Todos los capítulos de Play Me, I’m Yours: Capítulo 21 - Capítulo 30

Naiwan akong nakatulala habang pinagmamasdan si Edward na palayo nang palayo. Parang may mabigat na bagay na bumabalot sa dibdib ko at sa bawat hakbang niya. Pakiramdam ko parang naging malayo ang loob namin sa isa't-isa. Hindi ko maintindihan kung saan nggagaling ang galing sa akin ni Edward. Wala naman akong maalalang ginawa ko sa kaniya. "haist anong ngyari sa buhay ko ngayon. Parang napasubo ata ako sa desisyon kong gagawin." sabi ko sa aking sarili. Iniisip ko, ito ba talaga ang simula ng buhay naming mag-asawa? O baka naman, kahit bago pa man magsimula ang lahat ay may lamat na kagad ang aming samahan? Pati ang aming pagkakaibigan ay mukhang nasira na. Ang masakit pa dito ako lang ang nasasaktan sa ngyayari sa pagitan naming dalawa. Napakagat-labi ako, pinipilit kong pigilan ang mga luhang nagbabadyang bumagsak sa aking mga mata. Pinilit kong ipagpatuloy ang mga nakaplano para sa araw na ito. Kaya naman tinawagan ko na muna ang ospital para k

Maya maya ay nagsimula ang aming kasal. Makalipas nga lang ng 30 minutes at ngayon ay legal na kaming mag-asawa ni Claire. Paglabas namin ng munisipyo ay binigay ko na kagad kay Harry ang aming marriage contract. "tara mag night out tayo." nagulat sa pag-aaya ko si Harry at Claire "oh wow! haha mag-ce-celebrate tayo?" tanong sa akin ni Claire "tara, atleast makaranas naman ng libre mo" pagbibiro ni Claire sa akin "naku bro bad timing naman ang pag-aya mo, nakapangako ako ngayon kay Jessica , ilalabas ko din siya nung nakaraan ko pa kasi pangako yun sa kaniya. " tila nalungkot na sabi ni Harry "ganun ba?! ikaw Claire?" "Game ako diyan hindi ko tatanggihan yang panlilibre mo. " Nauna ng umuwi sa amin si Harry. "saan tayo?" tanong ko kay Claire. Napangiti siya sa akin. "sa dating gawi?!" napangiti ako sa sinabi niya. Para kaming nagbalik sa panahong mga bata pa kami nila Claire. Sa buhay namin sa probinsya. Pumunta kami sa isang kainan na nag-se-serve ng authentic budbod

Gigil niya akong niyakap “you’re in trouble again!”. Napasigaw ako ng yakapin niya ako ng mahigpit. "ahhhh hihihi," malalakas na tili ang aking pinakawalan. Para kaming bumalik sa pagka-batang sa aming paglalandian sa kama. Nang hapuin kami ay napatitig siya sa akin. Hinaplos niya ng malambing ang aking ulo. Hinawi niya ang buhok na humaharang sa aking mukha. Hinalikan niya ako sa aking noo, tumitig siya ng buong pagmamahal sa aking mga mata saka niya siniil ng halik ang aking mga labing laging uhaw sa halik ni Edward. Nanlaban ang aking dila sa malikot niyang dila. Napapikit na lang ako sa sarap ng maramdaman ko ang mainit na daliri ni Edward sa loob ng aking pagkababae. Napaawang ang aking bibig ng ilabas masok niya ang kaniyang dalawang daliri sa loob ng aking hiyas habang nilalaro ng kaniyang hinlalaki ang aking tingg*l. “Ahhh mmmm aaahhh Edward “ lalong binilisan ni Edward ang kaniyang ginagawang paglalaro sa aking pagkababae. Basang basa na ang aking pagkababae . N

Makaraan ang ilang araw matapos ang aming pagbisita kay Ate Christy, naging abala kami ni Edward sa pagsasaayos ng lahat ng papeles para sa kanyang pagpapagamot. Sa tuwing naiisip ko ang sakripisyo at tulong ni Edward, napapangiti ako kahit pa may pangamba sa puso ko. Alam kong napakalaki ng pinasok naming laban, pero sa tuwing nakikita ko si Edward, nararamdaman kong kaya ko lahat.Isang umaga, habang nag-aayos kami sa sala, lumapit si Edward na may dalang dokumento. "Claire, may isa pang kailangan nating asikasuhin," sabi niya habang nakatingin sa akin nang seryoso."Anong kailangan, Edward?" tanong ko, ramdam ang kaba sa boses ko."May kailangan tayong kumpirmahin para sa kaso. Kailangan nating makita ang dating mga doktor ni Ate Christy para makuha ang mga dokumento at eksaminasyon noon pa man ,mga record na maaaring makatulong sa pagdinig sa kaso," paliwanag niya.Tumango ako, alam kong magiging mahirap ang proseso, pero alam kong tam

Natahimik kami ni Edward, at sa mga sandaling iyon, tila nawala ang buong mundo sa paligid. Humalik siya sa akin at ilang minuto pa kaming nagmuni muni. Nakaupo pa rin ako sa kanyang kandungan, at kahit walang salitang lumalabas sa aming mga labi, alam kong pareho kaming nakadarama ng isang bagay na higit pa sa anumang pwedeng ilarawan ng mga salita. Tinitigan ko siya, at sa mga mata niya, nakita ko ang lalim ng kanyang pagmamahal, ang pangakong hinding-hindi siya bibitaw. Hinaplos niya ang buhok ko, pinalapit ako nang bahagya, at sa malamig na opisina, naramdaman ko ang init ng kanyang pagyakap. "Claire…"bulong niya, boses na puno ng damdaming hindi ko mawari. "Hmm?" tugon ko, nakatitig pa rin sa kanya, ninanamnam ang sandaling iyon. Ngumiti siya, isang ngiti na parang nagsasabing sa kabila ng lahat ng pagsubok, andito siya para sa akin. "Hindi ko maipaliwanag… pero alam mo bang ikaw ang nagbibigay ng direksyon sa lahat ng ginagawa ko? Alam mo bang lately nagiging stress relie