เกียร์ร้ายล่ามรัก [วิศวะเกียร์ร้าย] のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

57 チャプター

บทที่ 20

หลังจากที่หญิงสาว และคุณแม่กลับมาถึงที่บ้าน ทั้งสองคนเข้ามาช่วยกันเตรียมของอร่อยในครัว เพื่อต้อนรับคชากลับมาอยู่ที่บ้าน เลดี้รู้ว่าเขาชอบกินอะไรหรือว่าไม่ชอบอะไร ทั้งที่คนเป็นแม่ยังไม่รู้ละเอียดเท่ากับเธอเลย"แล้วหนูรู้เหรอลูกว่าคชาชอบกินอะไร""คุณคชาชอบกินปลาทอดสมุนไพรค่ะ แล้วก็ชอบกินต้มยำกุ้งน้ำข้น ต้องเผ็ดๆ ด้วยนะคะ แล้วก็ผัดผักรวมใส่เห็ดเยอะๆ"หญิงสาวสามารถจดจำได้ทุกอย่าง ในสิ่งที่ชายหนุ่มชอบหรือว่าไม่ชอบอะไร อาจจะเพราะว่าเธอเป็นคนละเอียดอ่อน มีความช่างสังเกตอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าใครจะหยิบจับอะไรเธอเองจะจดจำได้เป็นอย่างดี"รู้ใจกันขนาดนี้เลยเหรอ""ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่ว่าเลดี้กินข้าวกับคุณคชาบ่อย เรามาเตรียมอาหารกันเถอะค่ะ""จ้ะ วันนี้แม่ให้หนูโชว์ฝีมือเลย""ได้เลยค่ะ"หญิงสาวหันไปสนใจสิ่งที่ต้องทำตรงหน้า ตั้งใจทำอาหารเป็นอย่างมากเพื่อให้ชายหนุ่มประทับใจในการกลับมาอยู่ที่บ้านวันแรก คุณแม่จ้องมองใบหน้าของเลดี้อย่างรู้สึกสงสาร คนหนึ่งพยายามทุกอย่างเพื่อทำให้เขามีความสุข ในขณะที่อีกคนพยายามผลักไสไล่ส่งออกไป ไม่เคยมองเห็นความดีที่อีกฝ่ายทำเลย ถ้าถามว่าตอนนี้เธอสงสารใครมากกว่ากัน ตอบแบบไ
続きを読む

บทที่ 21

หลังจากที่รับประทานอาหารเย็นเสร็จ ทุกคนในบ้านก็แยกย้ายกันไปนอนพักผ่อน เลดี้เดินไปยังห้องนอนของตัวเอง อาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนให้เรียบร้อย ก่อนจะหยิบตุ๊กตาหมาตัวโปรด ออกจากห้องนอนของตัวเอง และเดินตรงไปยังห้องนอนของคชา เพราะเขาสั่งไว้ว่าเธอต้องไปค้างด้วยก๊อก ก๊อก"เข้ามาสิ"ชายหนุ่มเอ่ยออกไปในขณะที่ตัวเองกำลังใช้ไอแพดในการทำงานเกี่ยวกับโปรแกรม ถึงแม้ว่าเขาจะกำลังศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวะโยธา แต่ในการทำงานที่บริษัท เขาสามารถทำได้ทุกอย่างนอกเหนือจากที่เรียน โชคดีที่มีคนรอบข้างคอยแนะนำจนทำให้เขาได้เปรียบกว่าคนรุ่นเดียวกัน"ยังไม่นอนอีกเหรอคะ""ก็รอเธอไง ชักช้าไม่มาสักที""หนูก็กำลังอาบน้ำอยู่ค่ะ ถ้าอย่างนั้นนอนไหมคะ"ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะวางอุปกรณ์ลงบนโต๊ะ จากนั้นก็เดินเข้าไปหาหญิงสาว กระชากตัวเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด นั้นก็ดันตัวเธอให้ล้มลงไปนอนบนเตียง"ขอทำอย่างอื่นก่อนแล้วเดี๋ยวจะให้นอน""ตลอดแหละ...!"หญิงสาวถอนหายใจออกมาก่อนจะปล่อยให้ชายหนุ่มขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัว จากนั้นก็เอาแต่รังแกเธอไม่อยู่ ซึ่งเลดี้เองก็ไม่กล้าที่จะขัดใจ เพราะถ้าเกิดว่าทะเลาะกันขึ้นมาเธออาจจะโดนหนักกว่านี
続きを読む

บทที่ 22

วันนี้หญิงสาวมีเรียนแทบทั้งวัน เธอ และเพื่อนๆหัวหมุนอยู่กับการเรียน กว่าอาจารย์จะปล่อยออกมาก็กินเวลาไปเกือบบ่ายสี่โมงเย็น หลังจากนั้นทุกคนก็เดินออกมานั่งหน้าตึก จ้องมองหน้ากันและกันก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า"สุดยอดไปเลย อาจารย์พูดเยอะมาก""นั่นสิ อะไรจะขนาดนั้นน่ะ"ทุกคนหันไปมองหน้ากันก่อนจะบ่นออกมา ทั้งที่หมดเวลาเรียนแล้วแต่อาจารย์ก็ยังคงพูดไม่หยุด แถมยังบอกว่าไม่มีเรียนคาบต่อไปเพราะฉะนั้นสามารถล่วงเวลาได้ เล่นเอาพวกเธอกุมขมับอย่างเครียดสุดๆ"แล้วเดี๋ยวก็ต้องไปช่วยพวกรุ่นพี่จัดกิจกรรมอีก ไหนจะต้องจัดซุ้มวุ่นวายไปหมดวันนี้""แกยังดีได้ไปขายบัตร ดูไอ้เลดี้ดิได้ไปนั่งแต่งตัวสวยๆ เป็นเป้านิ่งให้เขาปาตกน้ำ แกโอเคไหมเนี่ย"บีน่าหันไปมองหน้าเลดี้ด้วยความรู้สึกสงสาร มีความสวยจึงถูกคนอื่นลากไปลากมาอยู่แบบนี้ รอบก่อนพวกเขาก็จะส่งไปประกวดดาวเดือน แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้รุ่นพี่เปลี่ยนใจไปเป็นคนอื่น เธอจึงรอดตัวไป "ฉันก็ไม่ได้อยากทำเลย แต่พวกรุ่นพี่ขอไว้ก็เลยไม่รู้จะทำยังไง ช่างมันเถอะนั่งเฉยๆ ชั่วโมงหนึ่ง ทำเพื่อให้ได้ชั่วโมงกิจกรรมแค่นั้นแหละ""ดีนะที่ได้อ่ะ งั้นพวกเรารีบๆ ไปที่ซุ้มเถอะ
続きを読む

บทที่ 23

หลังจากที่จัดซุ้มเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวก็มานั่งเตรียมใจอยู่ใต้ต้นไม้ ไม่รู้ว่าสภาพเธอในคืนนี้จะโดนลงโทษแบบไหน เรียนหนังสือทั้งวันไม่ได้เจอกันเลย พอเธอมาอยู่กับพี่รหัสเพียงแป๊บเดียวก็เกิดเรื่องซะงั้น ไม่รู้ว่าเธอไปทำเวรทำกรรมอะไรนักหนา คุณคชามักจะมาเจอช็อตสำคัญตลอด"ทำไมยังไม่กลับอีก ให้พี่ไปส่งไหมบ้านอยู่ที่ไหนล่ะ""ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวหนูกลับเอง ทำไมพี่ยังไม่กลับคะมาทำอะไรอยู่ตรงนี้"หญิงสาวเอ่ยถามพี่รหัสของตัวเองก่อนจะขยับตัวลุกขึ้น สะพายกระเป๋าให้เรียบร้อยเพื่อเตรียมตัวเดินทางกลับ"ก็ว่าจะกลับเนี่ยแหละ เห็นเรานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวก็เลยเดินมาดูสักหน่อย ไปเถอะเดี๋ยวพี่ไปส่งกลับบ้านเอง พี่ขับรถมา""ไม่ต้องเสือกอยากไปส่งเมียชาวบ้าน"น้ำเสียงทุ้มดุดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง อาร์มชะงักไปเล็กน้อยกลับหลังหันไปมองก่อนจะเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ ผู้ชายคนนี้คือคนเดียวกับที่นั่งร้านไอศกรีม และทำตัวน่ารำคาญโดยการทำเสียงดังรบกวนคนอื่น "เมื่อกี้ว่าอะไรนะ""มานี่ยัยตัวดี ช่วงหลังชักจะเอาใหญ่แล้วนะ ผัวไม่อยู่หน่อยอ่อยผู้ชายไปทั่วเลย สงสัยจะต้องทำป้ายมาห้อยคอไว้ว่าผู้หญิงคนนี้มีผัวแล้ว ไอ้พวกเห็บหมัดมันจะไ
続きを読む

บทที่ 24

และแล้ววันงานประจำปีก็มาถึง หลังจากวันที่เลดี้ไปจัดซุ้มกิจกรรมตรงลานจัดงานประจำปี เขาเองก็เดินทางไปเฝ้าหญิงสาว แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของใส่พี่รหัสของเธอ แต่ทว่าไอ้หมอนี่มันดื้อได้มาก ทั้งที่เขาตัวแรงขนาดนั้น แต่มันก็ยังไม่เลิกยุ่งกับเธอ แถมยังสวนกลับบอกว่าถ้ายังไม่เห็นใบทะเบียนสมรส ก็เท่ากับยังเป็นคนโสด และมันจะแย่ง"เดี๋ยวเรามาแบ่งหน้าที่กันเลยนะ พวกบีน่าขายบัตร ส่วนกลุ่มของน้องน้ำเป็นคนส่งลูกบอลให้กับลูกค้านะ ส่วนเลดี้ พะพาย มด กิ๊ฟ แล้วก็คนอื่นๆ ที่จะได้นั่งเป็นสาวน้อยตกน้ำ เตรียมเปลี่ยนชุดได้เลยนะ""รับทราบค่ะ"ทุกคนแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง เลดี้เดินอ้อมมาทางด้านหลังของซุ้ม เมื่อเห็นชุดที่พวกรุ่นพี่เตรียมไว้ให้ถึงกับถอนหายใจออกมา ชุดระบายสีชมพูทั้งตัว มันก็น่ารักแหละแต่โป๊ไปหน่อยก็เท่านั้นเอง "โหดูชุดเถอะ ตกน้ำไปจะเหลืออะไรเนี่ย""มันก็มีซับในอยู่ไงไม่โป๊เท่าไหร่หรอก รีบเปลี่ยนเถอะนั่งแค่ชั่วโมงเดียวเอง""อือๆ ป่ะเลดี้ไปเปลี่ยนชุดกัน"หญิงสาวพยักหน้าออกมาเล็กน้อยจากนั้นก็เลือกชุด และเดินไปเปลี่ยน แล้วตอนนี้ก็เป็นเวลาพลบค่ำ เสียงเพลงครึกครื้นดังขึ้นทั่วลาน ซึ่งกิจกรรมในวัน
続きを読む

บทที่ 25

หลังจากที่เลดี้เดินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ เช็ดผมให้เรียบร้อย ก็หยิบกระเป๋าก่อนจะเดินออกมาหาคชาที่ยืนรออยู่ข้างหน้า ดูเหมือนว่าบรรยากาศจะมาคุ พี่อาร์ม และคุณคชาจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร "หนูไปก่อนนะคะพี่อาร์ม""ค่ะ เจอกันนะ"คชาขยับตัวเดินเข้ามาใกล้หญิงสาว ใช้แขนกอดรัดคอเธอไว้ก่อนจะดึงให้เดินออกไปจากซุ้มสาวน้อยตกน้ำ ไม่ลืมที่จะหันไปมองหน้าอาร์มก่อนจะยิ้มมุมปากออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากหนาขยับเข้าไปคลอเคลียกับแก้มนวล ยั่วโมโหผู้ชายอีกคนจนเขาถึงกับกำมือแน่นด้วยความโกรธจัด"โธ่เว้ย!""เป็นไรวะ""มึงดูมันกวนตีนกู"เพื่อนๆ ของอาร์ม หันไปมองคชา และเลดี้ที่ตอนนี้เดินเคียงข้างพากันออกไปจากซุ้ม ดูท่าทางไอ้หมอนี่จะหวงผู้หญิงไม่น้อย แล้วเพื่อนของพวกเขาจะมีโอกาสได้ยังไง"ตัดใจดีไหมวะ กูว่าไม่น่ารอดแล้วว่ะ""หวงอย่างกับหมาหวงกระดูก มึงคิดว่ายังมีโอกาสอีกเหรอ""ถ้ายังไม่ได้แต่งงานจดทะเบียนสมรส กูถือว่ายังมีโอกาส และอีกอย่างเลดี้ก็ไม่ได้ยอมรับว่าเป็นอะไรกับไอ้หมอนี่"เขาและเพื่อนๆ กำลังวิเคราะห์ถึงสถานะของทั้งคู่ ถ้ามีความสัมพันธ์กันจริง ทำไมฝ่ายหญิงถึงบอกว่าเป็นแค่พี่น้อง หรือว่าจริงๆ
続きを読む

บทที่ 26

ทั้งสองคนเดินทางกลับมาที่บ้าน ตลอดทางหญิงสาวก็เริ่มจามไม่หยุด คงเพราะว่าตัวเปียกน้ำอยู่เกือบชั่วโมง แถมตอนที่เดินออกมากับเขาผมยังไม่แห้งเลยด้วยซ้ำ แล้วก็ไปเดินตากน้ำค้างในงานประจำปีอีกเป็นชั่วโมง ก็ไม่แปลกที่จะจามออกมาเพราะรู้สึกไม่สบาย"เดี๋ยวให้แม่บ้านเอายาไปให้ ขึ้นไปอาบน้ำก่อน""ได้ค่ะ คุณคชาเอาตุ๊กตาขึ้นไปให้หนูด้วยนะคะ"เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะดันตัวเธอให้เดินเข้าไปในบ้านก่อน หญิงสาวรีบวิ่งกลับเข้าไปในตัวบ้านเพราะเริ่มรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ รีบเข้าไปยังห้องน้ำก่อนจะเปิดน้ำอุ่นนอนแช่เพื่อให้อาการดีขึ้น ส่วนคชาเขาอุ้มตุ๊กตาทั้งสองตัว และของกินหลายอย่างเข้ามาในตัวบ้าน จากนั้นก็ตะโกนเรียกแม่บ้านเพื่อให้พวกเขาเอายาพารา และยาแก้หวัดขึ้นไปให้เลดี้กิน"มีใครอยู่ไหมครับ""ว่าไงคะคุณคชา เอาอะไรหรือเปล่าคะ""ผมขอยาลดไข้ แล้วก็ยาแก้หวัดให้เลดี้หน่อย เอาไปส่งในห้องนอนผมแล้วกัน""ได้ค่ะ สักครู่นะคะ"เขาพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินขึ้นบันไดตามหญิงสาวเข้าไปในห้องนอน ซึ่งตอนนี้เธอกำลังอาบน้ำอยู่ เขาเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดนอนของเธอออกมาวางไว้บนเตียง ในระหว่างที่รอเธอออกมาก็หยิบชุดนอนของตัวเองออกมาด้วย
続きを読む

บทที่ 27

เลดี้ และพวกเพื่อนเดินเข้าไปในอาคารเพื่อเรียนหนังสือ วันนี้เธอมีเรียนทั้งวัน แทบไม่มีเวลาเดินออกไปไหนยกเว้นกินข้าวกลางวันที่โรงอาหารเพียงเท่านั้นพอตกช่วงบ่ายก็ต้องกลับมาเรียนวิชาอื่นต่อ การเป็นคุณครูมันใช้เวลาเรียนมาก แถมอาจารย์ยังสั่งงานไม่หยุด ใช้ระยะเวลาในการเรียนถึงห้าปี คิดถูกหรือคิดผิดก็ไม่รู้ที่เธอเลือกลงเรียนคณะนี้ แต่ในเมื่อเลือกแล้วก็ต้องตั้งใจทำอย่างเต็มที่ เพราะความใฝ่ฝันของเธอคือการได้เป็นคุณครูให้ความรู้แก่เด็กคนอื่นๆ แม่พิมพ์ของชาติอาจจะเหมาะกับเธอก็ได้"เหนื่อยสุดวันนี้ ขอไม่ไปไหนนะแยกย้ายได้แล้ว""แกจะไปไหนเลดี้ พวกฉันจะกลับหอพักแล้วนะ""ฉันจะไปสนามฟุตบอลคณะวิศวะ คุณคชาให้ไปหาที่นั่น ไหนพวกแกบอกว่าจะไปดูผู้ชายเตะบอลไม่ใช่หรือไง ทำไมมาเทกันเฉยเลย"หญิงสาวบ่นออกมาจ้องมองใบหน้าเพื่อนติดน้ำเสียงงอนหน่อยๆ ตอนแรกบอกจะไปด้วยกันแต่มาคราวนี้จะหนีกลับเทกันเฉย"ตอนแรกก็อยากไปแหละ วันนี้ทั้งวันเรียนโคตรเหนื่อยเลยอยากนอน""แกไปเองแล้วกันนะวันนี้""กลับแล้วนะบ๊ายบาย"พูดจบพวกเพื่อนๆ ก็วิ่งหนีออกไปทันที เลดี้หันไปมองตามพวกเขาก่อนจะถอนหายใจออกมา หิ้วกระเป๋าเดินออกจากตึกของคณะ ไม่ลืม
続きを読む

บทที่ 28

หลังจากที่เขาเตะฟุตบอลเสร็จ ก็เดินออกมาพร้อมกับกระเป๋าสะพาย จากนั้นก็เดินมาดึงมือของเลดี้เอาไว้ รีบพาออกไปจากสแตนเชียร์ทันที เพราะไอ้พวกที่ตะโกนไล่หลังมามันยังไม่หยุดแซวสักที"น่ารำคาญไอ้พวกเหี้ยนี่ชะมัดเลย แซวอยู่ได้""คราวหลังหนูไม่มาก็ได้นะคะ"เธอรู้สึกว่าเขาจะถูกเพื่อนแซวมากจนเกินไป จึงคิดว่าอาจจะหงุดหงิด และไม่ค่อยชอบใจ ซึ่งหลังจากนี้เธออาจจะไม่มาแสดงตัวหรือว่านั่งเฝ้าตรงนี้ จะได้ไม่เป็นการรบกวนเขาในการซ้อม"ฉันไม่ได้ว่าอะไรเธอ รำคาญไอ้พวกนั้นนิดหน่อย""งั้นเหรอคะ""ไปเดินตลาดไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวฉันพาไป"เขาเอ่ยออกมาก่อนจะกุมมือหญิงสาวเอาไว้จากนั้นก็พาไปยังที่จอดรถตรงลานจอด ทั้งสองคนเดินทางไปยังตลาดที่ไม่ห่างจากมหาวิทยาลัยมากนัก จุดนั้นมีของอร่อยขายหลากหลายเมนู และเลดี้เองก็ชอบที่จะมาเดินบ่อยๆ เมื่อก่อนถ้าเกิดว่าคนขับรถที่บ้านมาส่งเรียนหนังสือ เธอก็จะได้แวะที่นี่เป็นประจำ แต่ทว่าช่วงหลังเธอเดินทางมามหาวิทยาลัยกับชายหนุ่มแทบทุกวัน กลายเป็นว่าถ้าจะแวะที่ไหนก็ต้องขออนุญาตก่อน"อยากกินอะไรก็ซื้อนะ"ไม่พูดเปล่าเขายังส่งเงินแบงค์พันมาให้เธออีก 1 ใบ เลดี้ยกมือไหว้ขอบคุณเขาจากนั้นก็ใช้แบงค์
続きを読む

บทที่ 29

และแล้วก็มาถึงการแข่งขันกีฬาสีของคณะวิศวกรรมศาสตร์ และคณะครุศาสตร์ ซึ่งวันนี้เป็นรอบชิงชนะเลิศ ทุกคณะแข่งขันกันมาตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้ว วันนี้พวกเขาจะได้ผู้ชนะเลิศการแข่งขันกีฬาฟุตบอล กองเชียร์แต่ละคณะรายล้อมอยู่ทั่วสแตนเชียร์ และก็มีสาวจากคณะอื่นมาดูหนุ่มๆ วิศวะเตะฟุตบอลด้วย แต่ละคนดีกรีหนุ่มฮอตทั้งนั้น โดยเฉพาะแก๊งของคชา โฮป และชาวินสามหนุ่มคณะวิศวกรรมศาสตร์ รูปหล่อ พ่อรวย แถมยังเก่งอีกด้วย สาวๆ ที่ไหนเห็นเป็นต้องหลงใหล อีกฝั่งก็ดีกรีไม่แพ้กัน ว่าที่คุณครูหนุ่มหล่อซึ่งแต่ละคนรูปหล่อพ่อรวยเช่นกัน ไม่แปลกใจที่ทำไมวันนี้ถึงมีแต่คนมาเชียร์หนุ่มๆทั้ง 2 คณะ ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็มีแต่คนหล่อเท่ทั้งนั้น"กรี๊ดดดดดดด วิศวะสู้ๆ ค่ะ""กรี๊ดดดดดด ครุศาสตร์สู้ๆ ค่ะ"ตอนนี้กองเชียร์แต่ละคณะเริ่มที่จะตะโกนโหวกเหวกเพื่อรบกวนสมาธิของฝ่ายตรงข้าม และตอนนี้กรรมการเริ่มลงประจำที่ตรงกลางสนาม คณะวิศวะกรรมศาสตร์ และคณะครุศาสตร์เดินออกมาคนละฝั่ง เสียงกรีดร้องของกองเชียร์ดังขึ้น หนุ่มๆหันไปมองยังสแตนเชียร์ก่อนจะโบกไม้โบกมือให้ เสียงกรีดร้องยิ่งกว่าดารามาเยี่ยมมหาวิทยาลัย ส่วนคชาไม่ได้อินกับการกระทำพวกนี้ แถมเ
続きを読む
前へ
123456
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status