บททั้งหมดของ Blossoming Seduction : บทที่ 21 - บทที่ 30

Tangled (Thala's Point of View) Tumingala ako kay Alaric dahil sa sinabi niya. Yumuko naman siya para ibalik ang titig ko sa kanya. “Stop crying. I will take you out of here no matter what,” he assured as he caressed my hair. Napangiti ako at tumango sa kanya. Nilubayan ko ang pagyakap sa kanya at paika-ikang nagtago sa kanyang likuran. Sinilip ko ang kapwa galit na sina daddy at Franz. Hindi nila nagugustuhan ang pangingialam ni Alaric. “May Avory ka na 'di ba? Huwag ka ng makialam dito, Alaric,” salaysay ni Franz. Kulang na lamang ay lumapit sa pinsan at hatakin ako pabalik. “Mr. Atkinson, I’m sorry but this is a family issue. I don't wanna be rude but I want you out of this,” matamang sinabi ni daddy na paminsan-minsan ay binibigyan ako ng nagbabantang titig. “I am taking her,” Alaric said with finality. Ni hindi man lang natitinag sa masasamang titig na ipinupukol ng kanyang pinsan sa kanya. “Atkinson Industries is way better than the combined companies of the Ravellos and

Meet (Thala's Point of View) Mabuti na lang at hindi niya na ako napagkakatuwaan ulit. Hindi siya umuuwi rito dala ng busy schedule niya, na mas gusto kong mangyari. Isang linggo na kasi ang nagdaan simula nang hayaan niya akong manatili sa Kiken. Magaling na ang mga sugat ko kaya paniguradong pwede na akong bumalik sa pagtatrabaho. It's so peaceful at Kiken but I’m getting bored from doing nothing. It's past seven in the evening and I felt like swimming. Hinubad ko ang suot kong roba at nakayapak na umupo sa gilid ng pool. I am confidently wearing my two piece swimsuit since the brute is not around. Masaya kong dinaramdam ang malamig na tubig sa aking paa at nilaro-laro pa ang tubig. It's kinda dark and I like it. Subalit ilang minuto pa ang nakalipas ay parang nilayasan ako ng aking kaluluwa. Niyakap ako bigla ng kaba dahil sa kamay na humila sa akin papunta sa malalim na parte ng swimming pool. I didn't know na ganito pala ito kalalim. Ang kaya ko lamang kasing languyin ay 'y

Mahal (Thala’s Point of View) Napalunok ako dahil sa narinig. Nagawa ko pang itagilid ang aking ulo upang makasigurong tama ang narinig ko. “M-Marry your grandson? Akala ko po—” “Oh! Akala mo tututol ako? Why would I?” natatawang turan ni Ma'am Emma. “Everyone thought that he preferred boys. There's nothing wrong about it naman. It's just that gusto kong makitang magkaanak siya. I’m fond of children, Ms. Laurenco,” she chuckled. Hindi ko alam kung makikitawa ako, ngingiti o magseseryoso. Hindi pa nga kami ikinakasal ng apo niya, anak na ang kanyang bukambibig. I’m not ready for that! Hapon na nang makaalis ako dahil napahaba ang pananatili ko sa Emerald Towers. Grandma Emma talks a lot and she's also fond of making corny jokes. Kahit papaano, na-fe-feel kong masiyahin siya kumpara noong unang encounter namin. Lutang ako nang tuluyang makaalis sa Emerald Towers. Para bang ngayon lang ako nakahinga ng maayos sa ilang oras kong pagpipigil ng hininga. Tinignan ko ang aking ph

Baby Boy (Thala’s Point of View) Abala sa pag-uusap ang dalawa habang ako ay nakatuon lamang ang atensiyon sa kinakaing steak. Marami silang pinag-uusapan na sila lang din ang nagkakaintindihan. Gusto kong umalis na lang at hayaan sila pero bakit nga ba ako aalis? “Do you like the food here?” baling sa akin ni Alaric na ikinaayos ko ng upo. “Uhm, it's fine. Yeah, it's fine,” parang tangang sagot ko. I bit my lower lip and finally, have the courage to look at him. Ngumiti ako sa kanya upang pawiin ang kuryuso niyang titig. “You're acting weird. May problema ba, Zara?” tanong niya na pati si Avory ay napalingon sa gawi ko. “Wala naman. Mag-usap na muna kayo, okay lang ako.” Halos mapapikit ako sa tono ng pagkakasabi ko nito. Kababakasan kasi ito ng pait. Hindi ko nga lang alam kong napansin niya ba o masyado lang talaga akong praning para mag-assume na nababasa niya ang mga iniisip ko ngayon. Hindi niya na naman ako nilulubayan ng titig. Kahit na kinakausap siya ulit ni Avory ay

Message(Thala's Point of View)“Are you ready?” usisa ni Alaric sa akin. Hindi ko siya sinulyapan sa halip ay tumango lamang ako bilang sagot. Sinisipat ko lamang siya sa gilid ng aking mata ngayon.Nakasuot siya ng black V neck dress shirt kung saan kapansin-pansin ang kumikinang na designer necklace. Tinirnuhan niya ito ng white trouser pants at pati ang sapatos na suot ay puti rin. He always stick to those colors. While me on the other hand, pinili kong magsuot ng one shoulder above the knee pastel blue plain dress at ankle strap latte pumps. Well, we are not meant to catch attention but the articles made us stood out.I still hated the fact na wala siyang sinasabi patungkol sa mga articles. Pakiramdam ko tuloy wala talaga siyang pakialam sa kung ano man ang isipin ko. “Not in the mood, huh?” konklusyon niya na nakuha pa talagang tumango. Like he's thrilled to see me annoyed.Binalewala ko ang sinabi niya at malalim na huminga para ihanda ang sariling harapin ang lahat. My family