เกียร์ร้ายล่ามรัก [วิศวะเกียร์ร้าย] のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

หลังจากวันนั้นเธอยังคงเหมือนเดิมกับคชาไม่มีเปลี่ยนแปลง เหตุผลที่ทำแบบนั้นเพราะเธออยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่กับเขาให้มากที่สุด แล้วตอนที่เธอตัดสินใจที่จะไปฝึกงานอยู่ที่อื่น นั่นเท่ากับว่าเธอเลือกที่จะเดินออกไปจากชีวิตของเขาแล้ว "อยากได้อะไรอีกไหม อยู่ที่โน่นไม่รู้ว่าสภาพอากาศเป็นยังไง จะมีของอร่อยให้กินหรือเปล่า อะไรที่เป็นความสะดวกสบายก็ซื้อไปให้หมดเลยนะ"คชาเอ่ยออกมาด้วยความเป็นห่วง เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวถึงแม้ว่าจะมีเพื่อนๆ ไปด้วยหลายคน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนแบบเลดี้ดูแลตัวเองไม่ค่อยได้หรอก เธอเป็นเด็กที่ถูกเลี้ยงมาแบบลูกคุณหนู มีคนคอยทำให้ทุกอย่าง จะต้องออกไปเผชิญตัวคนเดียวกับโลกภายนอก อาจจะทำให้เธอมีความลำบากอยู่ไม่น้อย"ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะเลดี้อยู่ได้ เห็นแบบนี้เลดี้ก็อยู่แบบลำบากเป็นนะคะ""งั้นเหรอ... ฉันจะเชื่อเธอแล้วกัน"ชายหนุ่มเดินไปหยิบของบางอย่างที่จำเป็นใส่ตะกร้าอีกหลายอย่าง พรุ่งนี้เธอจะเดินทางไปฝึกงานแล้ว และเขาเองก็ไม่มีเวลาที่จะไปส่งด้วย เนื่องจากว่าพรุ่งนี้ต้องเดินทางไปเวียดนาม จึงพามาซื้อของที่จำเป็นก่อนเดินทางไปพรุ่งนี้"เอาอะไรอีกไหม""ไม่เอาแล้วค่ะ"เธอเอ่ยออกมาก่อ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...ในตอนนี้คชานั่งอยู่ตรงสระว่ายน้ำของโรงแรม ตรงหน้าของเขามีไอแพด อุปกรณ์เขียนแบบ และเอกสารอย่างอื่นอีกมากมายกองอยู่ ยังคงตั้งใจทำงานในทุกวันเพื่อที่จะให้ทุกอย่างเสร็จสิ้นโดยเร็ว เขาจะได้กลับประเทศไทยสักทีโทรศัพท์มือถือตั้งอยู่ตรงหน้าพร้อมกับ video call คุยกับใครคนหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่ามีแค่คนเดียวเท่านั้นก็คือเลดี้นั่นเอง เขาใช้เวลาที่พอมีอยู่พยายามที่จะโทรหาเธอบ่อยๆ ซึ่งหญิงสาวเองยังคงตัดเขาไม่ขาด โทรมาทีไรก็รู้สึกดีใจ และอยากคุยกับเขา เพียงแค่รับรู้ว่ามีความสุขดีแค่นี้ก็ดีมากแล้ว"แล้วเราทำอะไรอยู่ เงียบไปเลยนะ"(เลดี้กำลังเตรียมการสอนพรุ่งนี้อยู่ค่ะ แล้วคุณคชาทำงานอยู่เหรอคะ)"อืม ไม่เสร็จสักที อยากจะกลับบ้านแล้วเนี่ย"ชายหนุ่มบ่นออกมาก่อนจะหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาลองอ่านรายละเอียดอย่างอื่น ทั้งที่ตัวเองยุ่งขนาดนี้แต่ก็ไม่ยอมให้หญิงสาววางสาย และถ้าเกิดว่าวันไหนเธอไม่ยอมรับโทรศัพท์ ก็จะโทรไปหาเพื่อนของเธอทุกคน สั่งให้เลดี้รับโทรศัพท์เขา ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกเกรงใจถึงแม้อยากจะหนีก็ไม่สามารถทำได้ เพราะเขากำลังรบกวนคนรอบข้างของเธอ (ดูแลตัวเองหน่อยนะคะ ทำงานหนักไปไม่ดีนะ)

"ตกลงแม่จะเล่าให้ลูกฟัง เมื่อตอนที่ลูกอายุได้ประมาณสักสี่ขวบ ครอบครัวของเราได้เดินทางไปเที่ยวทางภาคเหนือ ตอนนั้นไปเที่ยวน้ำตกกันมีความสุขเชียวแหละ แต่ว่าลูกอาจจะยังจำไม่ได้เพราะว่ามันก็ผ่านมานานแล้ว"จำได้ว่าตอนนั้นเขาได้ไปเที่ยวกับครอบครัว และตอนที่กลับมาคุณพ่อกับคุณแม่พาเลดี้กลับมาด้วย บอกตามตรงว่าตอนนั้นเขารู้สึกไม่ชอบใจเอามากๆ พวกท่านดูโอ๋เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเป็นพิเศษ ในขณะที่เขาไม่ได้รับความรักเท่าที่ควร เหมือนว่ามีใครไม่รู้มาแย่งความรักของพ่อแม่ไปจากเขา จึงทำให้รู้สึกเกลียดเธอมากในตอนนั้น"ผมพอจำได้ครับ ตอนนั้นคุณพ่อกับคุณแม่พาเลดี้กลับมาด้วย""ใช่จ้ะพ่อกับแม่พาน้องกลับมาด้วย เพราะว่าตอนนั้นพ่อกับแม่กำลังถ่ายรูปกันอยู่ แต่ว่าลูกลื่นก้อนหินพลัดตกน้ำ ลูกตะเกียดตะกายเพราะว่าน้ำตกนั้นค่อนข้างที่จะลึก แต่ว่าโชคดีที่มีพลเมืองดีคนหนึ่งกระโดดลงไปช่วย เพราะพ่อกับแม่ไม่มีใครว่ายน้ำเป็นเลย""ผมจำไม่ได้เลยครับว่าตอนนั้นผลัดตกน้ำด้วย"เขาเอ่ยออกมาตามความเป็นจริง อาจจะเพราะว่าตอนนั้นยังเด็กก็เลยจำอะไรได้แค่เลือนราง แต่เล่าให้ฟังว่าเคยพาเขาไปเที่ยวทางภาคเหนือ และได้พาเลดี้กลับมา ซึ่งเขาก็ยังไม่เ

ใช้ระยะเวลาในการเดินทางจากกรุงเทพฯมาถึงสนามบินใช้เวลาบินประมาณหนึ่งชั่วโมง จากนั้นเขาก็ต้องมานั่งรถตู้แล้วขึ้นไปยังพื้นที่สูงซึ่งก็คือบนดอย อีกประมาณเกือบสองชั่วโมง เขาไม่คิดเลยว่าเลดี้มาฝึกงานในสถานที่ที่ไกลมากขนาดนี้ สงสัยตอนเจอกันเขาจะสั่งสอนสักหน่อย ฝึกแถวบ้านก็ได้โรงเรียนก็ตั้งเยอะแยะ แต่เหตุผลหลักๆ ก็คงหนีหน้าเขาซะมากกว่า มีอะไรทำไมถึงไม่พูดกันตรงๆ น้อยอกน้อยใจอะไรก็ไม่รู้ เขาเองก็ไม่ใช่ผู้ชายที่เอาใจใส่มากขนาดนั้น แถมยังคิดแทนคนอื่นไม่เก่ง สงสัยจะต้องปรับเปลี่ยนทัศนคติ และมุมมองใหม่ เพราะดูเหมือนว่ายัยเด็กบ้าค่อนข้างที่จะเก็บเงียบมีอะไรไม่ชอบพูดออกมาตรงๆ "เดี๋ยวผมจะไปส่งคุณที่รีสอร์ทนะครับ""ผมจะไปโรงเรียนแม่พา ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนของรีสอร์ท คุณลุงพอจะรู้จักหรือเปล่า""อยู่ไม่ไกลจากรีสอร์ทครับ เดินไปก็ถึง"เขาพยักหน้าออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขอบคุณคุณลุงที่ให้ข้อมูลบางอย่าง แบบนี้ก็ดีหน่อยที่โรงเรียนอยู่ไม่ไกลจากรีสอร์ทมาก เขาจะได้เดินทางไปหาคนรักอย่างสะดวก การมาครั้งนี้เขาจะมาดูหลายๆ อย่าง ทั้งอาหารการกิน และความเป็นอยู่ของหญิงสาวอย่างเช่นที่พัก ไหนจะสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ อีก

คชาโทรศัพท์ให้คุณลุงคนขับรถตู้ มารับเขาที่บ้านพักครูในโรงเรียน เนื่องจากว่าจะพาเมียสุดที่รักไปดินเนอร์ที่โรงแรมสุดหรูใจกลางเมืองเชียงใหม่ พรุ่งนี้เธอไม่มีสอนเขาอาจจะพักอยู่ที่นั่น ช่วงเช้าพาไปเที่ยวแล้วค่อยกลับมา"เอาชุดเปลี่ยนไปด้วยนะ เผื่อว่ากลับมาไม่ทันจะได้หาโรงแรมนอนแถวนั้น""หนูไม่นอนกับคุณคชาหรอกค่ะ""แน่ใจหรอว่าไม่นอน นอนคนเดียวได้เหรอผีเยอะนะโรงแรมในเชียงใหม่น่ะ"และเมื่อหญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็เบิกตากว้างอย่างตกใจ เอาเรื่องผีมาหลอกเธออีกแล้ว กว่าจะนอนที่บ้านพักคนเดียวได้เพื่อนต้องมานอนเป็นเพื่อนตั้งหลายคืน พอพูดแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตลำบากในการนอนคนเดียวแน่ๆ"อย่ามาหลอกหนูสิคะ กว่าจะนอนที่บ้านพักคนเดียวได้บีน่าต้องมานอนเป็นเพื่อนตั้งหลายคืน คุณคชานิสัยไม่ดีเลยนะคะ"หญิงสาวทำหน้าบึ้งบูดใส่ก่อนจะเดินไปหยิบชุดเปลี่ยนใส่กระเป๋าไปด้วย จากนั้นทั้งสองคนก็เดินออกมาพร้อมกัน ทว่าก็ต้องชะงักเมื่อเพื่อนของเธอเดินเข้ามาหาพอดี"อ้าว... พี่คชานี่ ไหนบอกว่าเลิกกันแล้วไง ทำไมถึงมาหาที่นี่ได้ สวัสดีค่ะพี่คชา แหะๆ"เลดี้ถึงกับกุมขมับเมื่อเพื่อนทักทายแบบนั้น ช่วยไม่ได้ช่วงก่อนเธอค่อนข้างฟุ้งซ่านเกี่ย