Lahat ng Kabanata ng My Billionaire Enemy Is My Lover: Kabanata 491 - Kabanata 500

Matapos kong aminin kay mama ang lahat, mas gumaan ang loob ko. Kaya nang sunduin ako ni Levi, I was all happy and giddy. Hindi ko maitago ang ngiti ko kahit noong nasa flight kami. At napansin iyon ni Levi. He chuckled. “Baby, you've been smiling. Are you this happy?” “Not as happy kung maaga tayo pero okay na ’to. May isang araw tayo na tayo lang bago dumating ang buong team.” Agad na sumilay ang ngisi sa labi niya. “We will make sure this one day is spent well.” Dahil sa paghahanap namin ng bahay, naantala ang isang araw na dapat ay pang dalawang araw namin sa Palawan. Now, aside from going to Palawan, I am also looking forward to going home because of the new house. Lahat ngayon ay nagpapa-excite sa akin. Suddenly, because he's back, my life became exciting again. Dumating kami sa Palawan nang gabi na. Sa isang resort kami nag-check in. Matapos naming makakuha ng suites, nag-unpack si Levi. Tumutulong ako kaso hindi ko namalayan na nakatulog ako habang inaayos sa kama ang

Maaga akong nakatulog. Hindi na ako nakakain ng dinner. Diretso na ang tulog ko dahil sa pagod. O baka dahil sabi nila, nakakaantok daw matapos ang intimate moment with a partner kasi nagre-release ang katawan ng hormones. Kaya siguro tulog na tulog na ako matapos naming maligo. At dahil maaga akong nakatulog, maaga rin akong nagising kinabukasan. Tiningnan ko ang orasan sa nightstand. It was already morning, alas-siyete na ng umaga. I looked at Levi. He was peacefully sleeping beside me. My eyes lingered on his peaceful face. No wonder after all these years, siya pa rin ang gusto ko. I am a sucker for his handsomeness. His dark eyebrows are slightly arched. Kapag nakadilat siya, his eyes are wide-set, with dark lashes. His nose is straight and prominent. His lips are full, particularly the lower lip. He has a strong, sculpted jawline. Hindi ko mapigilang ngumiti. Watching him now beside me made me so happy and so elated. Hindi ko siya kayang gisingin. Masyado siyang tulog. Hindi ko

Sa unang araw ng dating ng buong team ay wala pa silang ginawang activities. Tiana was already busy with her friends kaya tuluyang ipinaubaya kay Mia ang task sa gagawing mga activities. Tinulungan ko siyang i-finalize ang lahat ng activities nang makita kong problemado siya at mukhang hindi nag-e-enjoy sa trip na ito. Sa second day pa kami may ginawa. Although hindi ako sumasama sa mga palaro, tinutulungan ko si Mia sa pag-organisa ng mga kasamahan namin. At dahil tumutulong ako, nai-intimidate ang ibang empleyado dahil palaging nakadikit sa akin si Levi. Wala silang nagagawa kundi mag-participate. Dahil maaraw sa umaga, sa pool area lang ang activities. May paunahan kung sino ang makakagawa ng ilang lap at ang mauunang group ang mananalo. While they were busy, nasa sun lounger kami sa gilid ni Levi at nanonood lang. Hindi ko alam kung ano ang ginagawa nina Aurora dito. Vacation o trip lang ba nila? Pero hindi ko na sila nakausap kahit halatang iyon ang gusto nila. Minsan kung nasa

Kinabahan ako nang marinig ko ang sarcasm sa boses ni Aurora. Parang sa mga araw na pinapainggit ko siya, ngayon na na corner niya ako ay gusto na niya akong kalbuhin. I remained composed though. Hindi ko ipinahalata na kinakabahan ako sa puwede nilang gawin ngayon. “Ang landi mo, alam mo ba yon?” nanggagalaiti na sabi ni Aurora sa akin. “Kaya kayo pinaalis sa Manila ay dahil pinatulan mo si Levi, pero inulit mo pa rin?” Tiim na tiim ang panga niya sa galit. “Bakit, Aurora, kung hindi ko ba siya pinatulan ulit, magiging kayo ba?” I fired back. Astrid laughed mockingly at me. “That’s not the point, Serena. The point is, after knowing that Aurora likes him, pinapatulan mo pa rin siya. Wala kang respeto. You are a disgrace to the women population.” “Oh yeah? Then I guess I don’t care?” Hindi ko rin napigilang maging sarcastic lalo dahil tini-trigger nila ako. “Besides, pinagbigyan na kita. I broke up with him years ago. Bakit hindi mo siya nilandi nang nilandi para naman pagbigyan ka

Hindi ko sure kung dumating na ba si Levi sa Manila. O kung dumating man, baka may ginagawa siya o pagod. But I still tried to call him.Habang nagri-ring ang phone niya, nagpatuloy akong maglakad palabas ng subdivision. I have to go to the precinct.Hindi nga niya nasagot ang tawag ko. Sakto rin na paglabas ko ng gate, may dumaan na taxi. Mabilis ko iyong pinara.“Kuya, sa malapit na presinto po,” taranta at nagmamadali kong sabi. Dahil siguro sa nakikita ng driver na halos wala na ako sa sarili, mabilis siyang tumalima.I called Levi again. Hindi niya ulit nasagot. Siguro busy o pagod. Matagal din naman siyang nawala kaya baka may ginagawa lang.Pagbaba ko ng presinto, nakita ko iyong kotse na pinagsakyan kay Mama, walang tao sa kotse. Mabilis akong pumasok sa loob. Hindi ko alam kung ilang minuto silang nauna sa akin. Pero pagpasok ko, tumambad sa akin ang mga pulis na nakita ko sa bahay. May ginagawa ang iba.Iyong isa, nakaupo at may sinusulat sa isang folder. Ang isa, may hawak