yan.”“Gallong,” masaya na bulalas ni Alden nang makita niya ang favorite niyang ahas.“Hi po, Tita Gene.”“Hi, pogi. Kumusta ka na?”“Okay naman po ako.”“Mukhang miss mo si Gallong.”“Opo, sobra po. Hindi na po kasi kami nakapunta sa bahay nila Tita Libby,” nakangiti na sagot niya at niyaya na niya sa loob siu Vryan.Magkasundo ang dalawa. Baka nga matagal na talaga silang magkakilala. At hindi lang ako updated sa buhay na mayroon sila.“Kapag nagparamdam si boss ay bigyan mo ng chance. Malay mo friendship goal tayong tatl

GENEDahil sa biglang pagbago ng plano namin ay dito na tuloy kami sa simbahan tumuloy. Wala namang magiging problema dahil kaagad na kinausap ng boss ko ang mga nasa mataas na katungkulan sa simbahan. Kailangan rin naming lutasin ang bagong problema na ito. Mukhang malaking sindikato ang nasa likod nito. Mukhang iba rin ito sa hawak namin na kaso ngayon.Bakit ba hindi pa nawawala ang mga masamang tao sa mundo? Para hindi na sila makaperwisyo sa iba. Kung hindi sila masaya o naghihirap sila sa buhay ay ‘wag naman sana nilang idamay ang mga inosente na ginagawa lang rin ang lahat para maka-survive sa mundong ito. Mabuti na lang at nakapasok naman kami ng maayos dito sa loob ng simbahan. Mabenta kasi ang mukha ng boss ko. Feeling yata ng mga kababaihan rito ay isa siyang artista dahil kilig na kilig talaga sila. Kahit nga ang mga matatanda ay gano’n rin. May mga naiwan pa dito at kinakausap nila ang boss ko na talagang in character rin. Ganap na ganap rin talaga siya sa pagiging pari

GENEMaaga pa lang ay gising na ako. Nagluto na ako ng pagkain namin. Hindi ko na lang pinansin ang sinabi ng boss ko kagabi. Lahat ng mga sinasabi niya sa akin ay ayaw kong bigyan ng kahit na anong kahulugan. Gusto ko kasi talagang panindigan ang desisyon ko. At ito ay ang maging madre talaga.Alam ko na pagsubok lang siya, si Val ang pagsubok na binigay sa akin. Kung kaya ko bang magtagumpay o hindi. Kung hahayaan ko ba siya na sirain niya ang lahat ng ginawa ko para makapasok sa kumbento.“Good morning, my loves,” pabulong na bati niya sa akin at bigla na lang tumayo ang mga balahibo ko sa katawan dahil sa tainga ko talaga siya bumulong.“Good morning, father.”“Grabe naman ‘yan, para namang tatay mo ako sa tono ng pagkakasabi mo,” sabi niya sa akin.Hindi ko na lang siya pinansin at nagpatuloy lang ako sa ginagawa ko. Umupo na ito ngayon sa may upuan at nakatingin lang sa akin. Kumuha na ako ng tasa para ipagtimpla siya ng kape. Walang coffee maker dito kaya magtiis na lang muna si