Semua Bab Secret Marriage With The Cold-hearted Billionaire: Bab 551 - Bab 560

CHAPTER 16 – “Accidental Closeness.”Maaga pa lang, gising na ang buong floor. May mga staff na nagdadala ng kape, may naglalakad papunta sa conference rooms, at ang mga ilaw ng cubicles ay nagsisimula nang magbukas isa-isa.Si Elle, naka-white blouse at navy slacks, maagang nakaupo sa desk niya. Inayos niya ang mga folder sa tray, siniguradong naka-label ang bawat isa. Kahit isang linggo pa lang siya sa Evans Motors, parang isang buwan na ang naramdaman niya dahil sa dami ng tasks.Habang nag-aayos, sinulyapan niya ang glass wall ng opisina ni Knox. Nakabukas na ang ilaw sa loob, at nakikita niya itong nakaupo, seryoso, hawak ang isang pen habang nakatitig sa reports. As usual, cold expression. Walang emosyon.“Parang robot lang talaga…” mahina niyang bulong, saka napailing at nagpatuloy sa pag-aayos.---Bandang 9AM, lumabas si Mona dala ang iPad. “Elle, accompany Mr. Evans to the design review at 10. Prepare copies of the agenda and secure the prototype notes from the design team.”

CHAPTER 18 – “The Ride Home.”Malakas pa rin ang ulan nang huminto ang itim na Sedan sa harap ng isang luxury condo sa BGC. Sa likod ng tinted windows, nakapikit si Knox, bahagyang nakasandal ang ulo sa headrest. Nakahilig ang braso niya sa gilid, at halatang mabigat na ang katawan.“Sir, we’re here,” mahinang sabi ni Elle, marahang tinatapik ang braso nito.Bahagyang dumilat si Knox, pero agad ding napapikit.Mabilis na bumaba si Rodel at binuksan ang pinto. “Ms. Santos, tulungan ko na kayo.”Tumango si Elle at lumabas din. Sabay nilang inalalayan si Knox palabas ng sasakyan. Mabigat ang hakbang nito kaya’t napilitan si Elle na hawakan ang isang braso, habang si Rodel ay nasa kabilang side.“Konti na lang, Sir,” wika ni Rodel, binubuksan ang malaking payong habang marahang inaakay ang boss papunta sa lobby.Mabuti na lang at pati ang pass code ng boss ay alam din ni Rodel kaya nakapasok din sila kaagad. Madalas kasing maging ganito ang kanyang boss sa tuwing nag-iinom ito kaya ipinag

CHAPTER 20 – “The Morning After.” Mataas na ang araw nang mapadilat si Knox. Mabigat ang ulo niya, parang may pumutok na gong sa loob. Unti-unti siyang bumangon mula sa sofa, ramdam ang sakit ng sentido. Sandali siyang napatitig sa paligid, umaasang may makikitang presensya roon. Ngunit walang Elle. Ang kumot na nakabalot kagabi, nakatiklop na sa gilid ng sofa. Ang mangkok ng sabaw at basong tubig, wala na sa mesa. Malinis na, para bang walang tao roon kagabi maliban sa kanya. Napahawak siya sa sentido at napalunok nang mariin. Unti-unting bumalik ang mga alaala. Kung paano niya inangkin ang babae at kung paanong parang nararamdaman pa rin niya ang init ng katawan nito ng mga sandaling iyon. “Damn it,” mahina niyang bulong. Mariing pinikit ang mga mata, binagsak ang likod sa sandalan ng sofa. Alam niyang mali. Alam niyang dahil sa tama ng alak kaya siya nagpadala. Pero kahit sisihin niya ang kalasinganbo ang epekto ng alak, hindi niya kayang itanggi ang katotohanan— na may

CHAPTER 22 – “Elle’s Dilemma” Mabilis ang takbo ng oras sa opisina, pero para kay Elle, bawat minuto ay parang dalawampu. Kahit anong gawin niya, hindi niya matanggal sa isip ang sinabi ni Knox. No strings attached. Just us. In secret. Habang nakaupo sa cubicle, pilit niyang inaayos ang reports para sa audit, pero paulit-ulit siyang nagkakamali sa figures. Tatlong beses na niyang binalikan ang parehong page, at tatlong beses din siyang napa-buntong hininga. Napakagat-labi siya, pinipigilang mapikit. Pero kahit anong iwas niya, bumabalik sa alaala ang mukha ni Knox habang sinasabi ang mga salitang iyon—seryoso, diretso, walang pag-aalinlangan. At sa ilalim ng lahat ng iyon, ang apoy na nakita niya sa mga mata nito. --- Maya-maya, narinig niya ang hakbang. Alam niya agad na si Knox iyon, kahit hindi pa siya lumilingon. Malalim ang paghinga niya, pilit nagpanggap na busy sa laptop. Pero nang huminto ang mga hakbang sa tabi ng mesa niya, hindi na siya nakahinga nang normal. “Ms

CHAPTER 24 – Proposal of TermsTahimik ang opisina matapos ang gabing iyon. Ang leather sofa kung saan nakahandusay pa rin si Elle ay may bakas ng kulubot sa upholstery, habang ang mesa ni Knox ay magulo pa rin sa mga papel na nahulog. Naka-dim pa rin ang lampshade, at ang lamig ng aircon ay hindi kayang tapatan ang init na bumabalot sa kanilang dalawa.Humihingal pa si Elle, nakahiga sa sofa, pawis ang sentido at nanginginig pa ang tuhod. Nakapikit siya, pilit pinapakalma ang sariling hininga, pero bawat paghinga niya’y parang paalala ng mga nangyari. Sa tabi niya, nakaupo si Knox, walang suot na coat, bukas ang unang tatlong butones ng polo, at tila ba hindi pa rin tapos sa pagtitig sa kanya.“Elle…” marahang tawag niya, boses ay mababa pero malinaw.Dahan-dahan siyang dumilat, tumingin kay Knox. Nandoon pa rin ang intensity sa mga mata nito, pero may kasama nang kakaibang lambing.“You know this can’t be ignored,” sabi ni Knox, nakahilig ang siko sa tuhod, nakatungo para mas makita