홈 / Romance / My Mysterious Wife / 챕터 561 - 챕터 570

My Mysterious Wife의 모든 챕터: 챕터 561 - 챕터 570

1065 챕터

CHAPTER 2

CHAPTER 2 3RD POV Mahina niyang kinatok ang pinto sa silid ng kanyang mga magulang, dahil gusto niyang makasama sila bago siya umalis. Habang iniisip ‘yon ni Marie, ay hindi niya mapigilan na malungkot at masaktan, dahil alam niyang masasaktan ang mga magulang niya sa gagawin niya. pero wala siyang ibang naisip na paraan para hindi ma-ituloy ang kasal nila ni Gael. “Pwede bang dito ako matulog Mama, Papa?” Wika niya, matapos buksan ng kanyang ama ang pinto. Napangiti naman sa kanya si Noah at tumango. “Oo Anak, bakit hindi. Mas mabuti na rin na rito ka matutulog, dahil ilang araw nalang hindi kana namin makasama ng mama mo rito sa bahay.” Wika ng kanyang ama, kaya lalo siyang nakaramdam ng lungkot. Pilit naman siyang ngumiti sa kanyang ama at niyakap ito ng mahigpit. “Marie, Anak. Alam namin na ayaw mo pang humiwalay sa amin, pero Anak, masasanay ka rin.” Wika ng kanyang ina, habang lumapit siya rito at tumabi. “Mas mabuti pang matulog na tayo, dahil maaga pa tayo bukas sa opisi

CHAPTER 3

CHAPTER 33RD POV Habang naglalakad si Marie, patungo sa altar ay hindi niya maiwasan na mapaluha, dahil ang pangarap niya noon ay maikasal na katulad sa mga pinsan niya na masaya, dahil mahal nila ang lalaking pinakasalan nila. Habang siya, tingin pa lang sa kanya ni Gael ay para na siya nitong papatay-in.Nang i-abot ng mga magulang niya ang kamay niya rito ay tinitigan muna nito ang kamay niya ng matagal bago tinanggap. Hindi naman niya na-iwasan na makaramdam ng pag-kapahiya. Habang nag-umpisa ang seremonya ng kasal nila ay halos wala siyang marinig sa sinasabi ng pari, dahil ang nasa isip niya lang ay si Gael. Alam niya na kapag natapos na ang kasal nila ay hindi siya nito mapapatawad. Nang sabihin ng pari na halikan siya ay napa-yuko si Marie, habang para naman na walang narinig si Gael. Ni hindi man lang ito nag-abala pa na itaas ang belo niya at halikan man lang siya kahit sa pisngi. “Congrats Marie.” Ngiting wika ng pinsan niyang si Apple. Pilit naman siyang ngumiti rito,

CHAPTER 4

CHAPTER 4 3RD POV “Ma’am Marie.” Napatingin siya sa pinto nang makarinig ng katok, kaya agad niyang pinunasan ang kanyang mga luha at binuksan ang pinto. “Bakit po Manang?” Tanong niya rito. “Kumain na po kayo, gabing-gabi na po.” Wika ng katulong kaya napatingin siya sa orasan. Na-pahinga siya nang malalim, dahil hindi niya napansin ang oras. Lumalim na ang gabi at hindi man lang siya nakaramdam ng gutom. “Pwede po bang dalhin niyo nalang dito ang pagkain?” Wika niya habang mabilis na tumango ang katulong. “Hindi kaba marunong bumaba?” Gulat siyang napatingin sa likuran ng katulong nang marinig niya ang boses ni Gael. “Kung ganyan ka sa bahay niyo, ‘wag mo itulad ang bahay ko sa inyo.” Galit na wika nito sa kanya.“Bakit ba pinipilit niyo siyang kumain? Dapat hinayaan niyo siya.” Wika nitong muli, habang nagyuko ng ulo ang katulong. “Sige po Manang, magpahinga na po kayo.” Mahina na wika niya, kaya agad silang iniwan ng katulong. Napatingin naman siya kay Gael, habang masama

CHAPTER 5

CHAPTER 5 3RD POV Walang nagawa si Marie, kun’di ang umiyak habang nakaupo sa sahig. Hindi niya alam kung ano ang gagawin niya, dahil nababalot siya ng takot. Pinunasan niya ang kanyang mga luha at tumayo. Napatingin siya sa paligid. Muling naglandas ang mga luha niya habang na-patngin sa maliit at madilim na lugar. “Gumising kana.” Nag-mulat siya sa kanyang mga mata at nakita si Gael. Hindi niya namalayan kanina na nakatulog siya. Agad siyang tumayo at tuwang napatingin dito. “Umuwi na tayo.” Hikbing wika niya, habang tinitigan siya nito. “Anong uuwi? Nakalimutan mo ba ang sinabi ko?” “Gael, ‘wag ka namang ganyan..”“Ganito na ako, at ito na ang magiging bahay at buhay mo.” Wika nito habang tumayo. “Kumain kana.” Wika nito habang nilagay sa mesa ang mga pagkain. “Siguro naman, marunong kang magluto?” Nag-angat siya ng kanyang mukha at tumango. “Baka hindi ako makapag-hatid sa ‘yo ng pagkain. Magluto ka nalang.” Wika nitong muli at muling umupo. “Kakausapin ka raw ng ‘yong

CHAPTER 6

CHAPTER 6 3RD POV Na-pakunot ang noo niya, habang nakatingin kay Marie na malawak na napangiti. Inis niya naman na tinikman ang luto nito at hindi niya napigilan na magulat. Hindi niya inaasahan na masarap itong magluto. Isa pa, nagtataka rin siya kung paano ito nakapagluto, dahil wala siyang binili na lutuan. Tanging kahoy lang ang nasa labas at ‘yong bakal na nakita niya. “Sana magustuhan mo.” Mahinang wika nito at iniwan siya. Sinundan niya naman nang tingin si Marie at nakita na nagdradrawing ito. ‘Damn! Paano niya ‘to nagawa?’ Taka pa rin siyang napatingin dito, habang inamin niya na masarap magluto si Marie. Matapos siyang kumain ay naisipan niyang matulog, dahil pagod siya sa opisina. Nang magising siya ay agad niyang hinanap si Marie, dahil hindi niya ito nakita. Hindi niya rin maiwasan na makaramdam ng kaba, dahil iniisip niya na tumakas ito at nagsumbong sa mga magulang nito. “May hinahanap kaba?” Gulat siyang napalingon at nakita itong may hawak na walis. “Ano ang g

CHAPTER 7

CHAPTER 7 3RD POV “Ayoko nga!! Hindi kaba nakakaintindi?” Sigaw nito habang hindi niya na iwasan na mapahalakhak. “Ang akala ko pa naman, katulad ka sa pinsan mo.” Iling na wika niya, habang tinungga ang isang bote ng alak. “Mag-pinsan lang kami pero hindi kami magkatulad.” Mahina na wika nito, kaya napakunot ang kanyang noo. “Ikaw, marunong kana talagang sumago-.” Natigilan siya nang bigla nalang siyang nakaramdam ng pagkahilo, kaya natumba siya. “A-ayos ka lang?” Narinig niyang wika ni Marie, habang hinawakan siya. Pilit niya naman na dinilat ang kanyang mga mata at tiningnan ito. “Bakit ka kasi naglasing ng husto..” Mahina na wika nito habang inalalayan siyang makatayo.Kahit sobrang lasing ay nararamdaman niya ang malamig na bagay na dumadampi sa kanyang balat. Hanggang sa unti-unti na siyang kina-in ng kadiliman. Napahawak si Gael sa kanyang ulo nang magising siya. Napatingin siya sa paligid at napansin na nasa loob siya ng isang silid. Hindi niya naman napigilan na makar

CHAPTER 8

CHAPTER 8 3RD POV “Ilayo mo sa akin ‘yan!!” Mangiyak-ngiyak na sigaw ni Jessica, habang sinubsob ang mukha sa leeg ni Gael. Labis ang tako nitong naradaman ng makita nitong may hawak na daga si Marie. “I-itapon mo ‘yan.” Wika sa kanya ni Gael, kaya mabilis niyang binitawan ang daga na hawak niya. “Bakit mo hawak ‘yon? Nababaliw kana ba?” Galit na wika sa kanya ni Gael. “Pinapakain ko lang ‘yon, kawawa naman.” Sagot niya habang hindi makapaniwala na tumingin sa kanya si Gael. “Ano pang hinihintay mo! Ibigay mo na sa kanya ‘yang box!” Sigaw ni Jessica sa katulong, kaya agad nitong binigay ang hawak nito kay Marie. “Para sa inyo raw po ‘yan Ma’am Marie.” Wika ng katulong, habang inabot ang box sa kanya, mabilis naman niya itong binuksan habang tuwang-tuwa na tumingin si Jessica kay Marie. Excited siyang makita ang reaksyon nito, kapag nabuksan na nito ang dala niyang box. Unti-unti naman na nawala ang ngiti niya sa kanyang labi nang napansin na balewala lang dito ang mga ipis na

CHAPTER 9

CHAPTER 93RD POV Nang maka-alis ang mga magulang niya, ay agad siyang umakyat sa taas para puntahan si Jessica. “Jessica!” Tawag niya nang hindi niya ito makita, mabilis niya naman na binuksan ang pinto ng banyo at nakita itong nakatulog doon, kaya hindi niya na iwasan na makaramdam ng awa rito. “Kumain kana.” Wika niya nang nagmulat ito ng mga mata. “Wala na ba sila?” Tanong nito, habang tumango siya rito. “Bakit?” Taka na tanong niya nang ma-pansin itong umiyak. “Hindi ko lang mapigilan na maawa sa sarili ko, bakit kailangan kung magtago, Gael?” Hikbing wika nito. “Ako naman ang nauna ‘di ba? Pero bakit? Bakit nangyari ‘to?” Iyak na tanong nito, kaya mabilis niya itong niyakap. “Patawad Jessica..” “Bakit kasi hindi ka pa gumawa ng paraan, para mawala ang babaeng ‘yon sa buhay mo?”“Gumagawa na ako ng paraan at alam mo ‘yan.”“Pero bakit hanggang ngayon ay asawa mo pa rin siya?!” Napapikit siya sa kanyang mga mata, dahil sa sinabi nito. “Mas mabuti pang kumain ka muna.” Ma

CHAPTER 10

CHAPTER 10 3RD POV “Marie!!” Tuwang wika sa kaibigan nitong si Layla. Napatingin naman siya rito, kaya ilang na napatingin sa kanya si Marie. “Sobrang na-miss kita.” Muling wika sa kanya ni Layla, kaya ngumiti rito si Marie. “Mauna na ako, papasok na rin ako sa opisina.” Wika niya rito. Wala sana siyang balak na magpa-alam sa kanya, pero nasa tabi nito ang isa sa mga kaibigan nito. Nang makapasok siya sa kanyang kotse ay tinawagan niya ang ipinakilala sa kanya na P.I ng kaibigan niyang si Edward. “Simulan mo na ang trabaho mo.” Wika niya at mabilis na pinutol ang tawag. ‘Kapag napatunayan kung hindi ikaw ang tunay na Marie Park, at niloloko mo lang ako. Pagsisihan mo talaga ang ginawa mo.’ Mabilis niyang pinaharurot ang kotse niya, patungo sa kanyang opisina. “Bakit late ka?” Tanong ng kanyang ama, dahil may meeting silang dapat puntahan.“Sorry Dad, hinatid ko pa si Marie sa opisina niya.” Sagot niya habang napansin na bigla na lamang lumambot ang mukha ng kanyang ama. “Tala

CHAPTER 11

CHAPTER 11WARNING MATURED CONTEXT!!!SPG 3RD POV “Bakit mo tinatanong ‘yan? Hindi ba asawa kita?” Wika niya habang lihim na napangiti nang makita ang reaksyon nito. “’Wag mong sabihin na natatakot ka?” Muling wika niya rito. “H-hindi ako natatakot, p-pero.” “Bilisan mo na, ayaw kung pinaghihintay ako.” Wika niya habang humiga. “Ano pang ginagawa mo? Tumayo kana at hubaran mo ako.” Utos niya rito, habang kita niya ang kaba sa mukha ni Marie. Lalo naman siyang nakaramdam nang tuwa, dahil sa nakikita niya. “H-hindi kaba marunong maghubad?” Tanong nito na nag-pakunot ng kanyang noo. “Ako nga noon, bata pa lang tinuturuan na akong mag-bihis ni Pap-.”“Damn it! Marie. Pwede bang gawin mo nalang ang inu-utos ko.” Singhal niya rito, kaya agad itong tumayo. Napansin niya naman na nanginginig ang kamay nito habang binuksan ang botones ng kanyang suot na short. Mas lalo naman siyang nasisiyahan, dahil alam niyang nahihirapan ito. ‘Tsk, akala mo naman inosente.’ Dahil nakaramdam siya n

이전

...

...

다음

앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

DMCA.com Protection Status